Mudra wyszła z aresztu śledczego: kto wpłacił kaucję i co wiadomo o tych osobach

Była zastępczyni szefa Biura Prezydenta Iryna Mudra wyszła z aresztu tymczasowego po wpłaceniu kaucji w wysokości 20 mln hrywien. Podejrzana o pranie brudnych pieniędzy i raiding, oskarżona w sprawach „Forest Gump” i „Femida”, spędziła w areszcie półtora miesiąca. Przez cały ten czas próbowano zebrać i wpłacić niezbędną kwotę kaucji za Mudrę. Co ostatecznie wzbudziło nie mniejszą uwagę niż sam fakt jej aresztowania.

W Ukrainie prawo nie wymaga, aby w sprawach korupcyjnych banki obowiązkowo sprawdzały pochodzenie środków wpłaconych jako kaucja, zanim osoba oskarżona o korupcję opuści areszt śledczy. Jednak operacja specjalna NABU i SAP o nazwie „Forrest Gump” stała się w pewnym sensie precedensem dla banków.

NABU i SAP ujawniły schemat legalizacji pieniędzy pochodzących z korupcji, które zostały wpłacone jako kaucja za byłego ministra energii Hermana Haluszenkę. Wówczas w centrum skandalu znalazł się państwowy Sens Bank i jego kierownictwo najwyższego szczebla, a niektórzy z nich trafili za kratki pod zarzutem prania brudnych pieniędzy. Natomiast prezes Narodowego Banku Ukrainy Andrij Pyszny został wezwany do parlamentu w celu złożenia wyjaśnień.

Po głośnym śledztwie banki obawiały się przyjmować jako kaucję pieniądze wątpliwego pochodzenia. Bały się, że również do nich mogą przyjść z kontrolami. Ostatecznie niezbędną kwotę kaucji wpłaciło prawie dwadzieścia osób fizycznych oraz prywatna firma. Warto zauważyć, że oficjalnie informacje o poręczycielach są poufne. Listę tych osób ustalił projekt „Schemy” na podstawie własnych źródeł.

Więcej szczegółów na temat osób, które pomogły Irynie Mudrej wyjść z aresztu śledczego – w artykule UA.News.

Kaucja dla Mudrowej: zamiast 150 – 20 mln 
 

25 sierpnia Wyższy Sąd Antykorupcyjny orzekł w sprawie Iryny Mudrowej areszt na 60 dni lub wpłacenie kaucji w wysokości 20 mln hrywien. Chociaż wyspecjalizowana prokuratura antykorupcyjna początkowo nalegała na znacznie wyższą kwotę – 150 mln hrywien. 

2 września Izba Apelacyjna WAKS pozostawiła orzeczenie bez zmian.

Nie udało się od razu zebrać całej kwoty kaucji. Według informacji obrony na początku października na rachunek depozytowy sądu wpłynęło prawie 13 mln hrywien. Adwokat Mudrowej, Pawło Gonczarenko, oświadczył, że banki odmawiały realizacji płatności lub nie rozpatrywały odpowiednich wniosków bez podania przyczyn.

Obrona informowała również o zamiarze doprowadzenia do zniesienia zajęcia majątku Mudrowej, aby go sprzedać i przeznaczyć uzyskane środki na kaucję.

Ostatecznie niezbędne 20 mln hrywien wpłynęło od kilkudziesięciu osób fizycznych i firm. Na liście znaleźli się: piosenkarka, dłużnik „Kyivteploenergo”, skazana za kradzież sprzątaczka oraz firma zajmująca się handlem mięsem. 

„Są tam ciekawe postacie. Ale biorąc pod uwagę, że wśród poręczycieli znajduje się osoba skazana za kradzież urządzeń do gier… to nasuwa przekonujące wrażenie, że tym razem zadanie zebrania kaucji powierzono Galuszczenko? Cóż, a on już zrobił to, jak mógł – za pośrednictwem byłych współwięźniów, którzy są na zwolnieniu warunkowym)))”, – skomentował w mediach społecznościowych listę poręczycieli Iryny Mudrowej poseł Jarosław Żelezniak.

