Pakistan utworzył rezerwat dla delfina rzecznego Indusu — Mongabay
W czerwcu 2026 roku Pakistan utworzył rezerwat Punjnad Indus River Dolphin Sanctuary, obejmujący prawie 200 kilometrów rzeki Indus w prowincji Pendżab. Nowy obszar chroniony łączy się z istniejącym rezerwatem w prowincji Sindh i razem tworzą 400-kilometrowy nieprzerwany korytarz objęty ochroną prawną dla delfina rzecznego Indusu, informuje Mongabay.
Delfin rzeczny Indusu, zwany także bhulanem, jest endemitem dorzecza Indusu i figuruje na Czerwonej liście Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody jako gatunek zagrożony wyginięciem. Główna część światowej populacji żyje w Pakistanie, natomiast niewielka grupa zwierząt przetrwała w rzece Beas w północno-zachodnich Indiach.
Liczebność populacji
Badanie liczebności, opublikowane w 2025 roku w czasopiśmie Endangered Species Research, oszacowało metapopulację gatunku na 1 987 osobników i odnotowało wzrost o 19,4% między 2011 a 2017 rokiem. Pod koniec XIX wieku liczebność tych delfinów szacowano na około 10 tysięcy, a do 2001 roku spadła ona do 617 zwierząt.
Prawie 99% obecnej populacji skupia się na 690-kilometrowym odcinku Indusu między zaporą Chashma w Pendżabie a Sukkur w Sindhu. Według szacunków badaczy historyczny zasięg gatunku skurczył się o około 80% z powodu zapór, kanałów i obiektów irygacyjnych.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Zagrożenia dla delfinów
Największym bezpośrednim zagrożeniem pozostają sieci skrzelowe: w latach 2008–2023 zaplątanie się w nie stanowiło 52% wszystkich udokumentowanych przypadków śmierci delfinów w dorzeczu Indusu. Biolożka WWF Uzma Khan zauważyła, że w Pendżabie prawa do komercyjnych połowów ryb są sprzedawane na aukcjach, co skłania wykonawców do łowienia jak największej ilości ryb.
Status obszaru chronionego daje podstawy do regulowania rybołówstwa, monitorowania zagrożeń i koordynowania działań ochronnych. Jednocześnie nie eliminuje fizycznej fragmentacji rzeki. Obiekty hydrotechniczne mogą izolować grupy delfinów i kierować zwierzęta do kanałów irygacyjnych, z których trzeba je ratować i odprowadzać z powrotem do głównego koryta.
Naukowcy podkreślają również potrzebę utrzymywania wystarczającego przepływu i głębokości wody, połączonych kanałów, głębokich odcinków oraz zdrowych populacji ryb. Wśród innych zagrożeń wymieniono zanieczyszczenia ze źródeł rolniczych, komunalnych i przemysłowych, plastik, a także zmiany reżimu opadów i topnienie himalajskich lodowców.
