Ukraiński e-sport jest dziś prawdziwym fenomenem odporności i ambicji. To dynamiczna energia młodych i doświadczonych zespołów, wśród których znajduje się także Leo Team. „Lwy” są niepowstrzymane, zdeterminowane i wciąż nabierają rozpędu na światowej scenie e-sportowej.
Niedawno do drużyny dołączyli nowi utalentowani gracze, wśród nich także perspektywiczny zawodnik „leen”. W jego dorobku znajduje się gra dla ukraińskiej organizacji Monte oraz międzynarodowe doświadczenie jako zawodnik amerykańskiej organizacji Wildcard. Co więcej, „leen” jest byłym graczem Leo Team.
UA.NEWS porozmawiało z nowym członkiem Leo Team o jego drodze w e-sporcie, dyscyplinie, życiu poza grą oraz ambitnych planach z drużyną.
O początkach w e-sporcie
Nazywam się Władysław Stepanow, większość zna mnie pod pseudonimem „leen”. Miałem wiele nicków, ale właśnie ten najbardziej przypadł mi do gustu ze względu na brzmienie. Mam 21 lat i pochodzę z Ukrainy.
W Counter-Strike gram już od wielu lat, jeszcze od czasów nastoletnich. To, co zaczęło się jako zwykła rozrywka z przyjaciółmi, dość szybko przerodziło się w coś znacznie większego. Z czasem zrozumiałem, że samo granie mi nie wystarcza. Chcę rywalizować na poziomie profesjonalnym, rozwijać się razem z drużyną i wygrywać.
O drużynach i rozwoju jako gracz
W trakcie swojej kariery grałem w różnych zespołach, w tym w Monte Gen oraz Wildcard Academy. Byłem także częścią Leo Team. Każda drużyna wniosła coś innego: w jednej doskonaliłem grę zespołową jako star player (rola w drużynie zwykle przypisywana najbardziej utalentowanemu technicznie zawodnikowi), w innej uczyłem się prowadzić zespół jako kapitan. To dwa różne podejścia, ale oba wymagają chłodnej głowy.
Kiedy jesteś kapitanem, myślisz za całą drużynę — o tempie gry, o decyzjach w najtrudniejszych momentach. A kiedy grasz jako star player, często musisz podejmować decyzje samodzielnie. Jednak rola kapitana bardziej mi odpowiada.
Ulubione mapy w Counter-Strike 2
Jeśli chodzi o moje ulubione mapy, to zdecydowanie Ancient oraz Nuke.
Ancient przyciąga swoją złożonością pozycyjną. Kluczowa jest tam kontrola przestrzeni. Podoba mi się, że na tej mapie można wygrać nie tylko dzięki celności, ale także dzięki przemyślanym decyzjom taktycznym.
Nuke cenię za jej głębię. Jeśli drużyna dobrze się komunikuje, można tam wygrywać bardzo trudne rundy. Dla mnie to jedna z najciekawszych map w grze.
Najważniejsze w grze
Najważniejszy jest dla mnie rozwój. Po niemal każdym meczu oglądam powtórki, analizuję swoje błędy i zastanawiam się, co można zrobić lepiej. Bo e-sport to nie tylko strzelanie — to także dyscyplina, charakter i ciągła praca nad sobą.
Największą satysfakcję daje mi jednak obserwowanie, jak rozwija się drużyna — jak pojawia się ta „chemia” i jak wyrywamy zwycięstwa w trudnych meczach. Najcenniejszy moment to ten, gdy widzisz, że cała wykonana praca w końcu przynosi efekty.
O codziennym trybie
Mój dzień zazwyczaj zaczyna się wcześnie i staram się utrzymywać stały rytm. Regularnie chodzę na siłownię, ponieważ aktywność fizyczna jest dla mnie bardzo ważna. Mam dość krępą budowę ciała, dlatego zależy mi na sile fizycznej. To wpływa także na moją grę i dodaje pewności siebie.
Po treningu jem porządne śniadanie i przechodzę do przygotowania indywidualnego — pracuję nad aimem (celnością), utilami (umiejętnością używania granatów, koktajli Mołotowa itd.) oraz pozycjonowaniem (właściwym wyborem miejsca podczas rundy). Następnie zaczyna się trening drużynowy: analiza rund, omawianie aspektów taktycznych i wspólna praca nad grą. Szczerze mówiąc, czasem zajmuje to nawet 8–10 godzin dziennie.
