Ograniczenie cukru w dzieciństwie powiązano z niższym ryzykiem cukrzycy — The Guardian
W Wielkiej Brytanii badanie oparte na danych UK Biobank wykazało związek między ograniczonym dostępem do cukru w pierwszych 1000 dniach życia a niższym ryzykiem cukrzycy typu 2 i wysokiego ciśnienia tętniczego w dorosłości. Osoby, które przez cały ten okres żyły w warunkach powojennego reglamentowania cukru, miały o 35% niższe ryzyko cukrzycy typu 2 i o 20% niższe ryzyko nadciśnienia niż osoby, które nie doświadczyły takich ograniczeń.
Jak informuje The Guardian, naturalny eksperyment powstał po zniesieniu reglamentowania cukru we wrześniu 1953 roku. Ograniczenia dotyczące słodyczy i czekolady zniesiono już w lutym tego roku, a do drugiej połowy 1954 roku średnie spożycie cukru niemal się podwoiło.
Dane o zdrowiu po dziesięcioleciach
Naukowcy porównywali zdrowie osób urodzonych krótko przed i po zakończeniu reglamentowania. Część z nich miała ograniczony dostęp do cukru wyłącznie w życiu płodowym, inni zaś przez kilka miesięcy lub lat po urodzeniu.
Inne prace, które również wykorzystywały dane UK Biobank, powiązały mniejszą ekspozycję na cukier we wczesnym okresie życia z niższym ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych i wątroby, problemów z układem oddechowym oraz demencji. W jednym z badań osoby, które doświadczyły reglamentowania we wczesnym wieku, były według kilku wskaźników wieku biologicznego o około rok młodsze.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Odrębne badanie profesor Nophar Geifman z Uniwersytetu Surrey wykazało, że uczestnicy, którzy spędzili wszystkie pierwsze 1000 dni życia w warunkach reglamentowania, mieli o 33% niższe ryzyko zdiagnozowanego lęku. Po dziesięcioleciach rzadziej zgłaszali również preferencję dla słodkiej żywności.
Przyczyny nie zostały jeszcze ustalone
Badacze podkreślają, że wyniki te pokazują związki, a nie dowodzą zależności przyczynowo-skutkowej. Obecnie nie jest jasne, czy związek ten wynika z samego spożycia cukru, kształtowania preferencji smakowych czy zmian procesów metabolicznych we wczesnym wieku.
Część badań opiera się na pokrywających się grupach uczestników UK Biobank, dlatego nie można ich uznać za całkowicie niezależne potwierdzenia. Naukowcy zaznaczają również, że dane te nie określają bezpiecznej ilości cukru dla dzieci i nie wskazują na korzyści wynikające z rygorystycznych ograniczeń dietetycznych.
Podczas reglamentowania dorosłym w Wielkiej Brytanii wolno było spożywać około 40 g cukru dziennie, dzieciom mniej niż jedną łyżkę stołową, natomiast niemowlętom i małym dzieciom zalecano dodawanie do żywności niewielkiej ilości cukru lub niedodawanie go wcale. Taki poziom spożycia był ogólnie zbliżony do obecnych brytyjskich zaleceń: nie więcej niż 30 g wolnych cukrów dziennie dla dorosłych i dzieci od 11. roku życia.
