Strajk pielęgniarek w Kenii trwa ponad 40 dni
W Kenii ogólnokrajowy strajk pielęgniarek trwa już ponad 40 dni i poważnie zakłócił funkcjonowanie wielu publicznych placówek medycznych. Jak zauważa Nation Kenya, przedłużający się spór pracowniczy ujawnia głębsze problemy systemu opieki zdrowotnej kraju.
Według kenijskiego Ministerstwa Zdrowia w kraju jest ponad 110 tys. pielęgniarek, które stanowią około 58% wszystkich pracowników ochrony zdrowia. Monitorują stan pacjentów, podają leki, opatrują rany, koordynują opiekę z innymi medykami, a także pracują na oddziałach położniczych i ambulatoryjnych.
Obciążenie szpitali
Kenyatta National Hospital i inne referencyjne placówki medyczne przyjmują więcej pacjentów poszukujących instytucji, w których opieka pielęgniarska pozostaje dostępna. Zwiększa to obciążenie medyków, którzy nadal pracują, i może wpływać na czas oczekiwania, jakość opieki oraz bezpieczeństwo pacjentów.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Szczególnie narażone są wiejskie i niedostatecznie zabezpieczone hrabstwa, gdzie jeszcze przed strajkiem trudno było pozyskiwać i zatrzymywać pracowników ochrony zdrowia. W materiale mowa jest o doniesieniach dotyczących zgonów matek i noworodków podczas strajku. Autor podkreśla, że podczas porodu i we wczesnym okresie poporodowym konieczne jest uważne monitorowanie kliniczne, ponieważ krwotok poporodowy, infekcje i ciężkie nadciśnienie mogą szybko stać się zagrożeniem dla życia.
Stosunki pracy w ochronie zdrowia
Lekarze wyrażali obawy dotyczące bezpieczeństwa i możliwości długotrwałej pracy bez wystarczającego wsparcia ze strony pielęgniarek. W publikacji zaznaczono, że lekarze, pielęgniarki, klinicyści, farmaceuci i specjaliści laboratoryjni pełnią różne, ale wzajemnie uzupełniające się funkcje.
Odpowiedzialność za pracowników medycznych w Kenii jest podzielona między rząd krajowy i rządy hrabstw, a w negocjacjach mogą uczestniczyć hrabstwa, ministerstwa krajowe, związki zawodowe i inne instytucje. Zdaniem autora taki system może spowalniać rozwiązywanie sporów pracowniczych i przyczyniać się do różnic w warunkach zatrudnienia. Autor wzywa również, aby finansowanie personelu pielęgniarskiego postrzegać nie tylko jako wydatki na wynagrodzenia, lecz także jako element wzmacniania systemu opieki zdrowotnej.
Czytaj nas na Telegram i Sends
