W Anglii odbudowuje się liczebność kolonii rybitw — The Guardian

Na kluczowych terenach lęgowych rybitw w Anglii odnotowano oznaki odbudowy kolonii po latach naznaczonych ptasią grypą, powodziami i coraz bardziej nieprzewidywalną pogodą. Najbardziej widoczne wyniki uzyskano w Long Nanny w hrabstwie Northumberland, jednym z ważnych brytyjskich miejsc lęgowych rybitw białoczelnych.

Jak podaje The Guardian, National Trust naliczył tam co najmniej 126 par rybitw białoczelnych, czyli dwukrotnie więcej niż poprzedni rekord dla tego miejsca. Strażnicy potwierdzili, że co najmniej 82 pisklęta opuściły gniazda, i przypuszczają, że ostateczna liczba może przekroczyć 100.

Rekord dla rybitw białoczelnych

Rybitwy białoczelne migrują z Afryki Zachodniej, aby gniazdować na otwartych piaszczystych plażach. National Trust zaznaczył, że gatunek ten od dawna zmniejsza swoją liczebność w Wielkiej Brytanii, dlatego obecny udany sezon ma szczególne znaczenie.

Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.

Liczebność rybitw popielatych w Long Nanny również nieco wzrosła: w tym roku było tam co najmniej 730 par lęgowych, w których gniazdach naliczono 1 346 jaj. W 2023 roku kolonia poniosła znaczne straty z powodu ptasiej grypy: strażnicy znaleźli wówczas ponad 600 martwych piskląt. W innych ostatnich sezonach gniazda były tracone wskutek wysokich wiosennych przypływów i ekstremalnej pogody.

Sytuacja nie wszędzie się poprawia

W Blakeney Point w hrabstwie Norfolk po dwuletniej przerwie do lęgów wróciło ponad 1 100 par rybitw czubatych. Ben McCarthy, kierownik ds. ochrony przyrody w National Trust, oświadczył, że wskaźniki te pokazują efekty starannej ochrony i zarządzania ważnymi w skali międzynarodowej miejscami lęgowymi, jednak wezwał, by nie tracić czujności.

Jednocześnie National Trust podkreślił, że sytuacja ptaków morskich nie wszędzie jest pozytywna. Na Wyspach Farne w Northumberland liczebność rybitw popielatych spadła o 27%. W tym roku nie odnotowano tam rybitw rzecznych, podczas gdy w ubiegłym roku było pięć par lęgowych; liczba rybitw czubatych pozostała na poziomie dwóch par lęgowych.