Sąd Najwyższy Pakistanu: sąd bankowy nie może zasądzać niezgłoszonych odsetek
Sąd Najwyższy Pakistanu orzekł, że sąd bankowy nie może zasądzić na rzecz banku odsetek od długu, jeśli nie zostały one wyraźnie zgłoszone w pierwotnym pozwie. Sąd uchylił orzeczenie Sądu Najwyższego w Lahaurze z lutego 2019 roku, które pozwalało Citibankowi uwzględnić takie odsetki w zmienionym wyroku, informuje Dawn.
Spór między Citibankiem a Crescent Spinning Mills
Trzyosobowy skład sędziowski, któremu przewodniczył sędzia Muhammad Ali Mazhar, uwzględnił apelację w sprawie Crescent Spinning Mills. Sąd Najwyższy uznał, że sąd bankowy bezprawnie dodał do wyroku niezgłoszone odsetki, stosując artykuł 152 pakistańskiego Kodeksu postępowania cywilnego.
W latach 90. Crescent Spinning Mills otrzymała finansowanie od Citibanku, lecz nie spłaciła zadłużenia. W 1995 roku bank wniósł pozew o odzyskanie 76 mln rupii pakistańskich. W 1999 roku sąd wydał orzeczenie na korzyść banku, a następnie Citibank doprowadził do zmian w wyroku, aby uwzględnić odsetki do czasu odzyskania środków.
Następnie Sąd Najwyższy w Lahaurze oddalił skargę spółki przędzalniczej na wprowadzone zmiany. Sąd Najwyższy przekształcił złożony wniosek w apelację i uchylił orzeczenia Sądu Najwyższego oraz sądu bankowego w części, w której pozwalały one na zasądzenie odsetek poprzez zmieniony wyrok.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Granice korekty orzeczenia sądowego
Przedstawiciel Crescent Spinning Mills, Haq Nawaz Chatta, oświadczył, że w pierwotnym pozwie Citibank domagał się odzyskania wyłącznie kwoty głównej długu oraz zryczałtowanego odszkodowania według stawki 19% rocznie od 1 października 1995 roku. Według niego sąd pierwszej instancji oddzielnie oddalił żądanie zryczałtowanego odszkodowania.
Prawnik banku Muhammad Omar Saleem twierdził, że sąd bankowy nie zasądził odsetek zgodnie z artykułem 15 ustawy z 1997 roku. Dlatego Citibank złożył wniosek na podstawie artykułu 152 Kodeksu postępowania cywilnego, po czym wyrok został zmieniony.
W 18-stronicowym orzeczeniu Sąd Najwyższy wskazał, że artykuł 152 nie może być stosowany do ponownego rozpoznania sprawy ani do zmiany materialnych praw stron. Takie kwestie należy podnosić poprzez wniosek o rewizję wyroku lub apelację. Sąd podkreślił również, że co do zasady sąd nie może przyznać roszczenia, które nie zostało zgłoszone w pozwie.
Zdaniem sądu standardowy wniosek o przyznanie wszelkiej innej właściwej ulgi sam w sobie nie może stanowić podstawy do zasądzenia niezgłoszonego roszczenia. Alternatywna ulga jest możliwa tylko wtedy, gdy niezbędne okoliczności zostały wskazane w pozwie oraz są zgodne z materiałami sprawy i przepisami prawa.
Czytaj nas na Telegram i Sends