W niedzielę, 12 lipca, prezydent Wołodymyr Zełenski ogłosił całkowitą rekonstrukcję Rady Ministrów w ramach „nowej strategii politycznej” Ukrainy. Już we wtorek, 14 lipca, Rada Najwyższa przegłosowała dymisję premier Julii Swyrydenko. Pełniła ona tę funkcję niecały rok. Według informacji z wielu źródeł jej następcą zostanie Siergiej Korecki — były biznesmen, a później menedżer najwyższego szczebla w sektorze państwowym, który w ostatnich latach stał na czele największych przedsiębiorstw energetycznych w kraju. Koretcki, nawiasem mówiąc, już teraz spotyka się z frakcjami w Radzie Najwyższej właśnie jako przyszły premier. Wydaje się więc, że jego oficjalna nominacja to kwestia najbliższych dni.
Ale kim właściwie jest Siergiej Korecki, z czego jest znany, jakie ma relacje z władzami i czego można po nim oczekiwać na stanowisku premiera? Serwis UA.News przyjrzał się tej sprawie.
Od ochroniarzy w Łucku – do wielkiego biznesu
Siergiej Fedorowicz Korecki urodził się 14 marca 1978 roku w Łucku. Rodzice rozstali się wcześnie, dlatego jeszcze podczas studiów musiał podjąć pracę. Wyższe wykształcenie zdobył na Państwowym Uniwersytecie Technicznym w Łucku: w 2001 roku na kierunku „Budowa maszyn”, a w 2005 roku na kierunku zarządzania biznesowego. Później studiował na Iwano-Frankowskim Narodowym Uniwersytecie Technicznym Ropy Naftowej i Gazu oraz ukończył program Executive MBA w Szkole Biznesu w Kijowie-Mohyle.
Karierę zawodową Korecki rozpoczął pod koniec lat 90. w grupie spółek „Kontinium”, założonej przez przedsiębiorców Igora Jeremiejewa i Stepana Iwachiva. Co ciekawe, jego pierwszą pracą było stanowisko… zwykłego ochroniarza. Z czasem jednak zwrócił się do działu kadr z prośbą o znalezienie mu innego stanowiska.
Już w wieku 19 lat zaczął zajmować się dokumentacją księgową w firmie. Z czasem udało mu się przejść drogę od analityka do dyrektora generalnego.
W 2002 roku Korecki stanął na czele wspólnego ukraińsko-brytyjskiego przedsiębiorstwa „Zachodnia Grupa Naftowa”. Ciekawostka: przyszły (najprawdopodobniej) premier miał również styczność z polityką. W różnych latach pełnił funkcję asystenta posłów do parlamentu na zasadach społecznych: najpierw u boku Igora Jeremiejewa (2002–2006), a później u boku Kateryny Waszczuk (2007–2012). W 2006 roku Korecki startował nawet w wyborach do Rady Najwyższej i Rady Obwodowej Wołyńskiej z ramienia Bloku Ludowego Lytwyna – za każdym razem bez powodzenia.
Od 2007 roku Korecki pełni funkcję dyrektora generalnego spółki zarządzającej grupą „Kontinium”. Obecnie ma 48 lat, jest żonaty z Iryną Korecką (bizneswoman) i ma dzieci. Mężczyzna stara się ukrywać swoje życie prywatne, powołując się na prawo do prywatności. W sieci krążą jednak informacje, że Korecki ma dorosłą córkę o imieniu Uliana Klymiuk. Ona również zajmuje się biznesem.
Działalność biznesowa: WOG, kawa i handel energią
Jednym z najbardziej znanych etapów kariery biznesowej Koreckiego była praca w znanej sieci stacji paliw WOG. W latach 2013–2018 pełnił funkcję dyrektora generalnego i młodszego partnera tej sieci, należącej do grupy „Kontinium”. Pod jego kierownictwem sieć WOG znacznie się rozrosła: wdrażano nowe modele biznesowe, w szczególności uruchamiano kawiarnie poza stacjami benzynowymi. Właśnie wtedy, nawiasem mówiąc, firma uruchomiła słynne WOG CAFE z tymi samymi pysznymi hot dogami w pociągach szybkobieżnych „Intercity”.
Jesienią 2018 roku Korecki opuścił WOG, zaznaczając, że planuje rozwijać własne projekty. Już w 2019 roku założył firmę kawową Idealist Coffee Co. — markę z pełnym cyklem produkcyjnym i własną siecią markowych kawiarni. W 2025 roku w Kijowie działało 10 takich lokali, a od 2022 roku produkty Idealist są dostarczane do pociągów Ukrzaliznytsi. Korecki wycofał się z grona beneficjentów biznesu kawowego pod koniec 2021 roku.
Ponadto w latach 2019–2022 był współzałożycielem i prezesem zarządu firmy zajmującej się handlem energią Centurion Group SA w Szwajcarii. Założył również spółkę zajmującą się sprzedażą gazu i energii elektrycznej „Forteks Energy” (2017) oraz był właścicielem spółki „Saneko Group” (produkcja energii elektrycznej).
