$ 44.51 € 51.63 zł 11.94
+14° Kijów +19° Warszawa +21° Waszyngton

Recenzja Cyprus Mail książki Triage Claudii Rankine: między żałobą a nadzieją

UA.NEWS 12 września 2026 11:04
Recenzja Cyprus Mail książki Triage Claudii Rankine: między żałobą a nadzieją

Na Cyprze Cyprus Mail opublikował recenzję Simona Demetriou książki Triage Claudii Rankine. Recenzent uważa, że utwór celowo nie poddaje się jednoznacznej klasyfikacji gatunkowej i łączy prozę fabularną z cechami nieostro zarysowanego pamiętnika. Jego zdaniem emocjonalnym centrum tekstu jest przeciwstawienie nadziei i rozpaczy.

Narratorka i „teoretyczka”

Narratorką Triage jest czarnoskóra badaczka po sześćdziesiątce, która zajmuje się artystycznymi przedstawieniami sof i ich symbolicznymi znaczeniami. Jej zainteresowanie motywem upadku narodziło się jeszcze na studiach po poznaniu innej centralnej bohaterki, znanej jedynie jako „teoretyczka”.

Według relacji recenzenta obie kobiety szukały na studiach ucieczki od traumatycznej przeszłości. Narratorka doświadczyła przemocy domowej, a „teoretyczka” to Palestynka, która w młodości uciekła z Ramallah. Ich bliskość przejawia się w swoistej grze: gdy się zobaczą, natychmiast upadają. Demetriou interpretuje ten gest jako fizyczną i intelektualną reakcję na wewnętrzny stan bohaterek oraz stan świata.

Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.

Odmowa w Berlinie

Cztery dekady później bohaterki spotykają się ponownie. Zdaniem recenzenta kulminacją staje się odmowa narratorki wobec prośby „teoretyczki”, by nielegalnie zakwaterowała w swoim berlińskim mieszkaniu palestyńską parę uchodźców. Demetriou zauważa, że powody odmowy mogą być uzasadnione, jednak sam skłania się ku stronie „teoretyczki”.

Po tym epizodzie narracja, według krytyka, przechodzi w rozważania, które pozornie uzasadniają decyzję bohaterki, a następnie rozpada się na poemat prozą bez pełnych konstrukcji składniowych w odpowiedzi na pytanie o to, co można przetrwać. Recenzent uznaje atrakcyjność języka Rankine i miejscami porywającą aluzyjność jej pisarstwa, lecz uważa, że tekst ostatecznie skłania się ku żałobie, a nie nadziei.

Czytaj nas na Telegram i Sends

Pobierz naszą aplikację