Gospodarstwa domowe w korytarzach bioróżnorodności w Wietnamie miały wyższe dochody — Mongabay
Gospodarstwa domowe mieszkające w obrębie dwóch korytarzy bioróżnorodności w środkowych Górach Annamskich w Wietnamie miały dochody o 25% wyższe niż mieszkańcy terenów poza nimi. Do takich wniosków doszli autorzy badania, którzy przeprowadzili ankiety wśród 120 rodzin w czterech wsiach prowincji Quang Nam i Thua Thien-Hue, informuje Mongabay.
Dochód w przeliczeniu na powierzchnię ziemi wynosił około 412 dolarów amerykańskich na hektar rocznie dla gospodarstw w korytarzach i 330 dolarów dla tych mieszkających poza nimi. Główną przyczyną różnicy były płatności i prace związane z ochroną przyrody.
Płatności za ochronę lasów
Korytarze zostały utworzone przez władze prowincjonalne w 2018 roku, aby połączyć odizolowane obszary chronione. Obejmują niemal 2 tysiące kilometrów kwadratowych lasów zlewniowych, górskich dolin i gruntów uprawnych w pobliżu granicy z Laosem. Korytarze łączą rezerwat Saola w Quang Nam, Park Narodowy Song Thanh, obszar ochrony siedlisk słoni i gatunków, a także rezerwaty Saola i Phong Dien w prowincji Thua Thien-Hue.
Uczestnicy programu PFES — Payments for Forest Ecosystem Services — otrzymują płatności za przestrzeganie umów dotyczących ochrony lasów. Warunki obejmują ograniczenia w wycinaniu terenów pod plantacje, zachowanie naturalnej pokrywy leśnej oraz limity pozyskiwania niedrzewnych zasobów leśnych, w tym miodu i roślin leczniczych. Finansowanie trafia za pośrednictwem władz prowincjonalnych od prywatnych firm korzystających z dobrodziejstw zdrowych ekosystemów, w tym przedsiębiorstw hydroenergetycznych i wodociągowych.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Według badania płatności PFES stanowiły około połowy dochodów gospodarstw domowych w korytarzach. Dodatkowe wpływy zapewniały ekoturystyka, umowy na odtwarzanie lasów oraz patrole przeciwdziałające nielegalnej wycince i usuwające wnyki.
Ograniczony dostęp do zasobów
Jednocześnie mieszkańcy korytarzy zgłaszali mniejszy dostęp do niedrzewnych produktów leśnych, których wcześniej używali do celów żywnościowych i leczniczych. Poza korytarzami rodziny w większym stopniu zarabiały na uprawie akacji na potrzeby plantacji celulozowo-papierniczych oraz sprzedaży pędów bambusa, liści i tyczek rattanowych.
Autorzy ostrzegli również, że więksi właściciele ziemscy zwykle otrzymywali wyższe płatności PFES. Ich zdaniem wsparcie wrażliwych społeczności wymaga przekazania lokalnym społecznościom praw do zarządzania lasami, rozszerzenia programów płatności, tworzenia miejsc pracy w odtwarzaniu i monitorowaniu ekosystemów oraz rozwoju zbytu miodu, rattanu i roślin leczniczych.
Czytaj nas na Telegram i Sends