Prawie połowa kwoty pochodzi od Mudrowej i jej partnera
 

Największy wkład w kaucję wniosła sama Iryna Mudra – 5 mln 937 tys. hrywien. Kolejne 4 mln 400 tys. hrywien w dwóch transzach przelał jej partner Pavlo Poliarusz.

W oświadczeniu majątkowym za rok 2023 figurują oni jako osoby wspólnie zamieszkujące, ale niebędące w oficjalnym związku małżeńskim. Łącznie oboje zapewnili ponad połowę wymaganej kwoty.

Pawło Poliarusz pracuje w sektorze bankowym od prawie 15 lat. W kwietniu 2023 roku stanął na czele Departamentu ds. Aktywów Problemowych Narodowego Banku Ukrainy. Wcześniej, w latach 2019–2021, już pełnił tę funkcję.

W latach 2021–2023 Poliarusz pracował jako doradca ds. współpracy międzynarodowej w Ministerstwie ds. Reintegracji Tymczasowo Okupowanych Terytoriów Ukrainy, a także jako doradca wiceministra obrony ds. logistyki i współpracy z dostawcami. Wcześniej przez siedem lat pracował w Pravex Banku, w szczególności na stanowiskach kierowniczych związanych z kontrolą kredytową i kredytami zagrożonymi. Posiadał również doświadczenie zawodowe zdobyte w Universal Banku, ProCredit Banku oraz Diamant Banku.

Nazwisko Poliarusza pojawiało się wcześniej w mediach w związku z konfliktem z białoruskim ochotnikiem Andriejem Tracewskim o pseudonimie „Nieśmiertelny”. Do incydentu doszło we wrześniu 2024 roku na drodze w pobliżu jednego z kompleksów mieszkaniowych w stolicy. Żołnierz oświadczył, że pijany szef Departamentu ds. Aktywów Problemowych Narodowego Banku Ukrainy Pawło Poliarusz „wskoczył pod koła, zablokował ruch, zaczął się bić i powiedział, że z broni służbowej przestrzeli nogi”. 

Według słów Tracewskiego Poliarusz rzekomo zapewniał, że „wszystkich kupi”, a przed funkcjonariuszami organów ścigania powiedział, że „wszyscy białoruscy ochotnicy albo wrócą do Białorusi, albo będą klęczeć w Pokrowsku”.

Później media podały, że prezes NBU Andrij Pyszny doprowadził do umorzenia postępowania karnego na podstawie art. 129 Kodeksu karnego Ukrainy „Groźba zabójstwa”, które zostało wszczęte w związku z tym konfliktem. Wobec urzędnika Narodowego Banku pozostał jedynie protokół za jazdę pod wpływem alkoholu.

W mediach pojawiła się informacja z odniesieniem do komentarza Darnickiego Oddziału Policji w Kijowie dotycząca zamknięcia postępowania karnego na wniosek Andrieja Tracewskiego. W mediach społecznościowych Tracewski potwierdził również, że sytuacja została wyjaśniona.

„Rozwiązaliśmy sprawę po męsku, uścisnęliśmy sobie dłonie, znaleźliśmy wspólne punkty porozumienia w sprawie pomocy dla armii, konflikt został wyczerpany!”, – napisał na swoim kanale w Telegramie.

W śledztwach dziennikarskich pojawiają się również informacje, że urzędnik NBU prawdopodobnie posiada niezgłoszone majątki oraz ukrytą działalność gospodarczą, która początkowo była zarejestrowana na jego 70-letnią matkę. Nie płaci podatków od tej działalności i wydał setki tysięcy dolarów na dom pod miastem oraz samochody. Uchodzi mu to na sucho, co nasuwa przypuszczenia o ewentualnym wsparciu ze strony prezesa NBU Andrieja Pysznego.

