Jesienne niebo 2026 roku: opozycje planet i roje meteorów — Live Science
Jesienią 2026 roku miłośnicy astronomii będą mogli obserwować opozycje Neptuna, Saturna i Urana, cztery roje meteorów, gromadę gwiazd Plejad oraz Galaktykę Andromedy. Przegląd najważniejszych zjawisk na niebie od września do listopada opublikował Live Science.
Planety i superpełnia
Neptun osiągnie opozycję 26 września o 02:00 UTC i będzie miał jasność gwiazdową +7,8. Do jego odnalezienia potrzebny będzie teleskop o aperturze co najmniej 150 mm, choć instrument o aperturze 200 mm lub większej zwiększy szanse na dostrzeżenie niewielkiej tarczy planety o niebieskawym odcieniu. Pełnia Księżyca w tym okresie utrudni obserwacje.
Saturn znajdzie się w opozycji 4 października o 12:00 UTC, świecąc z jasnością gwiazdową +0,3. Planetę będzie można zobaczyć gołym okiem, jednak do obserwacji pierścieni i największych księżyców potrzebny będzie teleskop o aperturze od 100–125 mm. W większych teleskopach będzie można dostrzec przerwę Cassiniego. Uran osiągnie opozycję 25 listopada o 23:00 UTC; do jego obserwacji publikacja zaleca teleskop o aperturze od 150–200 mm.
24 listopada nastąpi pełnia znana jako Księżyc Bobrów. Będzie to pierwsza superpełnia sezonu jesienno-zimowego: według publikacji Księżyc będzie wyglądał na około 15% jaśniejszy niż zwykły pełny Księżyc.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Roje meteorów
Drakonidy będą aktywne od 6 do 10 października, a ich maksimum przypadnie na noc z 8 na 9 października. W idealnych warunkach można oczekiwać około 6–10 meteorów na godzinę; najlepiej obserwować je wieczorem przed północą. Rój jest związany z odłamkami komety 21P/Giacobini–Zinner.
Orionidy będą trwały od 2 października do 7 listopada, a maksimum jest oczekiwane w nocy z 21 na 22 października. Mogą dawać 10–20 meteorów na godzinę pod ciemnym niebem i są związane ze śladem Komety Halleya. Południowe Taurydy osiągną maksimum 4–5 listopada, a Północne — 12 listopada; ich intensywność wynosi około pięciu meteorów na godzinę, ale rój ten jest znany z jasnych, powolnych bolidów. Leonidy osiągną maksimum w nocy z 17 na 18 listopada, kiedy możliwe będzie 10–15 meteorów na godzinę.
Plejady i odległe obiekty
W październiku na wieczornym niebie zaczną pojawiać się Plejady, czyli M45, w gwiazdozbiorze Byka. Gromada znajduje się około 440 lat świetlnych od Ziemi i przy ciemnym niebie jest dostępna gołym okiem, choć lornetka lub teleskop zapewnią wyraźniejszy obraz. W pobliżu znajdują się Hiady, które tworzą część gwiazdozbioru Byka w kształcie litery V.
W październiku i listopadzie wieczorem wygodnie będzie również obserwować Galaktykę Andromedy M31, znajdującą się około 2,5 mln lat świetlnych od Ziemi. Przy czystym, ciemnym niebie może być widoczna gołym okiem jako ledwo dostrzegalna plamka. Wśród innych jesiennych celów publikacja wymienia Wielki Kwadrat Pegaza, gwiazdozbiór Kasjopei, gromady NGC 457 i NGC 7789, a także Mgławicę Ślimak NGC 7293 w gwiazdozbiorze Wodnika.
Czytaj nas na Telegram i Sends
