Nauczyciel WF Siim Tõnisson apeluje o więcej możliwości ruchu dla dzieci — ERR News

W Estonii nauczyciel wychowania fizycznego Siim Tõnisson powiedział, że dzieci częściej pozostają aktywne fizycznie, gdy mają wystarczająco dużo możliwości ruchu w domu, w szkole i w czasie wolnym. Poinformował o tym ERR News.

Według pedagoga zorganizowane zajęcia sportowe lub inna aktywność fizyczna przynoszą dzieciom wiele korzyści, w tym wpływają na ich postrzeganie otaczającego świata oraz tempo przyswajania nowych informacji. Jednocześnie podkreślił, że dziecko nie musi koniecznie uczęszczać do sekcji sportowej, jeśli wystarczająco dużo rusza się w ciągu dnia w szkole, na zajęciach pozalekcyjnych i z rodziną.

Zainteresowanie dziecka i przykład rodziców

Przed zapisaniem dziecka do kółka lub sekcji sportowej rodzice powinni ustalić, czy naprawdę jest ono tym zainteresowane, uważa Tõnisson. Radzi zaczynać od zajęć, których dziecko chce spróbować; często są to sekcje, do których uczęszczają już jego znajomi.

Na wybory dzieci mogą również wpływać nawyki dorosłych. Na przykład dziecko, którego rodzice grają w tenisa, może z większym prawdopodobieństwem samo wziąć do ręki rakietę. W przypadku młodszych dzieci, jak powiedział nauczyciel, ważniejsze jest nie długie wyjaśnianie korzyści płynących z aktywności fizycznej, lecz wspólne ruszanie się z nimi.

Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.

Szkoły mogą oferować alternatywy

Tõnisson wymienił hulajnogi elektryczne i smartfony wśród czynników stwarzających wyzwania dla utrzymania aktywności dzieci, wspominając również o urazach związanych z hulajnogami. Jego zdaniem rodziny i szkoły mogą oferować dzieciom alternatywy.

W szkole, w której pracuje, uczniowie zostawiają telefony w specjalnych szafkach, a podczas przerw mogą korzystać z sali sportowej i sprzętu. Pedagog przytoczył także przykład estońskiego programu Liikuma Kutsuv Kool, który przewiduje dłuższe przerwy na świeżym powietrzu, możliwość organizowania przez uczniów gier oraz aktywne przerwy podczas zwykłych lekcji.

Według Tõnissona same dzieci nie są problemem: w szkole widzi, jak chętnie grają w piłkę nożną i koszykówkę, uprawiają parkour, wspinają się i skaczą. Nawet zwykłe pudełko o wymiarach 90 na 60 centymetrów zainteresowało uczniów — ustawiła się do niego kolejka 20 dzieci, które chciały na nie wskoczyć.

Czytaj nas na Telegram i Sends