Najważniejsze dla początkującego
Najważniejsza dla początkującego jest dyscyplina. Dla mnie nie sprowadza się ona wyłącznie do treningów. To również sen, rytm dnia, odżywianie i koncentracja.
W oficjalnym meczu, gdzie jedna runda może zdecydować o wszystkim, bardzo ważne jest zachowanie chłodnej i klarownej głowy. Dyscyplina musi być obecna w myśleniu, emocjach i komunikacji. Podczas treningów nie można podchodzić do procesu lekceważąco — nie należy żartować z kolegami z drużyny czy trenerem. Wręcz przeciwnie, to właśnie na treningach buduje się wszystko, co później widać w grze.
Życie poza grą
Choć gra zajmuje większość mojego czasu, poza nią także są rzeczy dla mnie ważne. Lubię spacery, dużo rozmawiam z naszym trenerem Dimą, słucham muzyki różnych gatunków, czasem oglądam streamy. Lubię też gotować, bo cenię smaczne i jednocześnie normalne jedzenie. Mięso to zdecydowanie mój top.
Chętnie oglądam także wywiady ze sportowcami. Interesuje mnie, jak myślą, jak radzą sobie z trudnymi momentami i jak budują swoją karierę. W wieku 21 lat człowiek dopiero się kształtuje, dlatego ważne jest, by rozumieć, dokąd zmierza.
Plany z drużyną
Planów jest wiele. Przede wszystkim chcemy rozegrać dużą liczbę meczów i, co najważniejsze, brać udział w turniejach LAN. Obecnie system budowania rankingu drużyn jest bardzo interesujący, dlatego udział w takich turniejach ma ogromne znaczenie.
W tym sezonie mamy szansę zagrać w Clash Series (serii profesjonalnych turniejów CS2 na poziomie Tier 2–3), a także — mam nadzieję — wystąpić na DraculaN (otwartym turnieju LAN w Rumunii). Moim zdaniem to właśnie te dwa turnieje powinny być dla nas priorytetem w przygotowaniach.
Clash Series LAN to dobra okazja dla drużyn na naszym poziomie. Z jednej strony pojawi się tam wielu silnych rywali, z drugiej — system udziału pozostaje dość elastyczny. Turniej LAN odbędzie się w Polsce, w Gdańsku, gdzie razem z „Lwami” będziemy już w maju. Szczególnie cenne jest to, że spędzimy ten czas razem jako drużyna: będziemy wspólnie mieszkać, grać, rozmawiać i lepiej się poznawać poza meczami.
Dla nas Clash Series może być początkiem systematycznego planu udziału w turniejach LAN. Wśród 16 drużyn znajdą się także bardzo silni rywale, w tym zespół BRUTE, z którym już wcześniej graliśmy. Dlatego jestem przekonany, że dobrze wykorzystamy tę szansę i zdobędziemy ważne punkty VRS (punkty wpływające na pozycję drużyny w regionalnym rankingu CS2).
Jeśli chodzi o rozgrywki online, najbardziej interesują mnie klasyczne turnieje. To Nodwin Clutch Series (seria turniejów online CS2 na poziomie Tier 2, gdzie można rywalizować z silnymi przeciwnikami) oraz CCT (międzynarodowa seria turniejowa CS2, uznawana za ważną platformę dla drużyn poziomu Tier 2). To właśnie one są obecnie naszym głównym priorytetem treningowym.
Powrót do drużyny
Jak już wspominałem, wcześniej byłem zawodnikiem Leo Team. Później zdecydowałem się spróbować swoich sił w zespole Monte. Dlaczego wróciłem do Leo? Bo w „Lwach” panuje bardzo dobry klimat. Drużyna jest stabilna i robi postępy.
Bardzo lubię grać z Amsterem. To doświadczony zawodnik, który świetnie rozumie grę zespołową i strukturę taktyczną.
Ważne jest dla mnie także to, że w drużynie jest Dima. To mój mentor od wielu lat — utrzymujemy kontakt i przyjaźnimy się. Dlatego był jedną z kluczowych przyczyn mojego powrotu do Leo.
Wszyscy chłopcy w drużynie są bardzo w porządku. Wiele razy oglądałem ich demki (nagrania meczów lub rund), więc rozumiem, jak myślą. Dla mnie wspólne myślenie i jednolite rozumienie strategii to podstawa, jeśli drużyna chce osiągać naprawdę dobre wyniki.
UA.NEWS życzy Władysławowi pewności siebie, stabilnego rozwoju, efektownych meczów i głośnych zwycięstw razem z Leo Team.
