Rosyjski odpowiednik Starlink, „Rassvet”, napotkał nowe problemy — GUR
Główna Służba Wywiadowcza Ministerstwa Obrony Ukrainy opublikowała nowe dane dotyczące rosyjskiego projektu niskobieżnego satelitarnego systemu łączności „Rassvet”, który Federacja Rosyjska przedstawia jako odpowiednik Starlink. Pomimo prób przyspieszenia jego wdrażania realizacja projektu napotyka szereg trudności technologicznych i produkcyjnych.
Według danych ukraińskiego wywiadu do głównych problemów rosyjskiego systemu należą: zależność od zagranicznych komponentów, trudności z umieszczeniem satelitów na planowanej orbicie oraz opracowaniem kompaktowych terminali abonenckich.
W szczególności trzeci start satelitów, zaplanowany na rok 2026, został według wstępnych danych odwołany lub przełożony.
Na chwilę obecną Rosja przeprowadziła dwa starty i umieściła na orbicie łącznie 30 satelitów. Pierwszą partię wystrzelono 23 marca, drugą – 19 lipca 2026 roku. Dwa aparaty już opuściły orbitę.
Spośród 30 satelitów 26 zajęło stabilną pozycję na wysokości około 500–520 km. Żaden z nich nie osiągnął planowanej wysokości 800 km. Pozostałe satelity kontynuują manewry mające na celu wejście na orbitę docelową.
Masa jednego satelity wynosi około 280 kg, a jego wymiary to 2,7 × 1,8 × 0,6 m.
Jedną z kluczowych technologii systemu jest między satelitarna łączność laserowa. Umożliwia ona przesyłanie danych bezpośrednio między satelitami, bez konieczności ciągłego korzystania z infrastruktury naziemnej.
Do końca 2026 roku Rosja planowała zwiększyć konstelację satelitów „Rassvet” do 47–48 satelitów. W 2027 roku zamierza wystrzelić kolejne 240 satelitów.
Deklarowanym celem jest zapewnienie zasięgu na 94% terytorium Federacji Rosyjskiej z prędkością transmisji danych do 150 Mbit/s.
Dalsza rozbudowa konstelacji zakłada następujące wskaźniki:
- do 2031 roku — 408 satelitów;
- do 2035 roku – 924 satelity.
Do startów Rosjanie wykorzystują rakiety „Sojuz-2.1b”, które startują z kosmodromu Plesieck.
Podstawą segmentu naziemnego systemu jest główne centrum kontroli w Moskwie. Odpowiada ono za sterowanie satelitami, funkcjonowanie laserowych kanałów łączności oraz routing ruchu.
Projekt przewiduje również utworzenie sieci stacji naziemnych w Moskwie, Murmańsku, Anadyrze, Rostowie nad Donem, Norilsku, Żeleznogorsku i Jużno-Sachalińsku.
We wrześniu 2026 roku strona rosyjska zakończyła testy terminala „Ultra”. Deklarowana prędkość pobierania danych wynosi do 650 Mbit/s. Urządzenie ma działać nawet wtedy, gdy pojazd porusza się z prędkością do 250 km/h.
Do końca roku Rosjanie planują dostarczyć klientom około tysiąca takich urządzeń.
Ponadto w 2027 roku mają zostać opracowane cztery kolejne modyfikacje terminali — „Ziemia”, „Mini”, „Prime” i „Woda”. Na rok 2028 zaplanowano prezentację terminala lotniczego „Powietrze”.
Głównym wykonawcą projektu jest spółka „Biuro 1440”, wchodząca w skład „IKS Holding”. Do współpracy produkcyjnej zaangażowanych jest co najmniej 46 rosyjskich i trzy białoruskie przedsiębiorstwa.
Według informacji GUR 22 przedsiębiorstwa, w tym „Biuro 1440”, nie są objęte sankcjami.
Jednym z ważnych producentów kluczowych komponentów jest kaliningradzka spółka akcyjna „OKB „Fakel”. Przedsiębiorstwo to produkuje silniki o małym ciągu oraz zespoły napędowe do satelitów.
Jednocześnie baza technologiczna „Rasswieta” opiera się na elektronice importowanej z Chin. W szczególności chińskie komponenty są wykorzystywane do produkcji siatek antenowych, stacji naziemnych i terminali abonenckich.
Kuratorem projektu jest szef „Roskosmosu” Dmitrij Bakanow. Przed objęciem tego stanowiska kierował spółką akcyjną „System satelitarny «Gonec»”, która współpracowała z brytyjską firmą OneWeb nad wdrażaniem infrastruktury satelitarnego internetu w Rosji.
Po rozpoczęciu pełnej inwazji rosyjskiej w 2022 roku firma OneWeb zaprzestała współpracy ze stroną rosyjską.
Jednocześnie, jak zauważa Główny Sztab Wywiadu, nie można wykluczyć, że w trakcie wcześniejszej współpracy Rosja mogła uzyskać dostęp do niektórych rozwiązań technicznych i technologii, które następnie wykorzystała podczas tworzenia własnego systemu satelitarnego.
W raporcie wywiadowczym zwrócono również uwagę na fakt, że rosyjskie biuro konstrukcyjne „Fakel” produkowało wcześniej komponenty do satelitów OneWeb. W szczególności chodzi o silniki SPT-50M.
Obecnie to właśnie to przedsiębiorstwo produkuje kluczowe komponenty do satelitów „Rassvet”, podkreślono w GUR.
Odpowiednią informację opublikowano na stronie GUR na Facebooku.
Przypomnijmy, że Rosja opracowuje satelitarny system łączności „Rassvet”, który może stać się poważnym zagrożeniem najpierw dla Ukrainy, a następnie dla innych krajów europejskich. Europa musi przyspieszyć inwestycje w dostępne technologie obronne, które można szybko produkować w dużych ilościach.
