W Finlandii oceniono skuteczność grupowego wsparcia dla rodziców dzieci z trudnościami behawioralnymi

Amerykańska profesor emerita Carolyn Webster-Stratton odwiedziła Uniwersytet w Turku w Finlandii i podkreśliła znaczenie współpracy rodziców, nauczycieli oraz specjalistów pracujących z dziećmi w przezwyciężaniu trudności behawioralnych. Jest twórczynią znanych na całym świecie programów wsparcia dla dzieci i rodziców.

Jak podaje YLE News, program rozpoczyna się od określenia celów rodziców i nauczycieli. Według Webster-Stratton rodzice chcą, aby ich dzieci dobrze radziły sobie w szkole i odnosiły sukcesy w domu. Zwróciła również uwagę na znaczenie wsparcia grupowego: kontakt z osobami mającymi podobne problemy pomaga rodzicom nie czuć się samotnymi.

Efekt zajęć grupowych

Badania skuteczności programu wykazały, że zajęcia grupowe z wykorzystaniem modelowania wideo sprzyjały bardziej pozytywnym interakcjom między rodzicami a dziećmi. Taki format skuteczniej niż indywidualne poradnictwo dla rodziców ograniczał również problemowe zachowania dzieci.

Zdaniem Webster-Stratton nauka grupowa daje uczestnikom możliwość dzielenia się doświadczeniami i przejmowania od siebie praktycznych rozwiązań. Może to pomóc rodzicom poczuć się pewniej, a także odczuwać mniej lęku lub przygnębienia.

Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.

Pochwały, zasady i profilaktyka

Grupy dla rodziców w ramach programu „Niesamowite lata” prowadzone są między innymi w poradniach rodzinnych regionu Finlandii Południowo-Zachodniej oraz na oddziale psychiatrii dziecięcej Uniwersyteckiego Szpitala Centralnego w Turku. Do programu najczęściej włączane są rodziny, których dzieci mają trudności z samoregulacją, koncentracją uwagi lub przejawiają agresywne zachowania.

Psycholożka Anna Kuusakoski, która prowadzi takie grupy, wskazała jako ważne zasady dostrzeganie dobrego zachowania dziecka, pochwałę i zachętę, a także jasne codzienne reguły i rutynę. W grupach analizuje się również możliwe przyczyny zachowań dzieci, w tym brak umiejętności, wrażliwość związaną z temperamentem lub brak motywacji, zamiast wyjaśniać je celową złośliwością.

Profesor Uniwersytetu w Turku Andre Sourander stwierdził, że programy dla rodziców mogą pomagać w różnych trudnościach nawet bez ustalonej diagnozy. Jego zdaniem więcej uwagi należy poświęcać usługom profilaktycznym, a nie wyłącznie leczeniu korygującemu.

Czytaj nas na Telegram i Sends