Publicysta wezwał Tajwan do przygotowania sieci oporu na wypadek możliwej okupacji — Taipei Times

Na Tajwanie amerykański ekspert ds. wojny nieregularnej Gwirmantes Lailari w felietonie dla Taipei Times wezwał władze do stworzenia już w czasie pokoju zdecentralizowanego systemu oporu na wypadek możliwej okupacji przez ChRL. Jego zdaniem przygotowania powinny obejmować autonomiczne kanały łączności, zapasy żywności i leków, rezerwowe źródła energii oraz mechanizmy ciągłości lokalnego zarządzania.

Badanie modeli okupacji

Lailari powołuje się na badanie Centrum Wojny Nieregularnej (IWC) „China’s Way of Occupation: Implications for Taiwan”, opublikowane 5 marca 2026 roku. W pracy, przygotowanej przez Iana K. Gleimana i innych autorów, analizowane są działania Pekinu w Tybecie, Sinciangu i Hongkongu.

Według przedstawienia Lailariego w badaniu określono siedem kierunków, za pośrednictwem których Pekin mógłby umacniać kontrolę nad zajętymi terytoriami. Wśród nich są tworzenie warunków do kapitulacji jeszcze przed inwazją, wykorzystywanie ustawodawstwa do kryminalizacji oporu, zacieranie lokalnej tożsamości, nadzór nad ludnością, presja gospodarcza, podporządkowanie instytucji państwowych oraz długotrwała polityka utrwalania kontroli.

Autor przypuszcza również, że po działaniach zbrojnych kontrolę nad ludnością mogłaby sprawować nie tylko Chińska Armia Ludowo-Wyzwoleńcza, lecz także Ludowa Policja Zbrojna, przygotowana do tłumienia zamieszek i operacji w miastach.

Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.

Scenariusze presji na Tajwan

Lailari uważa, że planiści powinni rozpatrywać nie tylko blokadę morską lub pełnoskalową inwazję. Opisuje scenariusz uderzenia w system zarządzania z wykorzystaniem cyberataków i środków walki radioelektronicznej, po którym, jego zdaniem, Pekin mógłby spróbować utworzyć kontrolowaną administrację.

Inny zaproponowany przez autora scenariusz zakłada stopniowe zajmowanie odległych wysp, w tym Kinmenu, Matsu, Dongsha lub Taipingu. Dopuszcza on również sytuację, w której inwazja zniszczy centralną infrastrukturę, lecz nie umożliwi ChRL ustanowienia pełnej kontroli nad górskimi i innymi trudno dostępnymi obszarami wyspy.

Blokada i lokalna gotowość

Jak podkreśla Lailari, w przeciwieństwie do Ukrainy Tajwan nie ma lądowych szlaków zaopatrzenia, a blokada morska może ograniczyć dostawy broni, żywności, energii i towarów medycznych. Za odrębne ryzyko uznaje zależność wyspy od ograniczonej sieci podwodnych kabli światłowodowych.

Autor proponuje rozszerzenie podejścia prezydenta Williama Laia do odporności obronnej całego społeczeństwa na model oporu całego społeczeństwa. Jego zdaniem tajwańskie władze powinny ustawowo przyznać gminom i jednostkom obrony cywilnej uprawnienia do autonomicznego działania w razie utraty łączności z centralnym kierownictwem.