Psycholożka z Estonii mówi o coraz wcześniejszych oznakach unikania szkoły u dzieci
W Estonii oznaki unikania uczęszczania do szkoły coraz częściej pojawiają się u dzieci w młodszym wieku, a czasem nawet przed rozpoczęciem nauki w szkole. Poinformowała o tym psycholożka Kiili High School Kristi Feldman, podaje ERR News.
Jak powiedziała, unikanie szkoły najczęściej przejawia się na trzecim etapie edukacji podstawowej, jednak wczesne oznaki mogą być zauważalne znacznie wcześniej. Niektórym uczniom szkoły podstawowej już trudno jest chodzić na zajęcia, a dzieci rozpoczynające pierwszą klasę czasem mają problemy z adaptacją.
Wysokie oczekiwania i wyczerpanie
Feldman uważa, że unikanie szkoły pojawia się, gdy potrzeby dziecka nie są zgodne z jego otoczeniem. Przyczyny mogą być różne, w tym trudności w relacjach lub program nauczania, z którym dziecko nie potrafi sobie poradzić. Lęk i zaburzenia nastroju również mogą obniżać zdolność dziecka do uczęszczania do szkoły i uczenia się.
Psycholożka zaznaczyła, że społeczeństwo zorientowane na osiągnięcia stawia dzieciom wysokie wymagania. Często oczekuje się od nich nie tylko dobrych wyników w nauce, ale także sukcesów w sporcie i wyróżniania się na tle innych. Dzieci przyswajają takie wymagania i stają się bardzo samokrytyczne.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Problem może dotyczyć także uczniów z bardzo dobrymi ocenami: mogą oni nagle przestać uczęszczać na zajęcia z powodu braku sił. Feldman wiąże rozwinięte unikanie szkoły również z wyczerpaniem. Uczniowie, którzy opuszczają naukę, boją się zaległości w programie i konieczności nadrobienia dużej ilości materiału.
Wsparcie szkoły i rodziny
Zdaniem psycholożki ważne jest, aby jak najwcześniej zauważyć zmiany w zachowaniu dziecka. Rodzice powinni z nim porozmawiać i skontaktować się ze szkołą, aby ustalić, czy coś nie zmieniło się w środowisku nauki. W razie potrzeby program nauczania można zindywidualizować, w tym tymczasowo zorganizować naukę w domu.
Feldman podkreśliła, że im dłużej dziecko pozostaje poza środowiskiem szkolnym, tym trudniej jest mu wrócić. Za najtrudniejsze uznała przypadki, gdy unikanie szkoły przeradza się w unikanie samej nauki: dziecko nie ma siły wykonywać w domu nawet minimalnych zadań i może błędnie uważać się za leniwe.
Według psycholożki około połowa szkół w Estonii ma psychologa szkolnego, a w wielu pracują pedagodzy społeczni. Jednocześnie dostęp do takiego wsparcia różni się w zależności od regionu. Gminy mają specjalistów ds. ochrony dzieci i młodzieży, a władze lokalne muszą zwrócić rodzinie koszty pomocy psychologicznej poza szkołą, jeśli placówka oświatowa nie może jej zapewnić.
Czytaj nas na Telegram i Sends