Co ciekawe, w 2021 roku Poliarusz zadeklarował samochód Lexus RX 200T z 2017 roku o wartości 51 tys. 320 dolarów, który jest zarejestrowany na Karinę Aleksandrowną Shatrovą — córkę jego konkubiny Iryny Mudrowej. To właśnie ten Lexus, w którym Poliarusz wdał się we wrześniu 2024 roku w bójkę z żołnierzem, a według doniesień mediów to właśnie on go kupił, po prostu przepisując go na swoją pasierbicę.

Wkład piosenkarki – 2,4 mln hrywien 

 

Kolejne 2,4 mln hrywien na rzecz Mudro wpłaciła 35-letnia Maria Skaballanowicz — piosenkarka i autorka tekstów pochodząca z Dniepru, obecnie mieszkająca w Odessie. W mediach wspominano o jej występach na konkursach muzycznych, w szczególności w Izraelu.

Jej mąż, Aleksander Froimowicz, jest właścicielem odeskiej firmy „Fortis Rights”, zarejestrowanej całkiem niedawno – w sierpniu 2026 roku. Głównym przedmiotem działalności przedsiębiorstwa jest kupno i sprzedaż własnych nieruchomości.

Zgodnie z danymi przytoczonymi w artykule, Froimowicz występował również jako poręczyciel w sprawie znanej jako sprawa Kaufmana–Boruchowicza, dotyczącej bezprawnego przejęcia międzynarodowego lotniska „Odessa”.

W 2025 roku Najwyższy Sąd Antykorupcyjny zatwierdził ugodę oskarżonych z organami śledczymi w tej sprawie. Zgodnie z opublikowanymi informacjami otrzymali oni kary w zawieszeniu, zobowiązali się zwrócić społeczności Odessy 150 mln hrywien oraz mienie, a także zapłacić ponad 400 mln hrywien grzywny.

Wspólny biznes poręczycieli
 

Kolejną wpłatę na kaucję – w wysokości 700 tys. hrywien – dokonał Mykoła Kuzniec. Związek między nim a Marią Skaballanowicz można prześledzić poprzez odeską firmę „Ukrremmotorservice”. Skaballanowicz jest właścicielką przedsiębiorstwa zarejestrowanego w czerwcu 2025 roku, a Kuzniec – jego dyrektorem.

 

Ponadto stoi on na czele firmy „Kapital Residents”, założonej 4 września 2026 roku.

Według danych przedstawionych przez dziennikarzy „Schemes”, pierwszym właścicielem „Kapital Residents” do połowy września był Włodzimierz Lapij. W rejestrze sądowym znajduje się wpis dotyczący skazania w 2025 roku osoby o tym samym imieniu i nazwisku w sprawie dotyczącej przemytu środków pieniężnych. 

Prawie milion hrywien od firmy zajmującej się handlem mięsem
 

Firma „Malteks-M”, zarejestrowana w Łucku, przelała na rzecz Mudry 990 tys. hrywien w dwóch transzach. Wśród wymienionych rodzajów działalności przedsiębiorstwa znajduje się niespecjalistyczny handel hurtowy, a także hurtowa sprzedaż mięsa i produktów mięsnych. Sądząc po sprawozdaniach finansowych, sytuacja firmy zaczęła się poprawiać od 2024 roku. 

Właścicielem firmy jest Siergiej Ososow, były mąż Iryny Ososowej, pracownicy Głównego Zarządu Państwowej Służby Podatkowej w Kijowie.

Zgodnie z informacjami zawartymi w materiałach urzędniczka nadal zgłasza w zeznaniach podatkowych swojego byłego męża oraz ich wspólne dziecko, ale nie wymienia spółki „Malteks-M” ani dochodów ani oszczędności Siergieja Ososowa.
 

Kto jeszcze przekazywał pieniądze: długa lista osób fizycznych

 

Wśród innych poręczycieli dziennikarze zidentyfikowali kilka osób, których wpłaty wynosiły około 692 tys. hrywien.

