Organy antykorupcyjne rozpoczęły szeroko zakrojoną kontrolę stylu życia prawdopodobnego zastępcy naczelnika Naddnieprzańskiej Państwowej Inspekcji Ekologicznej, Dmytra Szybki. Organy ścigania skierowały oficjalne zapytania do instytucji bankowych z żądaniem ujawnienia tajemnicy bankowej dotyczącej samego urzędnika, jego rodziny oraz szeregu powiązanych osób.
O tym dziennikarze UA.News dowiedzieli się z własnych źródeł.
Jakie informacje zainteresowały detektywów
Detektywi prowadzą monitoring stylu życia Szybki, aby ustalić, czy jego rzeczywiste wydatki i majątek odpowiadają oficjalnym dochodom wykazanym w deklaracji.
Śledztwo obejmuje dość szeroki okres — od 1 stycznia 1998 roku do 12 marca 2026 roku. Agencja wymaga od banków przekazania wyczerpujących danych:
- Pełny audyt rachunków: numery wszystkich kont, stan środków oraz historia operacji za niemal 30 lat.
- Szczegółowe dane płatności: pełne informacje o tym, kto przekazywał pieniądze oraz komu płacił sam urzędnik (w tym kody EDRPOU oraz dane identyfikacyjne kontrahentów).
- Skrytki bankowe: informacje o wynajmie skrytek, w których mogą być przechowywane gotówka lub kosztowności.
- Operacje bez otwierania rachunków: przelewy i wypłaty gotówki, które mogły odbywać się poza oficjalnym obiegiem.
Lista osób powiązanych
Szczególną cechą tego śledztwa jest jego skala. Organy ścigania żądają danych nie tylko o Dmytrze Szybce, lecz także o 15 powiązanych z nim osobach i firmach. Wśród nich:
- Rodzina: Julia Szybko (prawdopodobnie żona), Maria i Roman Szybko (dzieci), a także rodzice małżonków — Natalia i Witalij Szybko, Jurij i Ludmiła Denysow.
- Osoby zaufane: na liście znajdują się Marina Łazariewa, Władysław Bordun, Andrij Karpaczow, Tetiana Sablina i inni.
Imperium biznesowe
Oprócz osób fizycznych, pod szczególnym nadzorem antykorupcyjnych organów znalazły się trzy spółki, które mogą być powiązane z osobą składającą deklarację:
- Sp. z o.o. „Serpień-9”
- Sp. z o.o. „Listopad-9”
- Sp. z o.o. WKF „NAJS” (występująca również jako „FRENNDLI”)
Detektywi podejrzewają, że za pośrednictwem tych struktur mogły być prowadzone operacje finansowe, które nie zostały wykazane w raportach urzędnika. Szczególną uwagę zwraca się na transakcje przekraczające 400 tys. hrywien oraz przelewy zagraniczne do rajów podatkowych.
Co znajduje się w deklaracji urzędnika
Oficjalny wykaz nieruchomości Szybki niemal nie zmieniał się przez dziesięciolecia, a główne aktywa znajdują się w rękach jego żony. W osobistej własności urzędnika znajdują się dwa mieszkania: jedno w mieście Dniepr o powierzchni 65 m², nabyte jeszcze w 1996 roku, a także niewielkie, lecz położone w samym centrum Kijowa mieszkanie, otrzymane w darowiźnie od matki.
Natomiast żona, Julia Szybko, od 2008 roku jest właścicielką przestronnych apartamentów w elitarnym kompleksie mieszkaniowym „Delmar” w Dnieprze o powierzchni 123,5 m². W kwietniu 2023 roku Julia Jurijewna nabyła również mieszkanie w Kijowie o powierzchni 72,1 m².
W 2010 roku Julia Szybko została również właścicielką domku letniskowego (320 m²) w ośrodku wypoczynkowym Piszczanka, położonym nad rzeką Samara. W deklaracji wskazano wartość w momencie nabycia na poziomie 340 tys. hrywien. W tamtym czasie była to znacząca kwota, odpowiadająca około 42 tys. dolarów.
Oficjalne wynagrodzenie Dmytra Szybki wynosi około 42,9 tys. hrywien miesięcznie (przed opodatkowaniem). Jego żona z działalności gospodarczej zarabia niemal 9 razy więcej niż mąż. Jej roczny dochód sięga 4,5 mln hrywien.
Na koncie w Raiffeisen Banku Dmytro Szybko posiada 240,5 tys. hrywien. To praktycznie równowartość jego półrocznego wynagrodzenia. Żadnych innych oszczędności zastępca naczelnika inspekcji oficjalnie nie posiada.
Natomiast prawdziwym „sejfem” rodziny jest ponownie jego żona, Julia Szybko. Przechowuje ona prawie 6,5 mln hrywien w gotówce.
