Artysta Ho Bin Kim zbadał historię koreańskiej społeczności Keelungu na Tajwanie
Południowokoreański artysta Ho Bin Kim poświęcił nową trzykanałową pracę wideo mało znanej historii koreańskiej społeczności w portowym mieście Keelung na Tajwanie. Główną bohaterką 13. odcinka jego serii dokumentalnej Reality Sandwich została Hwang Tae-im — jedna z ostatnich koreańskich mieszkanek zaułka Shengli, wcześniej nazywanego Koreańską Ulicą, informuje Taipei Times.
W 1943 roku na Tajwanie zarejestrowano około 3 tys. Koreańczyków, z czego 612 mieszkało w Keelungu — była to największa koreańska społeczność na wyspie. Po zakończeniu japońskich rządów kolonialnych wiele koreańskich rodzin z różnych regionów Tajwanu udało się do portu w Keelungu, mając nadzieję na powrót do Korei. Na potrzeby repatriacji ludności cywilnej przybył tylko jeden statek, dlatego część osób pozostała w mieście. W rejestrze z 1947 roku odnotowano w Keelungu 197 Koreańczyków — ponad połowę z 358 zarejestrowanych na całym Tajwanie.
Praca w przemyśle rybnym
Koreańska społeczność zaczęła rosnąć w Keelungu jeszcze podczas japońskich rządów. W 1935 roku mieszkało tam 358 Koreańczyków, więcej niż w Tajpej i Kaohsiungu. Mężczyźni pracowali głównie w rybołówstwie, fabrykach, jako marynarze lub wędrowni handlarze. Wiele kobiet pracowało w sektorze usług. Po wybuchu drugiej wojny chińsko-japońskiej w 1937 roku niektóre Koreanki zmuszano lub podstępem sprowadzano na Tajwan do pracy w przemyśle seksualnym albo jako wojskowe „kobiety do towarzystwa”.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Po wojnie wielu Koreańczyków, którzy nie mogli wyjechać lub zdecydowali się zostać, osiedliło się w zaułku Shengli i znalazło pracę w przemyśle rybnym. Badacz Yoshihisa Amae wskazywał, że 173 ze 197 koreańskich mieszkańców Keelungu było związanych z Taiwan Fishery Corporation. Firma zapewniała stabilne zatrudnienie, bezpłatne mieszkania oraz możliwość obejmowania stanowisk kapitanów i głównych mechaników. W 1949 roku dla społeczności otwarto koreańską szkołę podstawową, a w 1950 roku w Keelungu założono pierwszy na Tajwanie koreański kościół chrześcijański.
Historia jednej mieszkanki
Hwang Tae-im przyjechała na Tajwan w 1971 roku po ślubie. Prowadzi salon fryzjerski, w którym sprzedaje również domowe kimchi. W pracy wideo artysty opowiada o własnym doświadczeniu życia między dwoma krajami. Hwang zachowała obywatelstwo południowokoreańskie, przez co — jak twierdzi — nie otrzymuje na Tajwanie pomocy społecznej ani świadczeń dla osób starszych; w Korei Południowej jest uznawana za Koreankę mieszkającą za granicą, dlatego również nie ma tam emerytury.
Kim przez cztery miesiące był artystą-rezydentem w przestrzeni artystycznej Railway Warehouse w Hsinchu. Artysta nazwał historię koreańskiej migracji na Tajwan luką, o której mało mówi się zarówno w Korei, jak i na Tajwanie.
Czytaj nas na Telegram i Sends