W Estonii wskazano możliwą przyczynę spadku liczebności flądry w Morzu Bałtyckim
W Estonii naukowiec wiąże spadek liczebności flądry w Morzu Bałtyckim przede wszystkim z niekorzystnymi warunkami hydrologicznymi, a nie wyłącznie z rozprzestrzenianiem się inwazyjnego babki byczej. Informuje o tym ERR News, powołując się na Redika Eschbauma, kierownika grupy roboczej ds. rybołówstwa przybrzeżnego w Estońskim Instytucie Morskim Uniwersytetu w Tartu.
Teoria rybaków o gatunku inwazyjnym
Taavi Suitsberg, przewodniczący organizacji społecznej „Stowarzyszenie Rybołówstwa Przybrzeżnego Powiatu Lääne” oraz zawodowy rybak, oświadczył, że rybacy wiążą mniejszą liczbę fląder z rozprzestrzenianiem się babki byczej. Jak powiedział, ten inwazyjny gatunek konkuruje z rodzimymi rybami o pokarm i szybciej się rozmnaża.
Jednocześnie Suitsberg zaznaczył, że większa liczebność babki byczej ma także pozytywną stronę dla rybaków: ryba ta nadaje się do spożycia i stanowi pokarm dla większych ryb. Przyznał, że nie potrafi precyzyjnie wyjaśnić przyczyny spadku liczebności flądry, a o możliwym wpływie gatunku inwazyjnego rybacy dowiedzieli się od naukowców.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Tarło zależy od słonej wody
Według Eschbauma ekosystemy wodne są zbyt złożone, aby wskazać jedną przyczynę spadku liczebności gatunku. Jednocześnie badacze nie znajdowali wychudzonych fląder, dlatego niedobór pokarmu nie może być bezpośrednią przyczyną. Liczebność flądry była niska jeszcze przed znacznym rozprzestrzenieniem się babki byczej, co zdaniem naukowca wskazuje na rolę warunków hydrologicznych.
Flądra i dorsz mają pelagiczną ikrę, która swobodnie unosi się w wodzie. Ich tarło i rozwój ikry odbywają się w głębszych i bardziej słonych warstwach morza oraz zależą od napływu słonej wody. Eschbaum wskazał dwie możliwe przyczyny utrudnionego tarła: niedobór tlenu na dnie morskim z powodu rozkładu glonów, a także zmianę reżimu wiatrów w następstwie zmian klimatu. Jak powiedział, napływy słonej wody stały się mniej rozległe i występują o innych porach roku niż wcześniej.
Naukowiec zaznaczył również, że dwa typy flądry, które wcześniej rozróżniano według miejsca tarła, zostały później uznane za odrębne gatunki. Gatunek przybrzeżny radzi sobie nieco lepiej, choć również skorzystałby na bardziej słonej wodzie. W najbliższym czasie nie oczekuje się wzrostu liczebności flądry, jednak gatunek ten nie jest uznawany za zagrożony wyginięciem.
Czytaj nas na Telegram i Sends