Udane dzieci
Małżeństwo Szybków ma dwoje dorosłych dzieci. Córka Maria wkrótce skończy 26 lat. W 2022 roku Maria została właścicielką 4-pokojowego mieszkania (246 m²) w historycznym centrum Kijowa. Mieszkanie o powierzchni 246 metrów kwadratowych przy ulicy Bohdana Chmielnickiego podarował jej starszy brat. Obecnie ten prezent jest wart około 350 tys. dolarów.
Maria jest zarejestrowana jako jednoosobowa działalność gospodarcza z niezwykle szerokim zakresem działalności w sektorze lekkiego przemysłu. Główny kod działalności to 47.91 (handel detaliczny przez internet), a oprócz tego posiada jeszcze 13 rodzajów działalności: szycie odzieży od bielizny po suknie wieczorowe i płaszcze, produkcję akcesoriów, a także wynajem nieruchomości (68.20), działalność prawniczą (69.10) oraz audyt (69.20). Maria ma prawo produkować odzież, świadczyć usługi prawne i wynajmować nieruchomości, jednak jej biznes nie pozostawił żadnego cyfrowego śladu w Google. Numer telefonu działalności +38(068)-645-98-85 jest całkowicie „sterylny” w sieci. Jak na realny sklep internetowy z odzieżą, który powinien przynosić dochody, jest to dość dziwne.
33-letni syn Roman Szybko jest adwokatem. Jest właścicielem mieszkania (54,4 m²) przy ulicy Bojczuka w Kijowie. Wcześniej, w 2013 roku, „kupił” apartamenty przy ulicy Bohdana Chmielnickiego — te same, które później podarował siostrze Marii. W 2016 roku, gdy syn urzędnika miał zaledwie 24 lata, zarejestrowano na niego BMW 750Li (rok produkcji 2016), które wówczas kosztowało około 100 tys. dolarów. Początkowo samochód był zarejestrowany na ochroniarza Państwowej Inspekcji Ekologicznej Okręgu Naddnieprzańskiego. Jak zaznaczają w Państwowym Biurze Śledczym, z pojazdu korzysta starszy Szybko.
Zamożni rodzice
Natalia Szybko, matka głównego inspektora ekologicznego, według danych monitoringu antykorupcyjnego posiada majątek, który trudno wyjaśnić oficjalnymi dochodami rodziny.
Na początku 2022 roku (bezpośrednio przed rozpoczęciem pełnoskalowej inwazji) Natalia Szybko została właścicielką nieruchomości w prestiżowej dzielnicy Dniepru: domu mieszkalnego o powierzchni 201,3 m². W dokumentach wskazano wartość nieruchomości na zaledwie 1,2 mln hrywien (około 43 tys. dolarów w tamtym czasie). Oznacza to, że cena za metr kwadratowy wynosiła jedynie 213 dolarów.
Jest to około 5 razy mniej niż ceny rynkowe podobnych nieruchomości w tej okolicy. W następnym roku, 2023, pani Natalia podarowała jeszcze jedno mieszkanie swojemu synowi. Jest to lokal o powierzchni 72 m² przy ulicy Iwana Mazepy w dzielnicy Peczerskiej w Kijowie, o deklarowanej wartości 200 tys. hrywien. Dla porównania, na otwartych platformach sprzedaży nieruchomości cena dwupokojowego mieszkania przy ulicy Iwana Mazepy na marzec 2026 roku zaczyna się od 200 tys. dolarów.
Organy antykorupcyjne sprawdzają także ojca — Witalija Szybkę, deputowanego kilku kadencji Rady Najwyższej Ukrainy oraz byłego przewodniczącego komisji spraw zagranicznych. Witalij Jakowycz Szybko należał do elity politycznej lat 90. i 2000. Jednocześnie w publicznych rejestrach państwowych brak informacji o jego aktywach biznesowych czy nieruchomościach, prawdopodobnie dlatego, że polityk zmarł w grudniu 2021 roku.
Jurij Denysow — w wieku 85 lat teść Dmytra Szybki wykazuje przedsiębiorczość, której mogłaby mu pozazdrościć młodzież. Emeryt jest jedynym właścicielem (100% kapitału) spółki z o.o. „Serpień-9”. To właśnie na tę firmę zarejestrowany jest ogromny budynek o powierzchni 962,5 m², którego wartość szacuje się na ponad 20 mln hrywien. W 2021 roku, gdy Jurij Iwanowycz miał już 81 lat, osobiście nabył również lokal komercyjny o powierzchni 334,5 m² (wart około dodatkowych 4 mln hrywien).
Historia spółki „Serpień-9” to klasyczny przykład „przerzucania” aktywów. Początkowo firma należała do żony urzędnika, Julii Szybko. Następnie została przepisana na osobistego kierowcę Szybki (tak, główny inspektor ekologiczny ma osobistego kierowcę), Władysława Borduna, a ostatecznie „zaparkowała” w majątku teścia.
