Na Mindanao koncesje pokrywają się z 41% odpowiednich miejsc dla orła — Mongabay
Na filipińskiej wyspie Mindanao zatwierdzone koncesje górnicze pokrywają się z 41% obszarów, które badacze uznali za najbardziej odpowiednie do gniazdowania orła filipińskiego. W kluczowych skupiskach siedlisk gniazdowych wysokiej jakości wskaźnik ten sięga 65% — podaje Mongabay, powołując się na badanie opublikowane w Bird Conservation International.
Strefy ryzyka dla gniazdowania
Orzeł filipiński (Pithecophaga jefferyi), narodowy ptak Filipin, jest krytycznie zagrożony wyginięciem. Mindanao jest jego główną ostoją. Badacze modelowali obszary odpowiednie do gniazdowania na wyspie, wykorzystując dane o 48 znanych gniazdach, śledzenie GPS siedmiu dorosłych ptaków, a także dane satelitarne dotyczące roślinności, stanu lasów i rzeźby terenu.
Następnie naukowcy porównali wyznaczone obszary z granicami zatwierdzonych koncesji górniczych, obszarów chronionych i uznanych ziem przodków ludów rdzennych. Tylko około 35% najodpowiedniejszego siedliska we Wschodnim Korytarzu Bioróżnorodności Mindanao znajduje się w granicach obszarów chronionych.
Autorzy podkreślają, że istnienie zatwierdzonej koncesji nie oznacza automatycznie rozpoczęcia wydobycia ani tego, że siedlisko orłów zostało już zniszczone. Potencjalny wpływ zależy między innymi od metody wydobycia, przestrzegania wymogów regulacyjnych i zabezpieczeń środowiskowych.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Rola ziem rdzennych ludów
Ziemie przodków ludów rdzennych osobno pokrywają się z 65% kluczowych obszarów siedlisk gniazdowych wysokiej jakości. W badaniu doprecyzowano, że wskaźniki te niekoniecznie dotyczą tych samych terenów co koncesje górnicze.
Autorzy proponują prowadzenie systematycznych badań orłów na obszarach koncesji nakładających się na odpowiednie siedliska. Jeśli planowane wydobycie może wpłynąć na rozmnażające się ptaki, zalecają wprowadzenie tymczasowych moratoriów do czasu zakończenia badań i oceny ochrony przyrody. Po potwierdzeniu ważnych miejsc gniazdowania proponują objęcie ich prawną ochroną przed działalnością wydobywczą oraz utworzenie stref buforowych.
Badacze apelują także o zacieśnienie współpracy ze społecznościami rdzennymi, których strażnicy leśni, opiekunowie gniazd i lokalni badacze uczestniczą w poszukiwaniu gniazd, monitorowaniu orłów i ochronie lasów. Lasów, w których orły nie zostały jeszcze odnotowane, nie należy automatycznie uznawać za nieistotne: mogą one być przyszłymi miejscami gniazdowania, ostojami klimatycznymi lub trasami przemieszczania się ptaków.
