Krajom Zatoki radzą oddzielić rywalizację z Iranem od konfrontacji — The National
W ZEA The National wezwał w swoim felietonie kraje Zatoki Perskiej do budowania selektywnych relacji z Iranem. Publikacja uważa, że odstraszanie wojskowe, dialog polityczny, bezpieczeństwo morskie i więzi gospodarcze nie powinny być całkowicie od siebie zależne. Rywalizacja z Teheranem, jak wskazano w materiale, nie powinna przeradzać się w trwałą otwartą konfrontację.
W felietonie zaznaczono, że kalkulacje bezpieczeństwa państw Zatoki od dziesięcioleci kształtowały irański program nuklearny, pociski balistyczne, powiązania Teheranu z grupami zbrojnymi w regionie oraz niepewność wokół Cieśniny Ormuz. Kraje regionu wzmacniały obronę i partnerstwo ze Stanami Zjednoczonymi, jednocześnie utrzymując kanały komunikacji z Iranem oraz kontakty handlowe tam, gdzie pozwalała na to sytuacja polityczna.
Granice udziału w wojnie
Zdaniem The National obecna wojna pokazała kruchość tego podejścia: gdy rakiety i drony docierają do państw Zatoki, a żegluga i przepływy energii stają się częścią konfrontacji, samo odstraszanie i deeskalacja nie wystarczają. Za odrębny problem uznano obecność amerykańskich wojsk w kilku krajach Zatoki. Z perspektywy Teheranu różnica między rozmieszczeniem sił USA a udziałem państwa w operacjach wojskowych podczas wojny może szybko się zacierać.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Felieton proponuje jaśniej określić, w jakich warunkach państwo staje się bezpośrednią stroną wojny, kiedy wykorzystanie bazy wojskowej oznacza udział w działaniach zbrojnych oraz które obiekty cywilne i gospodarcze powinny pozostać poza konfliktem. Publikacja uznaje również za niedopuszczalne twierdzenie, że sama obecność sił amerykańskich daje Iranowi stałe uzasadnienie dla uderzeń na kraje Zatoki.
Zasady dla Cieśniny Ormuz
The National poświęcił szczególną uwagę Cieśninie Ormuz. W felietonie zaznaczono, że przywrócenie ruchu statków podczas kryzysu może usunąć obecne zakłócenie, ale nie rozwiązuje problemu na długo. Dla trwalszego porozumienia, zdaniem publikacji, potrzebne są łączność między siłami morskimi, procedury reagowania na incydenty, ochrona statków handlowych oraz jaśniejsze kryteria tego, co uznawać za wrogie działania.
Publikacja proponuje również powiązać rozwój handlu, inwestycji i współpracy gospodarczej z zachowaniem Iranu: rozszerzać kontakty w warunkach stabilności i ograniczać je w razie eskalacji. Felieton nie twierdzi, że relacje gospodarcze są w stanie zmienić system polityczny Iranu lub usunąć wszystkie spory, jednak uważa, że materialne korzyści ze stabilnej Zatoki stworzą dla Teheranu dodatkowy koszt niestabilności.