Sam teść mieszka w zwykłym mieszkaniu na obrzeżach Dniepru (ul. Elektryczna), a jednocześnie operuje milionami i posiada hektary nieruchomości komercyjnych. Nie ma żadnych oznak, że 85-letni mężczyzna faktycznie zarządza centrami biurowymi czy wynajmuje setki metrów kwadratowych.
Szczególna osoba w życiu Szybki
Ważną rolę w życiu Dmytra Szybki odgrywa kosmetolożka z Dniepru, Marina Łazariewa.
Ich relacja znalazła się w centrum uwagi organów ścigania po kuriozalnym, a zarazem kosztownym wypadku drogowym. W marcu 2025 roku Dmytro Szybko, prowadząc samochód Mercedes-Benz GLC 200 należący do Łazariewej, uległ wypadkowi. Według policji urzędnik był pod wpływem alkoholu i odmówił badania alkomatem, ale najciekawsze wydarzyło się później.
Śledczy podają, że aby zrekompensować zniszczenie crossovera, Szybko nie tylko przeprosił, ale także kupił Marinie nowy samochód Mercedes-Benz o wartości 4,56 mln hrywien (około 110 tys. dolarów). Przy czym oficjalne roczne wynagrodzenie urzędnika jest dziewięciokrotnie niższe niż wartość tego „prezentu”.
Specjalistka od urody jest oficjalnie zarejestrowana jako przedsiębiorca (kod działalności 96.02 — usługi fryzjerskie i kosmetyczne) od 2020 roku. Swój biznes Marina nazwała „Skuteczna kosmetolog” i najwyraźniej nie pomyliła się.
Kierowca jak brat
Władysław Bordun — oficjalnie zwykły kierowca zastępcy naczelnika inspekcji ekologicznej. W rzeczywistości jednak to odnoszący sukcesy przedsiębiorca, właściciel luksusowych nieruchomości i osoba, na którą Dmytro Szybko „przepisuje” najcenniejsze aktywa, aby nie ujawniać ich w swojej deklaracji majątkowej.
Kierowca posiada bez przesady luksusową nieruchomość. Władysław jest właścicielem dwóch mieszkań o łącznej powierzchni ponad 140 m² oraz miejsca parkingowego w jednym z najdroższych kompleksów mieszkaniowych miasta — „Panorama”. Rynkowa wartość tego „pakietu” szacowana jest na około 250 tys. dolarów.
Według doniesień mediów, powołujących się na własne źródła w Państwowym Biurze Śledczym, podczas niejawnych działań operacyjnych funkcjonariusze zarejestrowali rozmowy Borduna, w których otwarcie chwalił się znajomym: mieszkania w „Panoramie” nie są jego osobistym sukcesem, lecz należą do jego szefa, Dmytra Szybki.
Bordun figuruje jako założyciel lub kierownik w szeregu firm, które przechodzą z rąk do rąk:
- Sp. z o.o. „Listopad-9”: Władysław jest jej właścicielem (choć firma znajduje się obecnie w trakcie likwidacji).
- Sp. z o.o. „Serpień-9”: wcześniej Bordun posiadał również tę firmę, którą następnie przerejestrowano na 85-letniego teścia, Jurija Denysowa.
- Sp. z o.o. WKF „NAJS”: kolejna struktura, w której Władysław pojawia się jako osoba powiązana.
Spółka „WKF NAJS” w 2018 roku znalazła się wśród największych zanieczyszczających rzekę Dniepr w Ukrainie. Głównym profilem działalności firmy jest kanalizacja, oczyszczanie i odprowadzanie ścieków. W rzeczywistości jednak „WKF NAJS” po prostu zrzuca nieoczyszczone ścieki Dnieprzańskiego Zakładu Metalurgicznego do rzeki Dniepr.
Jak Dniepr jest zatruwany ściekami
W 2018 roku dziennikarze odnotowali niepokojące oznaki zanieczyszczenia ekologicznego rzeki Dniepr: woda miała ostry, nieprzyjemny zapach, podwyższoną temperaturę, a kamienie wzdłuż brzegu pokrywały się pienisto-białym nalotem. Analizy laboratoryjne potwierdziły przekroczenie norm — zawartość manganu była dwukrotnie wyższa, a żelaza czterokrotnie.
Na pierwszy rzut oka odpowiedzialność za to powinien ponosić Dnieprzański Zakład Metalurgiczny. Jednak, jak wynika z materiałów sądowych, przedsiębiorstwo formalnie nie dokonuje bezpośredniego zrzutu do rzeki. Zgodnie z umowami ponad 80% ścieków przekazywanych jest do przetwarzania stronie trzeciej — spółce z o.o. „WKF NAJS”, która powinna je oczyszczać przed odprowadzeniem do Dniepru.
