Na Litwie 600 uczniów wzięło udział w upamiętnieniu ofiar Holokaustu — Jerusalem Post
Na Litwie około 600 nieżydowskich uczniów starszych klas wzięło udział w wydarzeniach upamiętniających March of the Living w Wilnie, Ponarach i innych miejscach związanych z Holokaustem. Według Jerusalem Post wydarzenia odbyły się 22–23 września 2026 roku w ramach Narodowego Dnia Pamięci o Ludobójstwie Żydów Litewskich.
Uczniowie i nauczyciele odwiedzili miejsca masowych mordów, czytali świadectwa i uczestniczyli w ceremoniach upamiętniających. Narodowy Dzień Pamięci obchodzony jest 23 września, w rocznicę likwidacji getta w Wilnie, przeprowadzonej przez nazistów 23–24 września 1943 roku.
W Ponarach, niedaleko Wilna, między lipcem 1941 roku a sierpniem 1944 roku naziści i miejscowi kolaboranci zamordowali około 70 tysięcy osób, z których większość stanowili litewscy Żydzi. Zbrodnia ta była częścią masowych rozstrzeliwań społeczności żydowskich na Litwie po nazistowskiej inwazji w czerwcu 1941 roku.
Marsz w Radziwiliszkach
150 uczniów z miasta Radziwiliszki przeszło trzy kilometry z centrum miasta na leśną polanę, gdzie w lipcu 1941 roku naziści i ich kolaboranci zamordowali 300 żydowskich mężczyzn. Przy pomniku ofiar uczestnicy ceremonii odczytali fragmenty świadectw i złożyli kamienie pamięci.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Przed wojną społeczności żydowskie istniały w 297 litewskich miasteczkach. Po nazistowskiej inwazji masowe rozstrzeliwania szybko rozprzestrzeniły się po kraju: Żydów zabijano w lasach, na polach i w pobliżu miejscowości, w których żyli od pokoleń.
Historia ocalenia
W ramach programu edukacyjnego uczniowie poznali także rodzinę Rakavičiusów, uznaną za Sprawiedliwych wśród Narodów Świata. Jaroslavas i Teklė Rakavičiusowie wraz z czterema synami pomagali Żydom uciekać z getta w Kownie i ukrywali ich na własnym gospodarstwie.
Wśród uratowanych był Aharon Barak, który miał wówczas osiem lat. Został wywieziony z getta w Kownie w worku; później został przewodniczącym Sądu Najwyższego Izraela i sędzią tego sądu. Według organizatorów celem marszów było pokazanie uczniom roli litewskich kolaborantów w mordowaniu Żydów, a także przykładów nielicznych osób, które ryzykowały życie, aby ich ratować.
