Jesienny sezon artystyczny w stolicy to swego rodzaju ucieczka od rzeczywistości, legalna okazja, by na chwilę zatrzymać codzienność i schronić się przed pierwszymi chłodami oraz informacyjnym zgiełkiem. Od połowy września przestrzenie artystyczne Kijowa tradycyjnie oferują nowe spojrzenie na miasto, człowieka i jego psychologię. Dzisiaj wizyta na wystawie to swego rodzaju próba uporządkowania własnych myśli poprzez sztukę, a także zawsze ciekawy sposób spędzenia czasu w kulturze.
Serwis UA.News przygotował dla Was przewodnik po 7 wystawach jesieni 2026 r., które warto odwiedzić. To aż 7 różnych sposobów na estetyczne spędzenie tej jesieni. Więcej szczegółów — w naszym artykule.
FLASHBACK. Sasza Makarska i Anastazja Podervianska
Adres: galeria Imagine Point, prospekt Holosiivskyi 86/1
Termin: 28 sierpnia – 26 września 2026 r.
Flashback to nawracające wspomnienia, które pojawiają się nagle i mimowolnie. Wkraczają do świadomości bez żadnej celowej próby przywołania ich z pamięci. W takich chwilach człowiek ponownie przeżywa przeszłe doświadczenia lub ich poszczególne fragmenty. Doświadczenie to jest intensywne, można powiedzieć, że niemal fizyczne, jakby wszystko działo się właśnie teraz.
Wspomnienia te mogą mieć różny wydźwięk emocjonalny: mogą być podniosłe i radosne lub, wręcz przeciwnie, tragiczne. W każdym razie pozostają one jednak silne i głębokie. Właśnie to zjawisko stało się inspiracją dla wspólnej wystawy Sashy Makarskiej i Anastazji Podervianskiej.
Artystki wykorzystują ideę retrospekcji jako sposób na opowiedzenie o wieloletniej przyjaźni oraz o tym, jak przez lata obserwowały swoją twórczość. Wystawa przekształca osobiste, nagłe wspomnienia we wspólną przestrzeń artystyczną, w której dwie praktyki spotykają się i wzajemnie się odzwierciedlają.
World Press Photo 2026
Adres: Narodowe Centrum im. Aleksandra Dowżenki, ul. Wasylkowska 1
Termin: 3–27 września 2026 r.
W Narodowym Centrum im. Aleksandra Dowżenki odbywa się wystawa zwycięzców corocznego konkursu World Press Photo. Ekspozycja gromadzi najlepsze prace z zakresu fotoreportażu i fotografii dokumentalnej. Festiwal Odesa Photo Days już po raz trzeci przywozi wyniki konkursu na Ukrainę. W tym roku do oceny zgłoszono rekordową liczbę zdjęć: ponad pięćdziesiąt siedem tysięcy prac od prawie czterech tysięcy autorów ze stu czterdziestu krajów. Wśród laureatów znalazł się ukraiński fotograf Jewhen Maloletka. Jego praca „Rosyjski atak na Kijów” zwyciężyła w kategorii Single Image w regionie europejskim. Dla Jewhena jest to już drugie wyróżnienie World Press Photo.
Dyrektorka kreatywna Centrum Dowżenki Olena Honcharuk zwraca uwagę, że konkurs za każdym razem przedstawia szeroki przekrój złożonego życia współczesnego świata i poszerza horyzonty ukraińskiego widza. Jednocześnie fotografia dokumentalna już dawno przestała być jedynie bezstronnym świadkiem – może ona brzmieć zarówno jako głos prawdy, jak i jako narzędzie manipulacji. Dla instytucji zajmującej się pamięcią audiowizualną wystawa ta stanowi okazję do rozmowy o wrażliwości i odpowiedzialności spojrzenia. Serdecznie zachęcamy więc do odwiedzenia tego wydarzenia.
LandEscape. Anastasia Podervyanska
Adres: Dymchuk Gallery, ul. Jarosławska 21
Termin: 2 września – 3 października 2026 r.
Wystawa indywidualna Anastazji Podervyanskiej, na której prezentowane są obrazy olejne i lewkasowe, powstałe w latach 2012–2026. Pejzaż jest dla artystki jednym z najtrwalszych motywów. Powraca do niego raz po raz, obserwując przestrzeń i za każdym razem poszukując nowego rozwiązania dla już znanego obrazu. To nieustanne poszukiwanie staje się jednocześnie ucieczką od rzeczywistości i powrotem do niej.
W pracach pejzaż rozwija się poprzez kompozycję, linię, plamę i kolor. Droga, pole, woda, niebo czy horyzont pozostają rozpoznawalne, ale ich wzajemne relacje, skala i rytm zmieniają się z obrazu na obraz. Wystawę tę można postrzegać jako swego rodzaju dziennik obserwacji: na kolejnych stronach gromadzą się zmiany krajobrazu, spojrzenia oraz samego języka artystycznego autorki.
Karina Synytsia. „Znalezisko!”
Adres: Mała Galeria Arsenału Sztuki, ul. Iwana Mazepy 28
Termin: 17 września – 17 października 2026 r.
Wystawa Kariny Synycy rozpoczyna się od prostego i niemal bajkowego obrazu: dzieci bawią się w chowanego, znajdują jaskinię, a w niej – skamieniałe muszle. „Ile mają lat? Czy są starsze od mamy? Czy żyją? A my – czy żyjemy?” Właśnie z rozważań na temat tego, jakie odczucia budzi znalezisko paleontologiczne, zrodził się ten projekt.
