Dym z pożarów w Indonezji od ponad miesiąca spowija Malezję i Singapur — Dawn

Dym z pożarów lasów i terenów ziemskich w Indonezji od ponad miesiąca spowija sąsiednią Malezję i Singapur. Z powodu zanieczyszczenia zamykano szkoły, a liczba zgłoszeń dotyczących problemów z oddychaniem gwałtownie wzrosła, informuje Dawn.

Przeszkody dla pozwu do Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości

Profesor Islamskiego Uniwersytetu Naukowego Malezji Mohd Hazmi Mohd Rusli uważa, że główną przeszkodą dla ewentualnego wystąpienia Malezji lub Singapuru do Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości ONZ jest jurysdykcja trybunału. Może on rozpatrzyć spór tylko wtedy, gdy oba państwa wyraziły na to zgodę — w szczególności poprzez umowę specjalną, zgodne deklaracje uznające jurysdykcję obowiązkową lub postanowienia traktatu międzynarodowego.

Indonezja, Malezja i Singapur nie są stronami Konwencji z 1979 roku o transgranicznym zanieczyszczaniu powietrza na dalekie odległości. Eksperci również uważają za mało prawdopodobne, aby Indonezja dobrowolnie zgodziła się na jurysdykcję Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości ONZ w tej sprawie.

Mechanizmy ASEAN i pozwy przeciwko firmom

Wszystkie trzy kraje są stronami Porozumienia ASEAN z 2002 roku w sprawie transgranicznego zanieczyszczenia mgłą dymną. Ten prawnie wiążący traktat regionalny ma na celu zapobieganie transgranicznej mgle dymnej z pożarów lasów i terenów ziemskich oraz jej monitorowanie, a także łagodzenie jej skutków. Jednocześnie nie zawiera on postanowienia dotyczącego postępowań sądowych przed Międzynarodowym Trybunałem Sprawiedliwości ONZ.

Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.

Według Rusliego porozumienie nie przewiduje prostego mechanizmu, w ramach którego jedno państwo członkowskie mogłoby pozwać drugie, lecz kładzie nacisk na działania krajowe i współpracę regionalną. Analitycy zauważają, że zasady konsensusu, suwerenności i nieingerencji w ASEAN ograniczają presję dyplomatyczną dotyczącą zarządzania gruntami i zwalczania pożarów wewnątrz państw członkowskich.

Azam Hawari, prawnik organizacji ekologicznej ClientEarth, zasugerował, że obywatele Malezji lub Singapuru mogliby spróbować wystąpić do indonezyjskiego sądu z pozwem przeciwko firmom powiązanym z pożarami. Musieliby w tym celu udowodnić związek między działalnością firmy, dymem, który dotarł do ich krajów, a wyrządzonymi szkodami. Hawari nie zna udanych spraw tego typu.

Doświadczenia Singapuru

Singapur przyjął w 2014 roku ustawę o transgranicznym zanieczyszczeniu mgłą dymną. Miała ona na celu karanie firm, których działalność poza granicami kraju spowodowała lub przyczyniła się do niezdrowego poziomu zadymienia w Singapurze. Stosowanie ustawy zależało od współpracy zagranicznych władz, w tym w zakresie map ognisk pożarów, a ustalenie odpowiedzialności komplikowały sprzeczne lub nakładające się prawa do gruntów.

Dochodzenia Singapuru wobec czterech indonezyjskich firm w związku z ich domniemaną rolą w transgranicznym zadymieniu w 2015 roku, według źródła, pozostają nadal otwarte.