Jak wesprzeć osobę z depresją poporodową — TIME
Depresja poporodowa może objawiać się nie tylko smutkiem i płaczem, lecz także lękiem, wyczerpaniem, izolacją oraz utratą radości z codziennych zajęć. Ważne jest, aby zauważać takie zmiany, oferować konkretną pomoc, a w przypadku rozmów o samobójstwie lub skrzywdzeniu dziecka — natychmiast podjąć działania, informuje TIME.
Jak rozpoznać objawy
Tak zwany baby blues i depresji poporodowej mogą towarzyszyć drażliwość, płaczliwość i poczucie przytłoczenia. Blues ma jednak zwykle łagodniejszy przebieg, pojawia się w pierwszym tygodniu po porodzie i ustępuje po około dwóch tygodniach. Depresja poporodowa trwa dłużej i znacznie bardziej utrudnia codzienne życie.
Do możliwych oznak należą utrzymujący się obniżony nastrój, utrata zainteresowania tym, co wcześniej sprawiało radość, unikanie kontaktów, trudności z jedzeniem, koncentracją lub snem, nawet gdy dziecko śpi. Mogą również wystąpić skrajne zmęczenie oraz poczucie emocjonalnego dystansu wobec niemowlęcia. Taki stan może rozpocząć się także kilka miesięcy po porodzie.
Osoba z ciężkimi objawami nie zawsze wygląda na bezradną: może gotować, chodzić na siłownię i zapewniać, że ma wszystko pod kontrolą. Bliskim radzi się, aby nie próbowali samodzielnie stawiać diagnozy, lecz spokojnie opisali zauważone zmiany i zapytali, jak dana osoba naprawdę się czuje.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Wsparcie bez bagatelizowania uczuć
Gdy młoda matka nazywa siebie złą matką, próba natychmiastowego zaprzeczenia jej słowom może pogłębić poczucie, że nie jest rozumiana. Specjaliści radzą najpierw uznać jej ból, podziękować za zaufanie i dać do zrozumienia, że może mówić otwarcie. Nie należy odpowiadać stwierdzeniami o konieczności bycia szczęśliwą po urodzeniu dziecka ani zachętami do cieszenia się każdą chwilą: depresja poporodowa jest stanem medycznym, a nie oznaką słabości.
Jeśli osoba opowiada o natrętnych i przerażających myślach, bliskim zaleca się nie panikować. Na przykład lęk przed przypadkowym upuszczeniem dziecka nie oznacza pragnienia, aby tak się stało. Jednocześnie warto delikatnie ustalić, jak często pojawiają się takie myśli, czy osoba czuje, że mogłaby zgodnie z nimi działać, czy jest bezpieczna i do kogo można zadzwonić razem z nią.
Kiedy potrzebna jest natychmiastowa interwencja
Natychmiastowej interwencji wymagają rozmowy o samobójstwie lub skrzywdzeniu dziecka. Reagować należy również na możliwe objawy psychozy poporodowej, w tym halucynacje, urojenia, paranoję, splątanie lub zmniejszoną potrzebę snu, której towarzyszy przypływ energii.
Praktyczna pomoc powinna być konkretna: zamiast ogólnej propozycji, by zgłosić się w razie potrzeby, można zaproponować przywiezienie kolacji o określonej porze, zajęcie się dzieckiem, znalezienie specjalisty w zakresie okołoporodowego zdrowia psychicznego lub pomoc w skontaktowaniu się z nim. Bliscy mogą też zaproponować umówienie wizyty, towarzyszenie podczas konsultacji albo opiekę nad dzieckiem w trakcie wizyty. Zaleca się nie przerywać wsparcia po pierwszych tygodniach po narodzinach dziecka, nawet jeśli osoba nie odpowiada na wiadomości lub początkowo odmawia pomocy.
Czytaj nas na Telegram i Sends