Władysław Galkin przelał 692 tys. 359 hrywien. Według danych YouControl stoi on na czele firmy „Worktime”, działającej w branży księgowości, audytu i doradztwa podatkowego, firmy „Codelink”, związanej z programowaniem komputerowym, oraz „Rintes”, zajmującą się obrotem nieruchomościami. W dwóch pierwszych przedsiębiorstwach figuruje on również jako założyciel i beneficjent.

Według danych serwisu „Schemy” mężczyzna o tym samym imieniu i nazwisku figurował w dokumentach sądowych dotyczących zaległości w opłatach za media, a także w sprawie o rozbój, w której był poszkodowanym. Dziennikarze znaleźli również w bazach danych CV osoby o tych samych imieniu i nazwisku, ze zdjęciem i numerem telefonu, która w 2024 roku szukała pracy jako sprzątacz, zmywacz naczyń lub pracownik w innych branżach.

Ponadto w bazach znaleziono wnioski o mikrokredyty na kwoty około 5 tys. hrywien. Kiedy dziennikarze zapytali Galkina o motywy wpłacenia kaucji za Mudrę, odpowiedział: „Po prostu na tym zarobiłem”. Dokładając kwotę zarobku, podał 500 hrywien.

Kolejne 692 tys. 359 hrywien wpłaciła Kateryna Żegłowa. Według danych YouControl jest ona założycielką i beneficjentką firmy „Mira Trade” w Kramatorsku.

W 2025 roku Żegłowa była stroną w dwóch postępowaniach sądowych: w jednym z nich spółka „Kijówteploenergo” domagała się windykacji długu, a w drugim chodziło o kradzież. Zgodnie z materiałami sądowymi w kwietniu 2025 roku, pracując jako sprzątaczka, wyniosła z biura firmy Ubisoft Ukraine pięć konsol Nintendo o łącznej wartości około 44,5 tys. hrywien. Sąd uznał ją za winną i skazał na pięć lat pozbawienia wolności, zwalniając ją jednak z odbywania kary z dwuletnim okresem próby.

Prawie taką samą kwotę – 692 tys. 350 hrywien – wpłaciła Svitlana Czajka. Według danych YouControl jest ona założycielką i szefową pięciu firm w Kijowie i Charkowie, a także prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w branży agentów i brokerów ubezpieczeniowych.

W rejestrze sądowym dziennikarze znaleźli wyrok z 2022 roku dotyczący kobiety o tym samym nazwisku, którą osądzono za kradzież wózka dziecięcego o wartości 1,1 tys. hrywien. Z akt sprawy wynika, że wraz z mężem wyniosła wózek z klatki schodowej i oddała go do lombardu za 200 hrywien. Sąd skazał ją na trzy lata pozbawienia wolności. 

Osiem osób przelało niemal identyczne kwoty w ciągu jednego dnia
 

Na szczególną uwagę zasługuje grupa zastawców, którzy wpłacili niemal identyczne kwoty — po 395 tys. 600 hrywien. Według danych serwisu „Schemy” osiem osób dokonało płatności tego samego dnia.

Wśród nich znaleźli się: Natalia Glazaczewa, Oksana Gonczaruk, Andrij Trofimczuk, Kostyantyn Jakowec i Walerij Woronin. W tej samej grupie dziennikarze wymieniają Władysława Galkina, Katerinę Żegłową i Swiatłanę Czajkę, których wpłaty wyniosły około 692 tys. hrywien.

Ponadto na liście zastawców figurują:

L. O. Antonowa — 350 tys. i 300 tys. hrywien;

Oksana Goncharuk — 395 tys. 600 hrywien;

Andrij Trofimczuk — 395 tys. 600 hrywien;

Kostyantyn Jakowiec — 395 tys. 600 hrywien;

Natalia Glazaczewa — 395 tys. 600 hrywien;

Walery Woronin — 395 tys. 600 hrywien;

