Rabin Stuart Weiss wyjaśnił symbolikę szofaru w Rosz ha-Szana

W Izraelu rabin Stuart Weiss w felietonie dla Jerusalem Post opowiedział o znaczeniu szofaru — rogu, w który dmie się podczas Rosz ha-Szana. Określił jego brzmienie jako głęboko osobiste doświadczenie: dla jednych jest to dźwięk zwycięstwa, dla innych — walki, a u jego podstaw leży samopoświęcenie.

Nazwy święta

Weiss zaznaczył, że nazwa „Rosz ha-Szana” nie występuje w Torze. W Księdze Kapłańskiej pierwszy dzień siódmego miesiąca nazwano zichron teruah — pamięcią o dęciu w róg, a w Księdze Liczb — yom teruah, czyli dniem dęcia w róg.

Według autora nazwa „Rosz ha-Szana” pojawia się raz w Tanachu — w Księdze Ezechiela — jednak może tam oznaczać początek roku, Jom Kipur lub miesiąc nisan. W modlitewnikach święto nazywane jest również Jom ha-Zikaron — Dniem Pamięci.

Podsumowanie roku

Rosz ha-Szana jest jednym z czterech żydowskich nowych lat. Wykorzystuje się je do obliczania zwykłych lat kalendarzowych, lat szabatowych i jubileuszowych, a także dat w dokumentach prawnych i umowach. Święto wiąże się również ze stworzeniem ludzkości.

Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.

W przeciwieństwie do Pesach, Sukkot, Szawuot, Chanuki i Purim, poświęconych konkretnym wydarzeniom, Rosz ha-Szana i Jom Kipur, zdaniem Weissa, obejmują cały rok życia człowieka. Autor pisze, że dni te skłaniają do zastanowienia się nad własnymi czynami, kierunkiem życia i wpływem na innych.

Szofar i wspólne dobro

Rabin przytoczył również historię ze swojego doświadczenia posługi w synagodze. Według niego podczas przygotowań do uroczystości bat micwy kobieta o imieniu Marlene, której imię, jak zaznaczył autor, zostało zmienione, zrezygnowała z koszernego poczęstunku z powodu jego kosztu. Jej brat Max poinformował, że nie przyjdzie na wydarzenie bez oddzielnego usadzenia mężczyzn i kobiet, nawet jeśli jedzenie będzie koszerne.

Weiss przedstawił ten przypadek jako przykład tego, dlaczego, jego zdaniem, osobistych wymagań nie należy stawiać ponad duchowymi potrzebami wspólnoty. Powiązał dźwięk szofaru z biblijną historią o gotowości Abrahama do podporządkowania własnych pragnień woli Boga i uznał, że symbol ten przypomina o rezygnacji z osobistych dążeń dla większego dobra.

Czytaj nas na Telegram i Sends