We Francji weszła w życie ustawa o pomocy w śmierci

We Francji weszła w życie ustawa przyznająca nieuleczalnie chorym pełnoletnim pacjentom prawo do pomocy w śmierci. Francuska Rada Konstytucyjna zatwierdziła tekst ustawy, po czym został on opublikowany w dzienniku urzędowym, jak podaje „The Guardian”.

We Francji ustawę tę nazywa się ustawą o końcu życia lub pomocy w umieraniu, a nie ustawą o eutanazji. Prawo do takiej pomocy przysługuje pełnoletnim obywatelom Francji lub osobom długotrwale przebywającym w tym kraju, o ile ich choroba została uznana za nieuleczalną i powoduje nieznośny ból.

Lekarz musi sprawdzić, czy pacjent spełnia ustalone kryteria. Następnie specjalna komisja oceni, czy spełnione są warunki udzielenia pomocy. W przypadku pozytywnej decyzji pacjent musi odczekać co najmniej dwa dni przed zabiegiem i potwierdzić swoją decyzję w dniu jego przeprowadzenia. Może wycofać zgodę w dowolnym momencie.

Więcej aktualnych wiadomości można znaleźć na kanale Telegram UA.News.

Substancję śmiertelną pacjent musi podać samodzielnie. Jeśli nie jest w stanie tego zrobić fizycznie, pracownik służby zdrowia może mu w tym pomóc. Przed uchwaleniem nowej ustawy we Francji dozwolone było między innymi zaprzestanie sztucznego podtrzymywania życia oraz głęboka sedacja przed śmiercią. Osoby poszukujące aktywnych sposobów zakończenia życia musiały wyjeżdżać do krajów, w których praktyka ta jest zalegalizowana.

Prezydent Francji Emmanuel Macron, który podczas kampanii przed wyborami w 2022 roku obiecał wprowadzenie prawa do śmierci, z zadowoleniem przyjął uchwalenie ustawy. Jednocześnie Fundacja Jérôme’a Léjeune’a, która zapewnia dożywotnią pomoc osobom z genetycznymi zaburzeniami intelektualnymi, wyraziła oburzenie, a inni przeciwnicy ustawy wskazali na zagrożenie dla osób najbardziej wrażliwych.

Rada Konstytucyjna poparła ustawę w całości, ale doprecyzowała stosowanie przepisów dotyczących odmowy z powodów sumienia. Od udziału w tej procedurze mogą odmówić lekarze, pielęgniarki i farmaceuci. Prawo to obejmuje również prywatne, w szczególności religijne, placówki medyczne, o ile pomoc w śmierci jest sprzeczna z ich misją i o ile placówki te nie są jedynymi, które są w stanie zaspokoić lokalne potrzeby.

Czytaj nas na Telegram i Sends