Fiński producent Jussi Rantamäki dostrzegł praktyki branży filmowej w książce o restauracjach
W Finlandii producent Jussi Rantamäki powiedział, że rozpoznał praktyki fińskiej branży filmowej w książce o warunkach pracy w nepalskich restauracjach w kraju. Chodzi o wyróżnioną nagrodą Finlandia książkę dokumentalną Pitkä vuoro dziennikarza Paavo Teittinena, informuje YLE News.
Według Rantamäkiego na początku lat 2000., gdy zaczynał pracę w filmie, branża przypominała „dziki zachód”. Pracownikom płacono stawkę dzienną bez dodatków za pracę wieczorną lub w nadgodzinach, choć umowy przewidywały dziesięciogodzinny dzień pracy. Dni robocze często się przedłużały. Sam producent wspominał, że mógł pracować 15 godzin do nocy, a następnego ranka przez kolejne trzy godziny prowadzić ciężarówkę.
Zmiany w warunkach pracy
Rantamäki powiedział, że książka Teittinena skłoniła go do zastanowienia się nad powszechnym w filmie przekonaniem, że intensywna praca i długie zmiany są zwyczajną częścią zawodu. W książce opisano przypadki, gdy ludzi zatrudniano w nepalskich restauracjach w Finlandii za opłatą wstępną i wypłacano im znikome wynagrodzenie.
Jak powiedział, w latach 2010. praktyki zatrudnienia w fińskiej branży filmowej zaczęły się zmieniać. W Elokuvayhtiö Aamu zrezygnowano z płacy dziennej, zaczęto ewidencjonować pracę w nadgodzinach i wypłacać za nią rekompensaty. W 2023 roku dla produkcji filmowych i telewizyjnych wprowadzono powszechnie obowiązujący układ zbiorowy pracy, który zobowiązał firmy z branży do przestrzegania jego warunków.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Rantamäki, który wykłada przyszłym producentom na Uniwersytecie Aalto, zauważył, że dobrostan pracowników jest jednym z głównych tematów dla studentów. Jednocześnie uważa, że nadmierna regulacja procesu twórczego może zbliżyć produkcję filmową do pracy taśmowej.
Produkcja międzynarodowa
Rantamäki został producentem w 2010 roku, gdy zaczął zarządzać firmą Do Films, którą wówczas przemianowano na Elokuvayhtiö Aamu. Obecnie jest współwłaścicielem firmy wraz z producentką Emilią Haukką. Wśród filmów arthouse’owych powstałych z udziałem firmy źródło wymienia „Najs szczęśliwszy dzień w życiu Olliego Mäkiego”, „Pierwszy śnieg”, „Historię drwala” oraz „Dom babci”.
Producent uważa współpracę międzynarodową za konieczną dla fińskiego kina ze względu na rosnące koszty i niezmienny poziom wsparcia z funduszu filmowego. Według niego wszystkie filmy Elokuvayhtiö Aamu były międzynarodowymi koprodukcjami, a udział zagranicznego finansowania w ich budżetach wynosił od 20% do 70%.
Czytaj nas na Telegram i Sends