W Pakistanie wskazano przyczyny porażki kursu geoekonomicznego — Dawn
Geoekonomiczny kurs Pakistanu, zapisany w pierwszej Polityce Bezpieczeństwa Narodowego z 2022 roku, nie osiągnął wyznaczonych celów z powodu niestabilności politycznej, protekcjonizmu i napiętych relacji z sąsiadami. Taką ocenę w felietonie dla Dawn przedstawił analityk strategiczny ds. bezpieczeństwa międzynarodowego.
Dokument, przedstawiony przez premiera Imrana Khana w styczniu 2022 roku, miał stać się podstawą zorientowanego na obywateli kursu geoekonomicznego i bezpieczeństwa gospodarczego. Jednak po odsunięciu od władzy rządu partii PTI polityka ta, według autora, straciła wsparcie instytucjonalne. Kolejne administracje koalicyjne koncentrowały się na politycznym przetrwaniu i pilnych problemach fiskalnych, a nie na długoterminowej integracji gospodarczej.
Cła i eksport
Autor uważa, że model geoekonomiczny wymaga zliberalizowanego handlu, otwartych granic i konkurencyjnego eksportu. Jednocześnie Pakistan, jak twierdzi, utrzymuje reżim protekcjonistyczny: średnie cło na dobra pośrednie wynosi 8%, czyli dwukrotnie więcej niż w Indiach i Bangladeszu. Jak stwierdzono w felietonie, ogranicza to udział pakistańskiego przemysłu w globalnych łańcuchach dostaw.
W momencie przyjęcia Polityki Bezpieczeństwa Narodowego całkowita wartość eksportu Pakistanu osiągnęła rekordowe 39,52 mld dolarów. W kolejnych latach niestabilność polityczna i wzrost taryf energetycznych doprowadziły do spadku eksportu, zauważa autor.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Napięcia na granicach
Analityk wskazał jako kolejne ograniczenie konfliktogenne otoczenie regionalne. Porozumienie Indii i Pakistanu z 2021 roku o ścisłym przestrzeganiu zawieszenia broni wzdłuż Linii Kontroli początkowo postrzegano jako szansę na stopniową normalizację. Autor pisze, że brak ustrukturyzowanego dialogu z Nowym Delhi, decyzja Indii dotycząca Traktatu o Wodach Indusu z 1960 roku oraz czterodniowe starcia zbrojne w maju 2025 roku przekreśliły te perspektywy.
Nie spełniły się również oczekiwania, że reżim talibów w Afganistanie pomoże zapewnić korytarze tranzytowe do Azji Centralnej, pisze autor. Wiąże to ze starciami na granicy pakistańsko-afgańskiej, ograniczeniami handlowymi i kryzysem bezpieczeństwa. Według jego oceny handel z Afganistanem, afgański tranzyt przez Pakistan oraz eksport do państw trzecich przez terytorium Pakistanu zmniejszyły się. Więzi gospodarcze z Iranem, mimo stabilnych stosunków dyplomatycznych, również ograniczają sankcje USA, zauważa analityk.
Wśród proponowanych kroków autor wymienił ponadpartyjny konsensus w sprawie dyplomacji gospodarczej, obniżenie barier taryfowych, dywersyfikację eksportu poza sektor tekstylny oraz rozwój przygranicznych stref gospodarczych i terminali tranzytowych. Uważa także, że Islamabad powinien wykorzystać partnerstwo z Pekinem na potrzeby kolejnego etapu Chińsko-Pakistańskiego Korytarza Gospodarczego.
Czytaj nas na Telegram i Sends
