Odkryto gwiazdę odbierającą materię brązowemu karłowi — ScienceDaily
Międzynarodowa grupa astronomów odkryła w Drodze Mlecznej układ ZTF J0440+2325, w którym gwiazda o małej masie stopniowo odbiera materię pobliskiemu brązowemu karłowi. Układ znajduje się około 300 lat świetlnych od Ziemi. Jak informuje ScienceDaily, jest to pierwszy zarejestrowany przypadek, gdy gwiazda o małej masie aktywnie akreuje materiał z innego obiektu o małej masie.
Orbita trwająca 87 minut
Badanie opublikowane 5 października w Nature Astronomy prowadzili naukowcy z Massachusetts Institute of Technology. Centralna gwiazda ma masę około 85 razy większą od masy Jowisza, podczas gdy masa jej towarzysza wynosi około 25 mas Jowisza. Brązowy karzeł to obiekt masywniejszy niż zwykła planeta, lecz niewystarczająco masywny, aby podtrzymywać syntezę termojądrową wodoru charakterystyczną dla gwiazd.
Brązowy karzeł wykonuje pełny obieg wokół gwiazdy w ciągu 87 minut, a cała jego orbita zmieściłaby się w granicach średnicy Słońca. Astronomowie najpierw zwrócili uwagę na nietypowy trójkątny kształt krzywej blasku układu w danych z przeglądu Zwicky Transient Facility. Dalsze obserwacje wykazały, że ruch obiektów w układzie nie odpowiada scenariuszowi tak zwanego układu podwójnego „czarnej wdowy” z gwiazdą neutronową.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Materia spada bezpośrednio na gwiazdę
Modelowanie komputerowe wykazało, że materia opuszczająca brązowego karła porusza się po trajektoriach prowadzących bezpośrednio do powierzchni gwiazdy. W przeciwieństwie do czarnych dziur lub gwiazd neutronowych gwiazda o małej masie ma znacznie większą powierzchnię, dlatego strumień materii, według obliczeń badaczy, uderza bezpośrednio w nią i tworzy gorący, jasny obszar.
Właśnie ten obszar, którego widoczność dla obserwatora zmienia się podczas 87-minutowego ruchu orbitalnego brązowego karła, wyjaśnia okresowe zmiany jasności i trójkątny sygnał. Zespół oszacował tempo utraty masy przez brązowego karła na około jedną stutysięczną masy Ziemi rocznie. Mimo to, ze względu na znaczną masę towarzysza, proces może trwać setki tysięcy lat lub potencjalnie miliardy lat.
