W Ghanie przypomniano dziedzictwo Kwame Nkrumaha i ideę jedności Afryki — MyJoyOnline

Ghańskie wydanie MyJoyOnline przypomniało polityczne dziedzictwo Kwame Nkrumaha, który po uzyskaniu przez Ghanę niepodległości 6 marca 1957 roku wiązał jej przyszłość z wyzwoleniem całego kontynentu afrykańskiego. Podczas ceremonii w Akrze, gdy opuszczono brytyjską flagę, a podniesiono flagę z Czarną Gwiazdą, Nkrumah oświadczył, że niepodległość Ghany nie będzie miała znaczenia bez pełnego wyzwolenia Afryki.

Nkrumah postrzegał niezależność polityczną jako początek szerszej walki z kolonializmem. Uważał, że poszczególne państwa afrykańskie pozostaną podatne na presję gospodarczą, zastraszanie militarne i politykę „dziel i rządź”, dopóki mocarstwa kolonialne zachowują wpływy na kontynencie.

Akra jako centrum ruchu wyzwoleńczego

Pod rządami Konwencyjnej Partii Ludowej Akra stała się centrum działalności antykolonialnej. Ghana przyjmowała uchodźców politycznych, aktywistów i uczestników ruchów wyzwoleńczych, wśród których publikacja wymienia Patrice’a Lumumbę, Roberta Mugabego, Amílcara Cabrala i Sama Nujomę. Otrzymywali oni wsparcie finansowe i polityczne, ghańskie dokumenty podróży, a także specjalistyczne szkolenie wojskowe, między innymi za pośrednictwem Biura do spraw Afryki.

Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.

W kwietniu 1958 roku Nkrumah zwołał w Akrze Konferencję Niepodległych Państw Afrykańskich. W tym czasie niepodległych było tylko osiem państw afrykańskich, jednak uczestnicy spotkania wypracowali wspólne podejście do polityki zagranicznej i ogłosili zasadę solidarności w przypadku ataku na suwerenne państwo. W grudniu tego samego roku odbyła się Wszechafrykańska Konferencja Ludowa z udziałem ruchów wyzwoleńczych, związków zawodowych i przedstawicieli partii politycznych.

Idea integracji Afryki

Nkrumah ostrzegał, że niepodległość bez integracji gospodarczej i instytucjonalnej może prowadzić do neokolonializmu. Opowiadał się za utworzeniem centralnego organu politycznego Afryki, Parlamentu Panafrykańskiego, wspólnych sił zbrojnych, jednolitego rynku i wspólnej waluty. Artykuł 2 republikańskiej Konstytucji Ghany z 1960 roku przewidywał możliwość przekazania suwerenności, w całości lub częściowo, na rzecz szerszej unii państw afrykańskich.

Nkrumah zainicjował także Unię Ghany, Gwinei i Mali w latach 1958–1961 jako wczesny praktyczny eksperyment federacji kontynentalnej. Grupa z Casablanki popierała natychmiastowe zjednoczenie polityczne, podczas gdy grupy z Monrowii i Brazzaville nalegały na suwerenność państw i stopniową współpracę gospodarczą. Kompromisem było utworzenie Organizacji Jedności Afrykańskiej w Addis Abebie w maju 1963 roku, która powołała Komitet Wyzwolenia w celu finansowania i koordynowania walki antykolonialnej.

Czytaj nas na Telegram i Sends