Ekspert wskazał działania zmniejszające ryzyko powodzi w Rawalpindi i Islamabadzie

W Rawalpindi i Islamabadzie w Pakistanie, aby zmniejszyć ryzyko powodzi w zlewni cieku Leh Nallah, potrzebne są konstrukcje inżynieryjne, zazielenianie brzegów, retencja spływu w górnych partiach zlewni oraz odprowadzanie ścieków. Taką ocenę w komentarzu dla Dawn przedstawił dr Amir Haider Malik, były doradca rektora Uniwersytetu COMSATS.

Jak powiedział, coroczne powodzie w zlewni Leh nie są niekontrolowanym zjawiskiem naturalnym, lecz wiążą się z intensywną zabudową, nieskoordynowanym planowaniem obu miast i degradacją koryta. Uważa on, że reagowanie kryzysowe i coroczne oczyszczanie koryta przed sezonem monsunowym nie są rozwiązaniem efektywnym finansowo ani trwałym.

Przyczyny podtopień

Zlewnia Leh obejmuje około 235 kilometrów kwadratowych w Rawalpindi i Islamabadzie. Dopływy, w tym Saidpur, Tenawali, Bedran i Bedar, kierują spływ z Wzgórz Margalla przez miejską zabudowę Islamabadu do głównego koryta w pobliżu sektorów I-8 i I-10. Następnie Leh Nallah biegnie przez gęsto zaludnione obszary Rawalpindi na długości niemal 30 kilometrów i wpada do rzeki Soan.

Malik stwierdził, że przepustowość koryta ograniczają zabudowa brzegów, zbyt małe stare mosty oraz lokalne przewężenia, w tym w pobliżu mostów Katarian, Ganjmandi i Gawalmandi. Jako dodatkowe czynniki wskazał niekontrolowane utwardzanie terenów i wycinkę lasów w górnej części zlewni, a także zrzucanie ścieków bytowych, śmieci, odpadów budowlanych i pozostałości organicznych.

Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.

Według oceny eksperta w strefach wysokiego ryzyka podtopień mieszka ponad 400 tys. osób. Podczas monsunowych ulew kulminacja fali powodziowej może dotrzeć do Rawalpindi od jednej do trzech godzin po silnych opadach na Wzgórzach Margalla. Zauważył również, że podczas powodzi w lipcu 2001 roku w ciągu 10 godzin spadło ponad 620 mm opadów, co pokazało podatność kilku dzielnic miasta.

Proponowane działania

Ekspert proponuje budowę konstrukcji gabionowych, zastawek, wałów spowalniających spływ oraz zbiorników infiltracyjnych na Wzgórzach Margalla. Wśród innych działań wymienił tworzenie stawów do tymczasowego retencjonowania wód powodziowych oraz mikrozapór na dopływach w sektorach E-8, F-10 i I-8.

Malik wezwał także do ułożenia kolektorów wzdłuż obu brzegów, aby odprowadzać nieoczyszczone miejskie ścieki do zdecentralizowanych obiektów oczyszczania, pozostawiając koryto wyłącznie dla wód opadowych. Zaproponował wzmocnienie zasad zagospodarowania przestrzennego, usunięcie budowli z koryt przepływów powodziowych oraz utworzenie zielonych stref buforowych i parków. Jego zdaniem kompleksowy program można finansować ze środków krajowych, prywatnych i międzynarodowych, w tym z mechanizmów Zielonego Funduszu Klimatycznego, Azjatyckiego Banku Rozwoju i Banku Światowego.

Czytaj nas na Telegram i Sends