Chrześcijanie udyjscy odprawili nabożeństwo w klasztorze Gandzasar w Karabachu — Euronews
Udyjska wspólnota chrześcijańska odprawiła nabożeństwo w klasztorze Gandzasar w pobliżu wsi Wangli w rejonie agderskim Azerbejdżanu. Nabożeństwo odbyło się 21 września w historycznym klasztorze z XIII wieku, który jest jednym z chrześcijańskich zabytków Karabachu.
Jak podaje Euronews, wydarzenie odbyło się w ramach rządowego programu poświęconego badaniu chrześcijańskiego dziedzictwa i tradycji religijnych regionu. Przedstawiciele wspólnoty i duchowni modlili się w świątyni, w tym w języku udyjskim.
Pielgrzymki wspólnoty udyjskiej
Udyjczycy to rdzenna, w większości chrześcijańska grupa etniczna Azerbejdżanu, mieszkająca głównie we wsi Nidż w rejonie gabalskim. Ich wspólnota odbywa pielgrzymki do chrześcijańskich zabytków Karabachu, w tym do klasztorów Chudawang, Agoglan i Amaras.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Zastępca przewodniczącego albańsko-udyjskiej wspólnoty chrześcijańskiej Danakari Rafik Arami nazwał odprawienie nabożeństwa w Gandzasarze ważnym wydarzeniem dla pielgrzymów. „Dzisiaj, dzięki uzyskaniu niepodległości, jesteśmy w klasztorze zbudowanym przez naszych świętych ojców. Jesteśmy dumni z naszej historii” — powiedział.
Spór o dziedzictwo historyczne
Główną cerkiew klasztoru zbudował książę Hasan-Dżalal Dawla między 1216 a 1238 rokiem. Azerbejdżan zalicza Gandzasar do chrześcijańskiej tradycji Albanii Kaukaskiej, podczas gdy Armenia uważa go za zabytek Apostolskiego Kościoła Ormiańskiego. Różne interpretacje pochodzenia i historycznej przynależności świątyni pozostają przedmiotem sporów między oboma państwami.
12 września Gandzasar i Chudawang odwiedziła delegacja dyplomatyczna akredytowana w Azerbejdżanie. Jej uczestnikom opowiedziano o historii i architekturze zabytków, a także o twierdzeniach Azerbejdżanu dotyczących zmian w tych obiektach. Specjalna przedstawicielka UE ds. Kaukazu Południowego Magdalena Grono, która uczestniczyła w wizycie, mówiła o „głęboko rozbieżnych poglądach i narracjach” dotyczących pochodzenia niektórych obiektów oraz podkreśliła potrzebę rozwiązywania sporów historycznych w ramach procesu pojednania.
