Publicystka Dawn apeluje o usunięcie barier w dostępie kobiet do planowania rodziny w Pakistanie

W Pakistanie programy planowania rodziny powinny uwzględniać nie tylko dostępność bezpłatnych środków antykoncepcyjnych lub zabiegów, lecz także całą drogę kobiety do opieki medycznej — transport, formalności, dostępność lekarza i opiekę pooperacyjną. Taką opinię w felietonie dla Dawn wyraziła specjalistka ds. rozwoju obszarów wiejskich i przedsiębiorczyni społeczna Naveen A. Manji.

Autorka zaznacza, że w kraju każdego roku rodzi się niemal 7 mln dzieci, czyli około 19 tys. dziennie. Jednocześnie stosowanie nowoczesnych środków antykoncepcyjnych wśród zamężnych Pakistek pozostaje niskie, a około co szósta ma niezaspokojoną potrzebę w zakresie planowania rodziny.

Koszty i biurokracja

Manji opisała doświadczenia swojej organizacji z pracy w wioskach dystryktu Larkana. Kobiety początkowo kierowano do państwowego centrum zdrowia reprodukcyjnego w mieście Larkana, gdzie mogły bezpłatnie otrzymać środki antykoncepcyjne lub poddać się podwiązaniu jajowodów — trwałej metodzie antykoncepcji. Jak twierdzi, wcześniej kobietom oferowano także kilkaset rupii za ten zabieg.

Jednak podróż do placówki medycznej mogła wymagać kilku wizyt: pacjentce wyznaczano badanie lekarskie, informowano ją o nieobecności lekarza lub pojawiały się inne przeszkody administracyjne albo medyczne. Dla kobiet z obszarów wiejskich oznacza to koszty transportu, konieczność uzyskania zgody lub wsparcia rodziny, zapewnienia opieki nad dziećmi i utratę dnia pracy. Jeśli kobieta lub jej mąż pracuje za dzienne wynagrodzenie, rodzina traci również część dochodu.

Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.

Organizacja zmieniła podejście: jej pracownicy odbierają kobiety ze wsi samochodem, pomagają w formalnościach i konsultacjach, odwożą je do domu i następnego dnia sprawdzają ich stan po zabiegu. Zdaniem autorki nawet bezpłatny zabieg nie jest dostępny, jeśli pacjentka nie może niezawodnie dotrzeć do szpitala i otrzymać dalszej opieki.

Ograniczenia społeczne

Manji jako osobną przeszkodę wskazała przypadki, w których lekarze odmawiali wykonania podwiązania jajowodów kobietom bez synów, z jednym synem lub z synem poniżej 10. roku życia. Jak wyjaśniali medycy, po śmierci jedynego syna rodzina może zażądać od kobiety urodzenia kolejnego chłopca, a mąż może ożenić się po raz drugi, jeśli nie będzie ona już mogła zajść w ciążę.

Zdaniem autorki odpowiedzią powinno być prywatne i świadome poradnictwo, a nie ogólna odmowa ze względu na liczbę lub wiek synów. Kobietom należy wyjaśniać trwały charakter podwiązania jajowodów, a także przekazywać informacje o długotrwałych odwracalnych metodach antykoncepcji. Uważa ona, że dorosła kobieta, która rozumie konsekwencje swojej decyzji i wyraża dobrowolną świadomą zgodę, powinna samodzielnie określać swój wybór reprodukcyjny.

Czytaj nas na Telegram i Sends