G. W. Szczekoichina — 200 tys. oraz 100 tys. hrywien;

T. W. Sinicyna — 290 tys. UAH;

D. V. Bugaj — 200 tys. UAH;

A. L. Smyk — 131 tys. UAH.

Łącznie wpłaty te wynoszą ponad 3,5 mln hrywien. Niemal identyczne kwoty, przelane tego samego dnia, wskazują na skoordynowaną organizację płatności. Przypomina to również sytuację związaną z wpłaceniem kaucji za osoby oskarżone w sprawie „Midas” dotyczącej zakrojonych na szeroką skalę malwersacji w „Energoatomie” i w sektorze obronnym. W listopadzie 2025 roku NABU i SAP ujawniły zakrojoną na szeroką skalę aferę korupcyjną, koordynowaną przez wysokich rangą urzędników i funkcjonariuszy z Biura Prezydenta.  Wówczas o podejrzeniach poinformowano siedmiu oskarżonych, w tym biznesmena Timura Mindicha.

Co wiadomo o operacjach specjalnych „Forest Gump” i „Femida”, w których figuruje Mudra 
 

19 sierpnia NABU i SAP ogłosiły rozbicie organizacji przestępczej, w skład której wchodzili najwyżsi urzędnicy z ulicy Bankowej, byli posłowie do parlamentu oraz inne osoby. Osoby te za pośrednictwem państwowego banku „Sens Bank” zorganizowały legalizację 150 mln hrywien. Pieniądze te wpłacono jako kaucję za byłego ministra Hermana Haluszenkę, aresztowanego w ramach operacji „Midas”.

 NABU i SAP postawiły zarzuty w ramach postępowania karnego posłowi Vadimowi Stolarowi oraz zastępczyni szefa Biura Prezydenta Irynie Mudrij, byłemu posłowi Maksymowi Mykytasiowi i innym osobom, wśród których znalazły się:

 Wiceminister sprawiedliwości Olena Ferens.

 Dyrektor generalny Dyrekcji ds. Polityki Prawnej Urzędu Prezydenta Wiktor Dubowik.

 Biznesmen i były poseł do Rady Obwodowej w Dniepropietrowsku Wasyl Astion.

 Byli przewodniczący rady nadzorczej i zarządu państwowego banku „SENS” Mykoła Hladyshenko i Oleg Stupak.

 Szefowa departamentu państwowego banku „Sens” Ludmiła Snigur.

 A także osoby powiązane z Mykytasem: Walentyna Jelizarow, Jegor Merkulow, Ołeksandr Ostapenko i Mykyta Tarkowski.

 Według wersji śledztwa na początku czerwca uczestnicy tego procederu przejęli faktyczną kontrolę nad Sens Bankiem i zaczęli wykorzystywać go do legalizacji środków. Zostało im postawione podejrzenie na podstawie części 3 art. 209 Kodeksu Karnego Ukrainy — legalizacja środków uzyskanych w sposób przestępczy.

 20 sierpnia NABU i SAP ogłosiły kontynuację tej sprawy – operację specjalną „Femida”. Śledczy ustalili, że posłowie do Sejmu Narodowego, wysocy urzędnicy Biura Prezydenta oraz Ministerstwa Sprawiedliwości zorganizowali zakrojony na szeroką skalę schemat raiderski.

 Z pomocą hakerów oskarżeni włamali się do rejestrów państwowych, sfałszowali dokumenty i ingerowali w pracę sądów, aby przejmować przedsiębiorstwa i nieruchomości o wartości setek milionów hrywien.

 21 sierpnia Wyższy Sąd Antykorupcyjny zatrzymał podejrzanego o korupcję byłego posła Maksyma Mykytasia, ustalając kaucję w wysokości 30 mln hrywien.

 22 sierpnia do aresztu śledczego trafiła Iryna Mudra. WAKS wybrał dla niej środek zabezpieczający w postaci aresztu z możliwością wpłacenia kaucji w wysokości 20 mln hrywien.

 11 września WAKS wybrał dla biznesmena i posła Vadima Stolaru środek zabezpieczający w postaci kaucji w wysokości 300 mln hrywien. Po ogłoszeniu wyroku sądu Stolar oświadczył, że przebywa na Ukrainie i osobiście przybył, aby wziąć udział w rozpatrzeniu wniosku o zastosowanie wobec niego środka zabezpieczającego.