Badanie powiązało rowy na Nizinie Nullarbor z zapadaniem się jaskiń — Live Science

Na Nizinie Nullarbor w południowej Australii badacze powiązali długie, płytkie rowy ze stopniowym zapadaniem się dużych, starożytnych systemów jaskiniowych pod ziemią. O wynikach badania informuje Live Science.

Na wschodnim krańcu suchej, niemal bezleśnej równiny znajduje się pięć rowów zorientowanych z północy na południe. Ich długość wynosi od kilku kilometrów do ponad 20 kilometrów, szerokość — od 100 do 500 metrów, a głębokość — od jednego do dziewięciu metrów. Mimo swoich rozmiarów te formy terenu trudno dostrzec bezpośrednio w terenie z powodu wyjątkowo płaskiego krajobrazu.

Badanie podziemnych pustek

Badacze stworzyli cyfrowe modele terenu ze zwiększonym zróżnicowaniem wysokości, aby dokładniej określić granice rowów. Następnie zastosowali tomografię elektrooporową — metodę umożliwiającą odróżnianie skał od osadów na podstawie przepływu prądu elektrycznego przez grunt.

Pomiary wykazały, że rowy są zagłębieniami nad strukturami przypominającymi kaniony, wypełnionymi osadami i sięgającymi ponad 40 metrów w głąb. W górnych warstwach dominuje piasek, a niżej zwiększa się udział drobniejszych cząstek mułu i gliny. Naukowcy porównali także położenie rowów z bazą danych znanych jaskiń i stwierdzili, że wzdłuż nich znajdują się duże, głębokie podziemne pustki.

Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.

Jak mogły powstać rowy

Według autorów pracy jaskinie powstały w porowatych wapieniach krasowych w wyniku ruchu wód podziemnych w kierunku wybrzeża w oligocenie i wczesnym miocenie. Później stropy jaskiń stopniowo się zapadały, a materiał nad pustkami osiadał, tworząc wydłużone zagłębienia na powierzchni.

Badacze sprawdzili tę hipotezę w jaskini Clay Dam Cave, do której można dostać się przez lej krasowy w obrębie jednego z rowów. Znaleźli tam osiadanie warstw i piaszczyste wypełnienie podobne do tych zarejestrowanych podczas pomiarów geofizycznych w innych rowach. Zdaniem pierwszego autora badania, Mateja Lipara, fragmentaryczny charakter niektórych zagłębień może wskazywać, że zapadanie się podziemnych pustek trwa.

Pracę opublikowano 17 września w czasopiśmie Communications Earth & Environment. Autorzy przypuszczają, że tam, gdzie rów kończy się na powierzchni, może zachowywać się duża jaskinia, która jeszcze się nie zapadła.

Czytaj nas na Telegram i Sends