W Izraelu odkryto kompleks mykw z okresu Drugiej Świątyni — Jerusalem Post
W Jerozolimie w Izraelu archeolodzy odkryli duży kompleks składający się z kilku rytualnych łaźni — mykw — oraz centralnego basenu, z którego prawdopodobnie korzystali żydowscy pielgrzymi przed udaniem się na Wzgórze Świątynne w okresie Drugiej Świątyni. Wykopaliska na stanowisku archeologicznym Ofel przez pięć sezonów prowadzili profesorowie Uniwersytetu Hebrajskiego w Jerozolimie Uzi Leibner i Orit Peleg-Barkat, informuje Jerusalem Post.
Kompleks o powierzchni około 280 metrów kwadratowych znajduje się około 50 metrów od obecnie zamurowanej Potrójnej Bramy, która w starożytności była jednym z głównych wejść na Wzgórze Świątynne. Według badaczy w okresie Drugiej Świątyni od bramy prowadziły podziemne schody do centralnej części placu Wzgórza Świątynnego.
Basen i rytualne łaźnie
W centrum kompleksu archeolodzy odsłonili duży otynkowany basen o wymiarach około 12 na 9,5 metra. Ze wszystkich czterech stron prowadziły do niego schody. Budowlę datuje się na początek I wieku n.e.
Na północny zachód od basenu znaleziono budowlę z ciosanego kamienia z czterema pomieszczeniami. Trzy z nich zidentyfikowano jako mykwy — łaźnie do rytualnego oczyszczenia — również datowane na początek I wieku. Między centralnym basenem a kamienną budowlą znajdował się dziedziniec wybrukowany dużymi płytami ze starannie obrobionego kamienia.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Wszystkie trzy mykwy miały rzadki element konstrukcyjny — otwory odpływowe wykute w podłogach łaźni. Podobnie jak centralny basen były one połączone z systemem odwadniającym, który odprowadzał wodę do Doliny Cedronu. Zdaniem Leibnera cecha ta może wskazywać na stały dopływ bieżącej wody, być może związany z akweduktem, który dostarczał wodę na Wzgórze Świątynne z rejonu Wzgórz Hebrońskich.
Ślady zniszczenia z 70 roku n.e.
Jedna z mykw zachowała się w pełnej wysokości — 4,2 metra — wraz z kamiennym sklepieniem i szybem, przez który dopływała do niej woda. W okresie bizantyjskim była wykorzystywana jako zbiornik na wodę.
Pod monumentalnym kompleksem ekspedycja odkryła również pozostałości wcześniejszej publicznej budowli do rytualnego oczyszczenia z dużą mykwą, prawdopodobnie z I wieku p.n.e. Badacze uważają, że przestała ona funkcjonować po wybudowaniu późniejszego kanału odwadniającego, który przeciął jej basen.
Kompleks został zniszczony latem 70 roku n.e. podczas zniszczenia Jerozolimy i świątyni przez Rzymian. Archeolodzy jako dowód wskazali dziesiątki monet z okresu Pierwszego Powstania Żydowskiego przeciwko Rzymowi, znalezionych w różnych częściach budowli. Po zniszczeniu stanowisko pozostawało opuszczone przez kilka stuleci, a w okresie bizantyjskim wzniesiono tam budynki mieszkalne.