Deklaracja majątkowa Koreckiego: majątek i dochody przyszłego premiera
Rodzina Koreckich należy do bardzo zamożnych nie tylko według ukraińskich, ale i światowych standardów.
Zgodnie z elektroniczną deklaracją za rok 2025 łączny zadeklarowany dochód Siergieja Koreckiego przekroczył 32 mln hrywien. Główną część stanowiło wynagrodzenie w wysokości ponad 28,6 mln hrywien (przed opodatkowaniem). Środki te otrzymał jednocześnie z czterech źródeł: 14,4 mln hrywien — od NAK „Naftogaz Ukrainy” (za okres pracy od 14 maja do końca roku), 8,5 mln hrywien — od PJSC „Ukrnafta” (do czasu przeniesienia w maju), 5,7 mln hrywien — od PJSC „Ukrtatnafta” (w ramach dodatkowej działalności, do maja) oraz 6 tysięcy hrywien — od wspólnoty mieszkaniowej „Zamek na Pankivskiej”.
Oprócz wynagrodzenia Korecki uzyskuje dochody pasywne z własnych marek handlowych. Tantiemy od spółki „Saneko Trade” wyniosły 1,36 mln hrywien, a od spółki „Saneko Retail” — kolejne 960 tysięcy hrywien. Zadeklarował również odsetki bankowe z Oszczadbanku (19,1 tys. UAH) oraz Tascombanku (34 UAH).
Korecki pozostaje właścicielem 19,93% udziałów w spółce „Molprom-Rezerv” (59,8 tys. UAH), a także 100% udziałów w dwóch cypryjskich spółkach — Unigo Holdings Limited (19,2 tys. UAH) oraz Sungroup Invest (Cyprus) Ltd (21,1 tys. UAH).
Na rachunkach bankowych na Ukrainie Korecki posiada 6 mln hrywien, 485,3 tys. dolarów, 31,6 tys. euro oraz 838 funtów szterlingów. Ponadto posiada trzy konta w bankach europejskich: w szwajcarskim Cite Gestion — na kwotę 157,7 tys. dolarów oraz w hiszpańskich Banco Santander (467 tys. euro) i CaixaBank (29,3 tys. euro). W gotówce Korecki posiada 1,1 mln euro oraz 275 tys. dolarów.
Oprócz znacznych aktywów finansowych w oświadczeniu majątkowym tego menedżera najwyższego szczebla figurują luksusowe przedmioty. W szczególności 10 ekskluzywnych zegarków (Breguet, Rolex, Patek Philippe, Ulysse Nardin, Opus), 12 biżuterii marek Cartier, Tiffany oraz Van Cleef and Arpels, a także 6 torebek luksusowych marek Chanel, Hermes i Chopard. Małżeństwo Koreckich posiada 17 działek, jednak wynajmuje dom mieszkalny.
Żona Iryna Korecka zadeklarowała dochód w wysokości około 4,9 mln hrywien, z czego 3,2 mln hrywien pochodzi z działalności na własny rachunek. Jest właścicielką lub współwłaścicielką trzech ukraińskich spółek: „Forteks Energy” Sp. z o.o., „Molprom-Rezerv” Sp. z o.o. oraz „Nowa Kawa Kultura” Sp. z o.o.
Na szczególną uwagę zasługuje fakt, że w 2025 roku Korecki udzielił ponad 2,2 mln dolarów oraz ponad 52 mln hrywien zwrotnej pomocy finansowej (czyli pożyczki) firmom swojej córki.
Służba państwowa w energetyce: od „Ukrnafty” do „Naftogazu”
Jesienią 2022 roku Serhij Korecki został mianowany dyrektorem „Ukrnafty” i „Ukrtatnafty” po tym, jak przedsiębiorstwa te wraz z kilkoma innymi strategicznymi podmiotami przeszły pod kontrolę Ministerstwa Obrony. Te dwie spółki stały się najdroższymi spośród zbytych aktywów należących do grupy „Privat” Igora Kolomojskiego i Giennadija Bogoliubowa.
Wyniki pracy Koreckiego były dość udane. Pod jego kierownictwem „Ukrnafta” przeszła od strat do rekordowych zysków. W ciągu dwóch lat spółka osiągnęła ponad 40 mld hrywien zysku netto, ponad 70 mld hrywien podatków i opłat, rekordowe dywidendy itp. Udało się również zwiększyć wydobycie ropy i gazu, przeprowadzić prawie 60 tysięcy metrów nowych odwiertów, setki intensyfikacji, remontów kapitalnych odwiertów oraz szczelinowania hydraulicznego.
