Jak kształtował się Czerwony Berlin — Deutsche Welle

Berlin w Niemczech od XIX wieku był jednym z centrów ruchu robotniczego, lewicowej polityki i protestów. Jak zaznacza Deutsche Welle English w przeglądzie historycznym, reputacja miasta jako ośrodka oporu kształtowała się od rewolucji XIX wieku po współczesny ruch lokatorski.

Ruch robotniczy i rewolucje

Podczas rewolucji marcowej 1848 roku w Berlinie założono Powszechne Bractwo Robotnicze — jedną z pierwszych organizacji robotniczych działających w Niemczech. W latach 70. i 80. XIX wieku miasto stało się dużym ośrodkiem przemysłowym: działały tu przedsiębiorstwa przemysłu maszynowego, kolejowego oraz produkcji gotowej odzieży. Wzrost liczby ludności robotniczej wpłynął również na życie polityczne miasta.

Historyk Axel Weipert, autor książki „Czerwony Berlin”, zaznaczył, że polityka miasta stawała się bardziej ukierunkowana na udział zwykłych ludzi. Po uchyleniu ustaw antysocjalistycznych w 1890 roku idee Karla Marxa i Friedricha Engelsa stały się ideologiczną podstawą masowego ruchu w Berlinie. Przed I wojną światową Socjaldemokratyczna Partia Niemiec uzyskiwała w mieście znacznie większe poparcie niż w innych częściach kraju.

Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.

Strajki i przemoc polityczna

Od 1916 roku Berlin stał się centrum masowych strajków antywojennych. W styczniu 1918 roku około pół miliona robotników przyłączyło się do strajku wywołanego zmęczeniem wojną, niedoborami żywności i gospodarczą ruiną. Rewolucyjni mężowie zaufania — tajna sieć robotników i związków zawodowych dużych zakładów zbrojeniowych i metalowych — również stali się ważną siłą organizacyjną podczas obalenia cesarza 9 listopada 1918 roku.

Stłumienie powstania spartakusowskiego w 1919 roku, podczas którego zginęły dziesiątki osób, a Karl Liebknecht i Róża Luksemburg zostali zabici przez wojskowych z prawicowych formacji paramilitarnych, ostatecznie podzieliło polityczną lewicę. W maju 1929 roku policja otworzyła ogień do uczestników zakazanych demonstracji pierwszomajowych w robotniczych dzielnicach Wedding i Neukölln; zginęło ponad 30 osób.

Ruch lokatorski

Na początku lat 70. niedobór mieszkań w Berlinie Zachodnim skłonił część ruchu studenckiego, praktykantów i młode rodziny migrantów do zajmowania pustych budynków. DW pisze, że obecnie, w obliczu gentryfikacji, w mieście działa jeden z najsilniejszych i najbardziej radykalnych ruchów lokatorskich w Niemczech. W referendum w 2021 roku 59% wyborców poparło wywłaszczenie prywatnych firm działających na rynku nieruchomości.

Czytaj nas na Telegram i Sends