Sequel „Praktycznej magii” stracił część lekkości oryginału — Taipei Times
Tajwański portal Taipei Times w recenzji „Praktycznej magii 2” zauważył, że sequel z Sandrą Bullock i Nicole Kidman poświęcił część lekkiej i ironicznej atmosfery pierwszego filmu na rzecz mroczniejszego tonu. Oryginalny film z 1998 roku początkowo nie odniósł sukcesu po premierze, jednak później stał się dziełem kultowym dzięki domowym nośnikom wideo, serwisom streamingowym i mediom społecznościowym.
Powrót rodziny Owensów
Bullock i Kidman ponownie wcielają się w siostry Sally i Gillian Owens. W sequelu powracają także nocne margarity oraz dom na wybrzeżu Massachusetts, który odbudowano na potrzeby filmu. Według recenzji sequel rezygnuje z części kampowej zabawy, która pomogła pierwszemu obrazowi zdobyć nową popularność.
Fabuła rozpoczyna się niedługo po wydarzeniach z pierwszego filmu: Sally po raz drugi zostaje wdową po śmierci swojego drugiego męża. Jest to związane z rodzinną klątwą, zgodnie z którą mężczyźni zakochujący się w kobietach z rodu Owensów umierają. Sally zmusza Gillian oraz ciotki Jet i Franny, grane przez Dianne Wiest i Stockard Channing, do obietnicy, że nie powiedzą jej dwóm córkom o zdolnościach magicznych i klątwie. Rzuca także zaklęcie, aby dziewczęta zapomniały o swoim magicznym dzieciństwie.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Mroczniejszy ton i gra aktorska
Gdy córki Sally dorastają i zaczynają interesować się związkami romantycznymi, wydarzenia się komplikują. Kylie, graną przez Joey King, próbuje zdjąć klątwę Owensów po tym, jak jej chłopak Gideon, w którego wciela się Xolo Maridueña, zapada w śpiączkę. Sally i Gillian udają się do Anglii, aby chronić Kylie przed czarną magią.
W przeciwieństwie do pierwszego filmu, w którym elementy magiczne często miały figlarny charakter, sequel częściej wybiera upiorną tonację. Jednocześnie recenzja docenia grę aktorską: Bullock i Kidman prowadzą sceny komediowe, a Channing, Wiest i King dźwigają emocjonalny ciężar. Lee Pace zagrał brytyjskiego badacza czarownictwa i magii, który pomaga Sally i Gillian w poszukiwaniach ratunku dla Kylie, a także zostaje miłosnym zainteresowaniem Sally. Autor wyróżnił również ścieżkę dźwiękową i muzykę filmu: w sequelu słychać Stevie Nicks oraz utwór „Coconut” Harry’ego Nilssona.
Czytaj nas na Telegram i Sends