Już wiosną 2025 roku rada nadzorcza „Naftogazu” wybrała Koreckiego na prezesa zarządu NAK „Naftogaz Ukrainy”. Istnieją opinie ekspertów, że to właśnie Korecki wyprowadził „Naftogaz” z długotrwałego kryzysu. Istnieje jednak również stanowisko całkowicie przeciwne: że jego zarządzanie doprowadziło do nowych problemów w spółce.
Bliskość władzy: człowiek z „Rodziny”
Korecki jest uważany za osobę maksymalnie zbliżoną do prezydenta i jego najbliższego otoczenia. I nie jest to przypadek: w ukraińskim systemie politycznym szefów największych państwowych przedsiębiorstw energetycznych mianuje się wyłącznie spośród „swoich” ludzi, maksymalnie powiązanych z władzą i całkowicie przez nią kontrolowanych. Osoby „z ulicy” nie trafiają na takie stanowiska.
Według niektórych dziennikarskich śledztw Koreckiego wiąże się z tak zwaną „Rodziną” (bliskim otoczeniem prezydenta Ukrainy). Niektóre źródła w mediach i wśród posłów do parlamentu nazywają go „stworzeniem Mindicha” i twierdzą, że to właśnie ta grupa ludzi wprowadziła Koreckiego do gry pod koniec 2022 roku, powierzając mu zarządzanie ważnymi aktywami państwowymi.
Ostatnio w mediach społecznościowych często pojawiają się wzmianki o prezydencie w kontekście Koreckiego. W szczególności Korecki był obecny w składzie ukraińskiej delegacji na szczycie NATO w Ankarze na początku lipca 2026 roku. Jak podają źródła w ukraińskiej delegacji, został tam przedstawiony jako przyszły premier. Był również osobiście obecny na spotkaniu Zełenskiego z Trumpem.
Sam głowa państwa publicznie podziękował już Koreckiemu „za skuteczną pracę na czele strategicznych ukraińskich przedsiębiorstw państwowych”.
Czego można oczekiwać od Koreckiego na stanowisku premiera
Oficjalnie Korecki oświadcza, że na stanowisku premiera zajmie się przygotowaniami do zimy oraz wsparciem Ministerstwa Obrony. Chce również przywrócić pełnoprawne Ministerstwo Polityki Rolnej oraz zająć się „zdrowiem psychicznym i umysłowym Ukraińców”, cokolwiek by to nie oznaczało. Urzędnik z grubsza nakreślił już wyzwania stojące przed przyszłym rządem, jednak na razie nie przedstawił konkretnych deklaracji programowych.
Jednak kluczowe jest to, że nie oczekuje się od niego niczego radykalnie nowego. W obszernym artykule poświęconym dymisji rządu serwis UA.News zauważył: obecnie ma miejsce po prostu zastąpienie jednego kontrolowanego szefa rządu innym. Korecki jest uważany za osobę całkowicie kontrolowaną i lojalną, menedżera-technokratę bez szczególnych ambicji. Nie dążył do stanowiska premiera – zaproponował mu je prezydent, a według doniesień mediów dla Koreckiego było to zaskoczeniem.
Widzi się w tym kontynuację dotychczasowej linii działania, polegającej na tym, by w Radzie Ministrów zasiadali ludzie jak najbardziej bezbarwni, pozbawieni szczególnych ambicji i pomysłów – w rzeczywistości po prostu pełniący funkcje, wykonujący wolę politycznego centrum kraju. Korecki idealnie spełnia te wymagania: charakteryzuje go się jako apolitycznego, kompetentnego i technokratycznego menedżera. Jeśli Rada poprze jego kandydaturę, może on stać się już czwartym szefem rządu za rządów Wołodymyra Zełenskiego.
Podsumowując, Serhij Korecki jest klasycznym przedstawicielem nowej ukraińskiej elity zarządzającej: pochodzi ze świata biznesu i przeszedł drogę od ochroniarza do prezesa największych przedsiębiorstw państwowych. Jego kariera świadczy o skuteczności w branży naftowo-gazowej i energetycznej. Jednocześnie jest on w stu procentach częścią systemu, maksymalnie zbliżony do obecnej władzy, co potwierdza jego obecność na szczycie NATO w Ankarze, publiczne podziękowania od prezydenta oraz możliwe powiązania z najbliższym otoczeniem głowy państwa.
Nie należy oczekiwać od Koreckiego na stanowisku premiera zmian systemowych ani rewolucyjnych reform. Jego przyszła nominacja to raczej rotacja techniczna, zastąpienie jednego kierowanego menedżera innym. System będzie funkcjonował mniej więcej tak samo, jak za czasów Swyrydenki, Szmygala czy ich poprzedników. Głównym zadaniem nowego premiera będzie zapewnienie stabilnego funkcjonowania rządu w warunkach wojny, jak-tak przygotowanie kraju na zimę oraz realizacja woli politycznego centrum. A z tymi zadaniami Korecki, sądząc po jego dotychczasowej pracy, jest w stanie sobie poradzić.
Czytaj nas na Telegram i Sends