Według aktywistów schemat działa inaczej: zakład przekazuje ścieki i płaci za ich oczyszczanie, lecz w rzeczywistości trafiają one do rzeki bez odpowiedniej obróbki. W ten sposób odpowiedzialność formalnie zdejmowana jest z przemysłowego giganta i przenoszona na prywatną firmę.
To właśnie ta spółka — „WKF NAJS” — figuruje jako jeden z kluczowych zanieczyszczających Dniepr.
Spółki-słupy i „nominalny dyrektor”
W śledztwie pojawiają się także inne podmioty prawne — sp. z o.o. „Serpień-9”, „Listopad-9” oraz „Frendli”. W 2018 roku wszystkie miały wspólnego dyrektora — Władysława Borduna, który jest powiązany z otoczeniem ówczesnego szefa inspekcji ekologicznej, Dmytra Szybki.
Takie skupienie zarządzania w rękach jednej osoby bez wyraźnej historii biznesowej jest typową oznaką wykorzystywania tzw. „słupa” (nominalnego kierownika). Dodatkowo ustalono, że żona urzędnika, Dmytra Szybki, otrzymywała dochód w jednej z tych firm, co tworzy bezpośrednie powiązanie finansowe między rodziną urzędnika a strukturami biznesowymi.
Zatrzymanie za łapówkę
W sierpniu 2019 roku kierownik obwodowej Państwowej Inspekcji Ekologicznej, Dmytro Szybko, został zatrzymany przez organy ścigania podczas przyjmowania łapówki. Według ustaleń śledztwa chodziło o 1000 dolarów za „niewtrącanie się” w naruszenia przepisów ekologicznych przez jedną ze stacji paliw w Dnieprze.
Zatrzymanie nastąpiło na gorącym uczynku, przeprowadzono przeszukania, przygotowywano postawienie zarzutów oraz wybór środka zapobiegawczego.
Jednak dalszy rozwój wydarzeń potoczył się inaczej: postępowanie karne najpierw przekwalifikowano, a następnie całkowicie umorzono. Urzędnik nie tylko uniknął odpowiedzialności, ale również przywrócono go na stanowisko decyzją sądu.
Ziemia w parku poprzez 27 właścicieli
Po pierwszym śledztwie dziennikarze uzyskali informacje o możliwym schemacie związanym z gruntami w Dnieprze. Chodziło o teren parku Drużby — atrakcyjną działkę w zielonej strefie miasta.
Po analizie setek uchwał rady miejskiej udało się znaleźć serię 27 działek o powierzchni po 10 arów każda, położonych obok siebie. Formalnie zostały one rozdzielone pomiędzy różne osoby.
Jednak już po kilku miesiącach wszystkie te osoby stały się współzałożycielami spółki z o.o. „Frendli”. Po krótkim czasie skład założycieli został ograniczony do dwóch osób — i wśród nich ponownie pojawia się dyrektor spółki „WKF NAJS”, Andrij Karpaczow.
Adres prawny „Frendli” — ul. Jakowa Samarskiego 2 — pokrywa się z miejscem, gdzie dziennikarze wcześniej odnotowali powiązania z rodziną szefa inspekcji ekologicznej.
W ten sposób niemal trzy hektary ziemi w strefie parkowej, poprzez szereg formalnie niezależnych osób, zostały skoncentrowane w jednej strukturze powiązanej z tymi samymi osobami, które pojawiają się w sprawie zrzutów zanieczyszczeń.
Jezioro odpadów i znajome nazwiska
W 2020 roku na przedmieściach Dniepru odkryto zbiornik wodny wypełniony nieznaną cieczą. Właścicielem działki okazała się firma „Help” — przedsiębiorstwo, które wcześniej pojawiało się w schematach związanych z przetwórstwem drewna.
Właściciel firmy, Ołeksandr Jakimow, poprzez inne podmioty prawne, okazał się powiązany z byłym kierownictwem spółki „WKF NAJS”.
Pomimo licznych kontroli inspekcja ekologiczna nie doprowadziła żadnej sprawy do końca: pozwy były wycofywane, rozprawy odkładane, a przedstawiciele inspekcji często nie stawiali się w sądzie.
Niezmienny kierownik
Sam Dmytro Szybko, mimo skandali i postępowań karnych, utrzymał swoje wpływy. Sprawy przeciwko niemu były przekwalifikowywane i ostatecznie zamykane, po czym przywracano go na stanowisko decyzją sądu.
W praktyce kieruje on regionalną inspekcją ekologiczną od ponad dekady — w okresie, w którym system kontroli środowiskowej w regionie nie stał się skuteczny.
