Ekspert wyjaśnił, jak uprawiać rodzime rośliny australijskie w ogrodzie
Australijskie rośliny lokalne należy dobierać z uwzględnieniem ich naturalnego środowiska, rodzaju gleby i zapotrzebowania na wilgoć – powiedział Digby Grauns, hodowca roślin z ogrodu botanicznego i parku Kings Park. Według niego błędem jest przekonanie, że wszystkie lokalne gatunki są mało wymagające i potrzebują takiej samej pielęgnacji – pisze ABC News Australia.
Australia charakteryzuje się różnorodnymi strefami klimatycznymi — od pustyń po lasy tropikalne — dlatego rośliny z różnych regionów mogą w różny sposób reagować na uprawę w nowych warunkach. W szczególności gatunki z Australii Zachodniej zazwyczaj wymagają bardzo dobrze przepuszczalnej, niemal piaszczystej gleby. Część roślin może rosnąć w wielu regionach, podczas gdy inne mają wąski naturalny zasięg i gorzej przystosowują się do nowego klimatu.
Początkującym Grounds radzi wybierać gatunki bardziej wytrzymałe. Do stosunkowo mało wymagających roślin australijskich zaliczył lomandrę i kalistemon, znany również jako szczotka butelkowa. Natomiast lokalne orchidee mogą wymagać znacznie większego doświadczenia i troski. Dla niektórych roślin istnieją hybrydowe odmiany, przystosowane do szerszego zakresu warunków klimatycznych i glebowych. Przykładem są odmiany anigozantosa, czyli „kangurzej łapki”, które różnią się ubarwieniem, wysokością, wielkością kwiatów oraz odpornością na choroby.
Więcej aktualnych wiadomości można znaleźć na kanale Telegram UA.News.
Aby nasiona niektórych gatunków, w szczególności niektórych kwiatów flanelowych i anigozantosów, wykiełkowały, konieczna jest obróbka dymem — wodą dymną lub dymem w aerozolu. Nasiona zakupione w szkółkach są już poddane obróbce dymem, dlatego nie ma potrzeby rozpalania ognia w celu ich kiełkowania. Część lokalnych roślin można rozmnażać przez sadzonki, w szczególności niektóre gatunki kalitryksu oraz drobne przedstawiciele rodziny mirtowatych, takie jak melaleuki.
Nawet gatunki odporne na suszę po posadzeniu należy regularnie podlewać, dopóki się nie zakorzenią, ponieważ rośliny ze szkółki są przyzwyczajone do większej ilości wody. W ogrodzie, w którym występują gatunki o różnych wymaganiach wodnych, konieczne jest dodatkowe nawadnianie; ekspert zaleca nawadnianie kroplowe oraz dwa–trzy obfite podlewania w okresie ciepłym. Wiele gatunków lokalnych warto przycinać zaraz po zakończeniu kwitnienia, jeśli nie planuje się zbierania nasion. Można usunąć do jednej trzeciej przyrostu, ale nie należy ścinać gałęzi aż do bezlistnego drewna.
Banksie, grevillea i hackea z rodziny proteowatych są wrażliwe na fosfor zawarty w nawozach uniwersalnych, który może być dla nich toksyczny. Dla takich roślin zaleca się stosowanie nawozów o obniżonej zawartości fosforu. Lokalne rośliny uprawiane w pojemnikach zaleca się nawozić raz na sześć miesięcy nawozem o spowolnionym uwalnianiu, opracowanym specjalnie dla gatunków australijskich.
Czytaj nas na Telegram i Sends
