Humbaki z Morza Arabskiego różnią się genetycznie od innych — The National

Populacja humbaków z Morza Arabskiego u wybrzeży Omanu ma odrębną linię ewolucyjną i genetycznie istotnie różni się od innych populacji tego gatunku. Wykazało to badanie amerykańskiego Wildlife Conservation Society oraz Omańskiego Towarzystwa Ochrony Środowiska, informuje The National.

Izolacja genetyczna

Naukowcy przeanalizowali mitochondrialne DNA 2285 humbaków z różnych części oceanów świata. Wyniki opublikowane w czasopiśmie Frontiers in Marine Science wykazały znaczące różnice genetyczne między wielorybami z Morza Arabskiego a trzema uznanymi podgatunkami humbaka — z Północnego Atlantyku, Północnego Pacyfiku i półkuli południowej.

Badanie wskazuje na ograniczoną wymianę genetyczną między populacją arabską a innymi wielorybami. Miała ona również najniższy poziom różnorodności genetycznej spośród badanych regionów oceanicznych. Według szacunków naukowców czas ewolucyjnego rozdzielenia się różnych grup wynosi około 43 tys. do 113 tys. lat.

Autorzy pracy uważają, że uzyskane dane wspierają możliwość formalnego uznania wielorybów z Morza Arabskiego za czwarty podgatunek humbaków. Kolejnym krokiem powinno być rozpatrzenie tej kwestii przez Komitet ds. Taksonomii Towarzystwa Marine Mammalogy.

Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.

Zagrożenia dla niewielkiej populacji

Wcześniej wyjątkowość tych wielorybów wiązano z ich pieśniami i sposobem życia. W przeciwieństwie do innych humbaków, które odbywają dalekie sezonowe migracje, wieloryby arabskie rozmnażają się i żerują na tych samych obszarach, pozostając przez cały rok w wodach tropikalnych i subtropikalnych.

Jednocześnie izolacja czyni tę populację bardziej podatną na zagrożenia. Badacze zaznaczyli, że jest ona niewielka i że w ciągu ostatnich dwóch dekad nie ma oznak jej wzrostu. Wśród zagrożeń wymieniono zaplątywanie się w sieci rybackie, kolizje ze statkami, podwodny hałas, zanieczyszczenie i choroby. Zmiany monsunów i upwellingu oceanicznego spowodowane czynnikami klimatycznymi mogą również wpływać na dostępność sardynek i innych zdobyczy wielorybów.

Badacze ustalili również bliskie pokrewieństwo wielorybów arabskich z wielorybami, których szczątki opisano w 1883 roku w pobliżu Basry w Iraku jako Megaptera indica. W tym celu przeanalizowali DNA kości przechowywanych w Muzeum Historii Naturalnej w Paryżu.