Ciemna materia mogła zakrzywić strumień plazmy pochodzący z odległego blazara
Astronomowie odkryli oznaki wskazujące, że strumień plazmy z odległego blazara PKS 2233-148 uległ soczewkowaniu grawitacyjnemu. Naukowcy uważają, że możliwym wyjaśnieniem tego zjawiska jest niewidzialna skupisko ciemnej materii, jak podaje serwis Space.com. Zjawisko soczewkowania mogło zmienić widoczny kierunek strumienia, który jest wyrzucany z prędkością zbliżoną do prędkości światła z nadmasywnej czarnej dziury.
PKS 2233-148 należy do blazarów – odmiany kwazarów, których strumienie są skierowane w stronę Ziemi. Supermasywne czarne dziury w takich obiektach otoczone są znacznymi ilościami materii, którą pochłaniają. Część materii, która nie trafia do czarnej dziury, kierowana jest w stronę jej biegunów i wyrzucana w postaci strumieni plazmowych.
Silke Britzen i jej współpracownicy ponownie przeanalizowali dane z Very Long Baseline Array, teleskopu kosmicznego Fermi, który obserwował blazar w paśmie gamma, a także z instrumentu rentgenowskiego obserwatorium Swift. Prześledzili zmiany ruchu strumienia w czasie i wykryli jego nagłe odchylenie od oczekiwanej trajektorii, a także osobliwości w krzywej promieniowania gamma.
Więcej aktualnych wiadomości można znaleźć na kanale Telegram UA.News.
Soczewkowanie grawitacyjne występuje, gdy masywny obiekt zakrzywia przestrzeń i zmienia tor światła pochodzącego ze źródła znajdującego się za nim. W przypadku PKS 2233-148 w odpowiednim położeniu nie wykryto dużej galaktyki ani gromady galaktyk, które mogłyby pełnić rolę soczewki. Dlatego naukowcy rozważają jako możliwą opcję niewidzialną gromadę ciemnej materii.
Ciemna materia nie oddziałuje bezpośrednio ze światłem: nie emituje go ani nie odbija. Jednocześnie jej masa, podobnie jak masa zwykłej materii, może zakrzywiać przestrzeń, wpływając na rozprzestrzenianie się światła. Efekt ten wymaga precyzyjnego wzajemnego położenia obiektu, strumienia i obserwatora, dlatego ma charakter przejściowy i trudno go wykryć.
Blazary uważa się za potencjalne kosmiczne akceleratory neutrin – cząstek elektrycznie neutralnych o bardzo małej masie, które trudno jest wykryć i powiązać z konkretnym źródłem. Naukowcy planują poszukiwać innych podobnych przypadków soczewkowania, aby dokładniej zbadać związek między blazarami a pochodzeniem neutrin. Wyniki badań zespołu opublikowano 31 lipca w czasopiśmie „Monthly Notices of the Royal Astronomical Society”.
Czytaj nas na Telegram i Sends
