W Izraelu opisano szczególną budowę miednicy współczesnych mężczyzn — Jerusalem Post

Naukowcy z Uniwersytetu Telawiwskiego w Izraelu doszli do wniosku, że miednica współczesnych mężczyzn Homo sapiens ma szczególną geometrię stawów biodrowych, która mogła uczynić chodzenie bardziej energooszczędnym. O wynikach badania opublikowanego w czasopiśmie Scientific Reports informuje Jerusalem Post.

Porównanie miednic neandertalczyków i ludzi

Grupie przewodził profesor Katedry Anatomii i Antropologii Uniwersytetu Telawiwskiego Joel Rak. W jej skład weszli również naukowcy z Hiszpanii, Technionu, Uniwersytetu Bar-Ilana oraz Ono Academic College.

Autorzy porównali dwie niemal całkowicie zachowane męskie miednice neandertalczyków — z jaskini Kebara w Izraelu i stanowiska Sima de los Huesos w Hiszpanii — z dziesiątkami miednic współczesnych ludzi. Pod względem większości pomiarów i proporcji miednica neandertalczyków, mimo dużych rozmiarów i masywnej budowy, okazała się bardziej podobna do miednicy współczesnych kobiet niż do miednicy współczesnych mężczyzn.

Naukowcy przypuszczają, że konfiguracja wspólna dla neandertalczyków i współczesnych kobiet jest starsza, przodkowa. Natomiast u współczesnych mężczyzn stawy biodrowe są położone bardziej z przodu, co autorzy pracy nazwali zmianą ewolucyjną.

Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.

Model mechanizmu chodzenia

Zgodnie z biomechanicznym modelem badaczy przesunięcie stawów biodrowych do przodu zwiększa poziomą odległość między stawem a linią działania siły grawitacji. Podczas kroku środek masy ciała obniża się, a mięśnie zginacze uda mogą łagodzić ten ruch, gromadzić energię potencjalną i uwalniać ją na kolejny krok.

Zespół porównuje tę zasadę do wbudowanego mechanizmu sprężynowego, który, jego zdaniem, mógł zmniejszać wydatek energetyczny podczas długotrwałego chodzenia. Badacze zauważyli, że ich model może również wyjaśniać część anatomicznych różnic płciowych w ludzkiej miednicy.

Współautorka pracy Ella Been z Ono Academic College powiedziała, że badanie ewolucji mechanizmu chodzenia może być przydatne dla biomechaniki, badań układu mięśniowo-szkieletowego, rehabilitacji i zapobiegania urazom. Rak zaznaczył również, że mechanizm ten może potencjalnie być ważny dla badań problemów stawowych, choroby zwyrodnieniowej stawów, konstrukcji protez biodrowych i programów rehabilitacyjnych.

Czytaj nas na Telegram i Sends