W centrum uwagi znajduje się moment niezamierzonego kontaktu z czymś pradawnym, ukrytym w ziemi. Artystka przenosi widza w sam środek mistyfikacji, gdzie takie spotkanie może mieć miejsce gdziekolwiek: pośród dzikiego krajobrazu, nad lub pod ziemią, na Troieszynie czy w Kudriavce. Wiele ważnych odkryć w paleontologii dokonały właśnie osoby niebędące specjalistami, często dzieci. W pracach Kariny Synycy dziecięce spojrzenie zamienia każde miejsce w przestrzeń zabawy, badań i odkryć. Postacie dzieci nawiązują również do historii Mary Enning, paleontolog-samouka, która już jako dziecko zaczęła zbierać skamieniałości.
Znalezienie muszli amonitu staje się jednocześnie spotkaniem ze śmiercią i życiem. Zwierzę, które żyło na długo przed pojawieniem się człowieka, widziało dinozaury i wyginęło wraz z nimi, zachowując w sobie ślady całych epok.
„Z piękna Japonii”
Adres: Międzynarodowe Centrum Wystawowe Muzeum Historii Miasta Kijowa, ul. Bohdana Chmielnickiego 7
Termin: 7 sierpnia – 25 października 2026 r.
To podróż przez kulturę Japonii, w której sztuka, historia, tradycje i filozofia zebrane są w jednej przestrzeni. Ekspozycja zbudowana jest jako symboliczna trasa składająca się z siedmiu bloków tematycznych. Każdy z nich odkrywa odrębny etap wewnętrznej drogi człowieka, a razem opowiadają o Japonii poprzez zmianę pór roku, tradycje kulturowe, praktyki duchowe i wartości, które kształtowały ten kraj przez wieki.
Zwiedzający będą mogli podziwiać wykwintne obrazy szkoły Nanga z kolekcji muzeum, tradycyjne lalki teatru kabuki, zbroje samurajskie, przedmioty związane z ceremonią parzenia herbaty, instrumenty muzyczne oraz oryginalne egzemplarze broni białej z początku XVIII wieku. Szczególnie interesująca jest przestrzeń immersyjna poświęcona sumi-nagashi — starożytnej japońskiej technice malowania na wodzie.
Tytuł wystawy został zainspirowany esejem laureata Nagrody Nobla, Yasunari Kawabaty. Podobnie jak jego tekst, projekt ten zaprasza do odkrywania Japonii nie tylko poprzez historię czy sztukę, ale poprzez odczuwanie piękna natury, harmonii, tradycji i wartości każdej chwili.
Anatolij Kryvolap. „Nieskończoność”
Adres: Muzeum Awangardu, ul. Lipska 16
Termin wystawy: 9 września – 11 listopada 2026 r.
Anatolij Kryvolap — artysta, którego twórczość zajmuje szczególne miejsce w historii współczesnej sztuki ukraińskiej. Jego malarstwo ukształtowało rozpoznawalny i oryginalny język, w centrum którego znajdują się kolor, przestrzeń, światło oraz wewnętrzna energia formy. Szczególne miejsce w tym języku zajmuje ukraiński pejzaż. W pracach artysty wykracza on poza granice konkretnego krajobrazu i przekształca się w obrazy pełne wewnętrznego napięcia, ciszy i światła.
Tytuł „Nieskończoność” nawiązuje do jednego z kluczowych odczuć w twórczości Krywolapa — bezgraniczności koloru, światła i przestrzeni. Jego pejzaże nie utrwalają natury, lecz oddają stan i nastrój, który jakby rozciągał się poza granice płótna. Projekt ten stanowi kontynuację programu Muzeum Awangardy, mającego na celu postrzeganie sztuki ukraińskiej jako nieprzerwanego procesu. Twórczość Krywolapa jawi się tu jako jeden z przejawów żywej ciągłości ukraińskiej awangardy — tradycji, która nie kończy się w latach 1920–1930, lecz trwa nadal i zyskuje dziś nowe brzmienie oraz wizję.
WALCZYĆ < DBAC < GRAĆ < ŁĄCZYĆ
Adres: Narodowe Muzeum Sztuki im. Bogdana i Warwary Hanenków, ul. Tereshchenkowska 15–17
Terminy: 4 września – 29 listopada 2026 r.
Muzeum Chanenkówów prezentuje wystawę tekstylną holenderskiej artystki Marjo van Schaik, która mieszka na przemian w Amsterdamie i Kijowie. Artystka pracuje z nieprzetworzoną wełną holenderskich owiec, łącząc ją z konopiami i naturalnymi barwnikami. Jej prace mają charakter narracyjny — stanowią próbę wyrażenia emocji, a wiele z nich nawiązuje do wojny na Ukrainie.
Przestrzeń składa się z czterech powiązanych ze sobą sal bez ustalonej trasy zwiedzania: „Walczyć”, „Troszczyć się”, „Bawić się” i „Łączyć”. Są to cztery sposoby działania oraz wspierania siebie i innych w czasie wojny. Sala „Walczyć” odzwierciedla skutki ataków poprzez powiększone kadry przedstawiające niepokój i zniszczenia, ale kończy się nadzieją. Sala „Troszczyć się” nawiązuje do idei Hryhorija Skovorody dotyczących relacji z innymi i poznawania siebie, oferując miejsca do odpoczynku. Sala „Bawić się” opowiada o wolności, lekkości i możliwości śmiechu nawet w trudnych czasach. „Łączyć” – o sile wspólnoty, która zbiera się po przymusowej migracji. Same prace można nie tylko oglądać, jak to zwykle bywa na wystawach, ale także dotykać, odczuwając ich fakturę.
Czytaj nas na Telegram i Sends
