W Ghanie wezwano do przekazania lokalnym NGO realnych uprawnień — MyJoyOnline
W Ghanie autor felietonu Sadat Mohammed wezwał darczyńców i międzynarodowe organizacje pozarządowe do przekazywania lokalnym NGO nie tylko realizacji projektów, lecz także uprawnień do określania priorytetów, budżetów, ryzyk i oceny wyników. Jak pisze MyJoyOnline, włączanie organizacji ghańskich po zatwierdzeniu wniosku projektowego nie jest pełną lokalizacją pomocy.
Autor zauważa, że lokalne NGO często muszą organizować pracę ze społecznościami, zbierać dane i rozliczać wydatki, podczas gdy kluczowe decyzje dotyczące problemu, wskaźników skuteczności, terminów i podziału środków podejmują darczyńcy. Jego zdaniem lokalne organizacje i społeczności powinny od samego początku uczestniczyć w określaniu potrzeb, planowaniu działań, podziale zasobów i ocenie wyników.
Luka między zobowiązaniami a finansowaniem
W sektorze humanitarnym inicjatywa Grand Bargain przewiduje skierowanie co najmniej 25% finansowania do lokalnych i krajowych podmiotów reagowania w możliwie najbardziej bezpośredni sposób. Jednocześnie przegląd Biura Generalnego Inspektora USAID z 2024 roku wykazał, że bezpośrednie finansowanie lokalnych partnerów stanowiło 10,2% całkowitego budżetu USAID w roku fiskalnym 2022.
Wśród przeszkód w przeglądzie wymieniono potencjał kadrowy, doświadczenie partnerów i niewiarygodne dane dotyczące wyników pracy. Mohammed uważa, że problemy te powinny skłaniać do wzmacniania mechanizmów partnerskich, a nie do utrzymywania kontroli przez dużych pośredników.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Autor powołuje się również na badanie z 2026 roku, oparte na 36 wywiadach z przedstawicielami lokalnych i międzynarodowych NGO oraz innymi rozmówcami. Według jego relacji ghańskie organizacje mają wiedzę o lokalnym kontekście, zaufanie społeczności i zdolność łączenia programów rozwojowych z potrzebami ludności. Jednocześnie ich rolę ograniczają sztywne zasady finansowania, złożone wymogi dotyczące rozliczalności oraz niedostateczne uznanie ich wiedzy eksperckiej.
Propozycje dla darczyńców i pośredników
Wśród proponowanych zmian są wspólne podejmowanie decyzji na etapie opracowywania dużych programów, bezpośrednie wieloletnie i elastyczne finansowanie, a także pokrywanie kosztów zarządzania, szkolenia personelu, systemów cyfrowych, monitorowania, najmu, audytu i ochrony beneficjentów. Jeśli w projekcie działa międzynarodowy pośrednik, autor proponuje publikowanie całego łańcucha finansowania, w tym kwot i udziałów środków pozostających na każdym poziomie.
Mohammed wezwał także do połączenia rozliczalności wobec darczyńców z rozliczalnością wobec społeczności: mieszkańcy powinni otrzymywać zrozumiałe informacje o budżetach i celach programów oraz uczestniczyć w publicznej ocenie. Jego zdaniem umowy z lokalnymi NGO powinny przewidywać sprawiedliwe koszty pośrednie, procedury przeglądu budżetów, wspólne rejestry ryzyk, mechanizmy rozstrzygania sporów i plany zakończenia współpracy.
