Autor felietonu wezwał do oceny skutków masowych ślubów w stanie Kano
Władze stanu Kano w północno-zachodniej Nigerii wsparły w sierpniu 1 500 par w ramach programu masowych ślubów Auren Gata. Jego uczestnikami były przede wszystkim osoby o niskich dochodach i przedstawiciele grup wrażliwych, w tym wdowy i rozwiedzione kobiety. Jak pisze Premium Times Nigeria, oprócz ceremonii program obejmował obowiązkowe doradztwo i badania medyczne, a także pomoc związaną z posagiem, wsparcie biznesowe oraz artykuły gospodarstwa domowego, w tym łóżka i materace.
Rząd stanowy przedstawił inicjatywę jako program społeczny mający zmniejszyć ekonomiczne bariery zawierania małżeństw, przywrócić uczestnikom godność i wzmocnić stabilność rodzin. Autor felietonu Ismail Ahmed uważa, że jej skuteczność należy oceniać nie tylko na podstawie liczby przeprowadzonych ceremonii, lecz także długoterminowego dobrobytu utworzonych rodzin.
Dyskusja o priorytetach
Zwolennicy masowych ślubów nazywają je kulturowo akceptowalnym wsparciem dla osób, którym trudno pokryć koszty małżeństwa. Krytycy, według autora, stawiają pytania o wykorzystanie środków publicznych w obliczu bezrobocia, problemów w ochronie zdrowia, niedożywienia oraz dużej liczby dzieci, które nie uczęszczają do szkoły.
W materiale wskazano, że w niektórych rejonach Kano wskaźnik śmiertelności matek przekracza 1 000 przypadków na 100 000 żywych urodzeń. Stan ma również jedną z największych w kraju liczbę dzieci nieuczęszczających do szkoły.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Ahmed ostrzega przed wnioskiem, że masowe śluby same w sobie tworzą ubóstwo, ponieważ wielu uczestników już znajduje się w trudnej sytuacji ekonomicznej. Jednocześnie, zdaniem autora, sama ceremonia, przekazanie mebli lub utrzymanie małżeństwa nie dowodzą jeszcze poprawy dobrobytu rodziny.
Potrzeba długotrwałej oceny
Współczesny rządowy program masowych ślubów w Kano działa od 2012 roku. Wówczas w rządowej ceremonii uczestniczyło 100 wdów i rozwiedzionych kobiet. Kolejne duże etapy objęły 1 500 par w 2019 roku, około 1 800 par w 2023 roku oraz kolejne 1 500 par w 2026 roku. Podobne programy realizowano także w stanach Kebbi i Zamfara.
W badaniu z 2015 roku ankietowano 200 kobiet losowo wybranych spośród pierwszych 350 uczestniczek programu z 2012 roku, a także sześciu urzędników rady Hisbah. Autorzy badania poinformowali o ogólnym poparciu dla inicjatywy i postrzeganych korzyściach ekonomicznych. Jednocześnie 43% respondentek wskazało niewywiązywanie się mężów z obowiązków dotyczących żywności, mieszkania i edukacji dzieci jako ważny czynnik rozpadu małżeństwa.
Autor felietonu proponuje śledzić, czy rodziny pozostają bezpieczne i odporne ekonomicznie, czy rosną dochody i bezpieczeństwo żywnościowe, czy finansowane przedsiębiorstwa przetrwają, a także czy kobiety zachowują kontrolę nad otrzymanymi środkami. Wśród innych wskaźników wymienia rejestrację urodzeń dzieci, szczepienia i naukę w szkole.
Czytaj nas na Telegram i Sends
