W Izraelu zmarł ostatni żyjący uczestnik podniesienia Atramentowej Flagi, Jochanan Eliszuw
W Izraelu, w Petach Tikwa, w wieku 95 lat zmarł Jochanan Eliszuw — ostatni żyjący bojownik, który uczestniczył w podniesieniu Atramentowej Flagi w Umm Raszrasz, dzisiejszym Ejlat, w 1949 roku. Informuje o tym „Jerusalem Post”. Eliszuw zmarł w swoim mieszkaniu w Petach Tikwa, na tej samej działce ziemi, na której się urodził.
Walki o Jerozolimę
Eliszuw służył w Palmachu, był łącznikiem i kierowcą, walczył na drodze do Jerozolimy i na Negewie. W dzieciństwie miał ciężką dysleksję, porzucił szkołę w wieku 12 lat i zaczął pracować w garażu, gdzie zdobył umiejętności techniczne. W wieku około 15 lat Eliszuw sfałszował swój wiek, twierdząc, że ma 16 lat, aby wstąpić do Palmachu.
Podczas walk o Jerozolimę Eliszuw był osobistym łącznikiem dowódcy kompanii Chaima Poznanskiego, znanego jako Poza. Po nieudanej operacji w Nabi Samuel pomagał organizować odwrót, ewakuować rannych i zbierać broń. W walkach o rejon Katamonu w Jerozolimie Eliszuw był także wśród bojowników, którzy ewakuowali rannych Rafaela Eitana i Dawida Elazara — przyszłych szefów Sztabu Generalnego Sił Obronnych Izraela.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Atramentowa Flaga w Umm Raszrasz
W czerwcu 1948 roku Eliszuw został przeniesiony na front południowy pod dowództwem Uziego Narkissa. Został ranny po wejściu na minę, ale po wyzdrowieniu wrócił do działań bojowych. Później walczył na Negewie, brał udział w operacjach „Joaw”, „Lot”, „Chorew” i „Uwda”, a także w zdobyciu Beer Szewy.
Podczas operacji „Uwda” Eliszuw był kierowcą dowódcy frontu południowego Jigala Allona. Później prowadził jeep dowódczo-rozpoznawczy, którym jechał dowódca Brygady Negew, Nachum Sarig. 10 marca 1949 roku Eliszuw należał do pierwszej grupy bojowników, która dotarła do opuszczonego posterunku policji w Umm Raszrasz. Wojskowi nie mieli flagi państwowej, dlatego stworzyli improwizowaną Atramentową Flagę, której podniesienie stało się jednym z symboli izraelskiej wojny o niepodległość.
Po zakończeniu służby regularnej w 1949 roku Eliszuw pozostawał rezerwistą korpusu artylerii i uczestniczył w kampanii synajskiej w 1956 roku, wojnie sześciodniowej, wojnie Jom Kipur oraz pierwszej wojnie libańskiej. W życiu cywilnym przez około 30 lat pracował jako kierowca pojazdów ciężkich w firmie Solel Boneh, między innymi przy budowie dróg do Ejlatu. Eliszuw ma zostać pochowany na cmentarzu Segula w Petach Tikwa.
Czytaj nas na Telegram i Sends