Serwis Space.com uznał model ZWO ASI174MM za odpowiedni do fotografowania Słońca i Księżyca
Kamera astronomiczna ZWO ASI174MM najlepiej nadaje się do szybkiego fotografowania Słońca, Księżyca i planet, a nie do tradycyjnej astrofotografii obiektów odległego kosmosu. Takie wnioski wyciągnął serwis Space.com po dwutygodniowych testach urządzenia w połączeniu z teleskopem słonecznym Sky-Watcher HelioStar 76Ha oraz montażem Solar Quest.
Kamera jest wyposażona w monochromatyczny czujnik CMOS Sony IMX174 o formacie 1/1,2 cala i rozdzielczości 2,3 Mpx — 1936×1216 pikseli. Rozmiar piksela wynosi 5,86 µm. Urządzenie posiada globalną migawkę, interfejs USB 3.0 i może rejestrować do 164,5 klatek na sekundę przy pełnej rozdzielczości w trybie 10-bitowym. W trybie 12-bitowym maksymalna prędkość wynosi 128,2 klatek na sekundę.
Według oceny magazynu połączenie stosunkowo dużego czujnika, dużych pikseli i wysokiej częstotliwości klatek pozwala na uchwycenie większego obszaru pola widzenia niż w przypadku wielu kamer planetarnych z mniejszymi matrycami. Jest to przydatne do rejestrowania aktywnych obszarów Słońca, protuberancji, filamentów i plam, a także do fotografowania powierzchni Księżyca.
Więcej aktualnych wiadomości można znaleźć na kanale Telegram UA.News.
Globalna migawka naświetla jednocześnie cały czujnik. Pomaga to dokładniej zachować kształt szczegółów na Słońcu i Księżycu w warunkach turbulencji atmosferycznej. Kamera jest również przystosowana do metody „lucky imaging”: użytkownik rejestruje tysiące krótkich klatek, a oprogramowanie wybiera, wyrównuje i łączy te najostrzejsze z nich.
Do pracy z ASI174MM można używać programów SharpCap i FireCapture, a także pakietu ASIStudio firmy ZWO, dostępnego dla systemów Windows i macOS. W szczególności program ASICap służy do sterowania kamerą i nagrywania wideo w formatach SER lub AVI, a ASIVideoStack — do oceny, wyrównywania i łączenia klatek. Jednocześnie wydanie zwróciło uwagę, że nieskompresowane, szybkie filmy wymagają wydajnego komputera, połączenia USB 3.0 oraz znacznej ilości wolnego miejsca na dysku.
Model ten jest mniej odpowiedni do fotografowania mgławic, galaktyk i innych słabo widocznych obiektów odległego kosmosu: przy dłuższych czasach naświetlania może pojawić się zauważalne prześwietlenie z jednej strony kadru, a czujnik nie posiada chłodzenia termoelektrycznego. Ujęcia ciemnego nieba mogą częściowo skorygować te efekty, jednak nie zastępują one chłodzonej kamery przeznaczonej do astrofotografii odległego kosmosu.
Czytaj nas na Telegram i Sends
