Badanie trzęsienia ziemi w Mjanmie pomogło modelować wstrząsy na uskoku San Andreas — Live Science
Nowe badanie trzęsienia ziemi o magnitudzie 7,7, które miało miejsce 28 marca 2025 roku w pobliżu Mandalaj w Mjanmie, wykazało, że kształt uskoku może wpływać na siłę i rozkład wstrząsów. Dane te mogą pomóc naukowcom dokładniej modelować skutki możliwego dużego trzęsienia ziemi na uskoku San Andreas w Kalifornii, informuje Live Science.
Budowa uskoku Sagaing
Wstrząsy po trzęsieniu ziemi w Mjanmie były odczuwalne także w Bangkoku, położonym około 1330 kilometrów dalej. Zginęło co najmniej 3700 osób. Badacze przeanalizowali szczegółowe dane satelitarne oraz nagranie z kamery monitoringu, na którym zarejestrowano pękanie gruntu podczas ruchu uskoku.
Modelowanie wykazało, że uskok Sagaing nie jest pionową płaszczyzną pod ziemią. W jego północnej części powierzchnia uskoku nachyla się na zachód, w części środkowej jest pionowa, a w południowej nachyla się na wschód. Według geofizyczki Alice-Agnes Gabriel z Instytutu Oceanografii Scrippsa Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Diego silniejsze wstrząsy zwykle występują w kierunku nachylenia uskoku.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Znaczenie dla Kalifornii
Uskok Sagaing ma wspólne cechy z innymi uskokami przesuwczymi w pobliżu obszarów zaludnionych, w tym z San Andreas. Kalifornijski uskok również nachyla się w głąb lądu, w kierunku wysokogórskiej pustyni Kalifornii. Jeśli możliwe duże trzęsienie ziemi na uskoku San Andreas rozwinie się podobnie jak wydarzenie w Mjanmie, silniejsze wstrząsy mogą wystąpić po jego wewnętrznej, mniej zaludnionej stronie, a nie na obszarach przybrzeżnych.
Naukowcy ustalili również, że poszczególne segmenty uskoku Sagaing były zablokowane i gromadziły naprężenia przez 186 lat. Korzystając z danych dostępnych przed trzęsieniem ziemi, zespół był w stanie przewidzieć trajektorię, kształt i prędkość rozprzestrzeniania się pęknięcia. Gabriel podkreśliła, że nie da się przewidzieć dokładnego czasu i miejsca trzęsienia ziemi, jednak długotrwałe obserwacje uskoków mogą pomóc prognozować niektóre cechy takich zdarzeń.
Badacze pracują nad aktualizacją modelu możliwego dużego trzęsienia ziemi na uskoku San Andreas. Wyniki mają zostać wykorzystane do przygotowania ludności, tworzenia norm budowlanych i pracy służb reagowania kryzysowego.
