Program SSW w Japonii: migracja regulowana administracyjnie, nie politycznie

Przez wiele lat Japonia uchodziła za jedno z najbardziej zamkniętych państw rozwiniętych pod względem imigracji. Dziś ten obraz jest nieaktualny. Kryzys demograficzny, niedobory siły roboczej i starzenie się społeczeństwa wymusiły stopniowe, lecz konsekwentne otwarcie rynku pracy, przede wszystkim poprzez program Specified Skilled Worker (SSW).

W przeciwieństwie do systemów zachodnich, japońska polityka migracyjna jest techniczna i administracyjna, a nie polityczna. SSW umożliwia pracę cudzoziemcom w określonych sektorach — m.in. opiece, budownictwie, hotelarstwie, rolnictwie czy przemyśle — pod warunkiem zdania egzaminów zawodowych i językowych.

Precyzja zamiast skali

SSW nie jest programem masowym. Jego celem jest dokładne dopasowanie pracownika do potrzeb rynku. Kandydaci muszą wykazać:

• konkretne umiejętności

• znajomość języka japońskiego

• wsparcie sponsora

• pełną zgodność dokumentacyjną

Nawet drobne uchybienia formalne mogą skutkować odmową.

Rola pracodawców

Japońscy pracodawcy pełnią funkcję aktywnych strażników systemu. Odpowiadają nie tylko za zatrudnienie, ale także za:

• raportowanie zgodności

• warunki socjalne pracownika

• stabilność kontraktu

• współpracę z organizacjami wsparcia

To przenosi ciężar odpowiedzialności z państwa na relację pracodawca–pracownik.

Cicha transformacja rynku pracy

Choć SSW formalnie pozostaje wizą czasową, w praktyce stanowi nowy filar japońskiej migracji zarobkowej. Kolejne zmiany pokazują, że Japonia oswaja obecność cudzoziemców — ostrożnie, ale systemowo.

Komentarz ekspercki — Alona Shevtsova, prawniczka imigracyjna

„Japonia nie liberalizuje imigracji w sensie politycznym — ona ją porządkuje. Dlatego o sukcesie decyduje precyzja: egzaminy, terminy i dyscyplina dokumentów, a nie tylko doświadczenie zawodowe.”

Czytaj nas na Telegram i Sends