Coega Steels otworzyła walcownię za 500 mln randów w RPA — Daily Maverick

Firma stalowa Coega Steels otworzyła w Specjalnej Strefie Ekonomicznej Coega w Gqeberha w RPA nową walcownię o wartości 500 mln randów. Zakład ma roczną zdolność produkcyjną do 150 tys. ton i będzie przetwarzać stalowe kęsy na gotowe produkty dla budownictwa, przemysłu i projektów infrastrukturalnych, informuje Daily Maverick.

Produkcja i emisje

Inwestycja obejmuje walcownię o wartości 360 mln randów, a także dodatkowe procesy technologiczne w istniejącym zakładzie wytopu firmy. W nowym zakładzie będą produkowane pręty zbrojeniowe, kątowniki, wyroby kwadratowe i okrągłe oraz wyroby płaskie.

Dyrektor Coega Steels Amit Saini oświadczył, że firma emituje około 800 kg dwutlenku węgla na tonę stali. Dla porównania tradycyjna produkcja stali oparta na rudzie żelaza, według jego oceny, powoduje emisje od 2,5 do 3,5 tony CO₂ na tonę produktu.

Według Sainiego około 80% deklarowanych emisji Coega Steels jest związanych z energią elektryczną, którą firma kupuje od Eskom i gminy. Zaznaczył, że przedsiębiorstwo dąży do zostania jednym z najczystszych producentów stali w RPA, między innymi poprzez wykorzystywanie energii odnawialnej do ograniczania emisji.

Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.

Miejsca pracy

Nowa walcownia ma, według oczekiwań firmy, stworzyć 300 bezpośrednich i kolejne 300 pośrednich miejsc pracy. Około 240 pracowników nowego zakładu ma zostać zatrudnionych wśród obywateli RPA, natomiast na 60–80 stanowisk technicznych będą pozyskiwani wykwalifikowani specjaliści z zagranicy.

Firma zamierza zatrudnić około 90% lokalnego personelu z Nelson Mandela Bay. Dyrektor generalna Izby Biznesu Nelson Mandela Bay Denise van Huyssteen zaznaczyła, że inwestycja pomoże również zachować 750 istniejących miejsc pracy w przedsiębiorstwie. Według niej ponad 2 tys. miejsc pracy jest wspieranych przez bezpośrednich i pośrednich dostawców w łańcuchu produkcyjnym Coega Steels.

Van Huyssteen stwierdziła również, że lokalni producenci mierzą się z konkurencją ze strony taniego importu, wysokimi kosztami energii elektrycznej, problemami logistycznymi, niepewnością polityki rządowej oraz zakłóceniami w usługach komunalnych.