Pakistan określił licencję dla internetu satelitarnego, ale przepisy są jeszcze przygotowywane
Pakistan wprowadził kategorię licencyjną dla satelitarnego internetu szerokopasmowego na niskiej orbicie okołoziemskiej, jednak do komercyjnego uruchomienia usług nadal potrzebny jest szczegółowy mechanizm regulacyjny. Jak podaje Dawn, Pakistański Urząd Telekomunikacyjny zakończył system licencjonowania w kwietniu 2026 roku.
Nowa licencja pozwala świadczyć usługi dostępu szerokopasmowego, łączności dosyłowej, przepustowości oraz sieci korporacyjnych. Jednocześnie nie obejmuje bezpośredniego łączenia urządzeń, mobilnej łączności satelitarnej, naziemnych stacji w ruchu ani nadawania. Obecna kategoria licencji nie przewiduje więc internetu dla pasażerów lotów ani łączności smartfonów poza zasięgiem sieci komórkowych.
Wymagania dla operatorów
Operatorzy sieci satelitarnych na niskiej orbicie okołoziemskiej muszą być zarejestrowani w Pakistanie i uzyskać licencję. Muszą także w ciągu 18 miesięcy zbudować w kraju bramową stację naziemną, kierować przez nią cały ruch krajowy oraz przechowywać dane użytkowników w kraju.
Licencja przewiduje, że przed uruchomieniem usług operator musi zapewnić techniczną możliwość przechwycenia ruchu konkretnego użytkownika na żądanie organów ścigania. W artykule Dawn zaznaczono, że podobne wymogi obowiązują już operatorów komórkowych i dostawców internetu w Pakistanie, a także są stosowane wobec operatorów satelitarnych w Indiach, Bangladeszu i Stanach Zjednoczonych.
Więcej aktualnych wiadomości na kanale UA.News w Telegramie Telegram.
Opłaty i bariery regulacyjne
Jednorazowa opłata licencyjna wynosi 500 tys. dolarów, a regularne płatności to około 2,5% rocznego przychodu brutto. Osobno przewidziano 6-procentową wpłatę na fundusz badawczy rozwoju sektora kosmicznego kontrolowany przez Strategic Plans Division. Łączne obciążenie szacowane jest na około 8,5% przychodów, wobec około 4% w Indiach i 3–5,5% w Bangladeszu.
Strefa licencyjna dla stacjonarnych usług satelitarnych nie obejmuje Azad Dżammu i Kaszmiru ani Gilgit-Baltistanu. Zdaniem autorów materiału łączność satelitarna może być szczególnie potrzebna w tych regionach ze względu na słabą infrastrukturę, niewielką liczbę stacji bazowych i odległe doliny.
Co najmniej czterech globalnych operatorów stara się o licencje, w tym Starlink, Kuiper firmy Amazon oraz chiński Qianfan. Szczegółowy mechanizm regulacyjny ma opracować Pakistańska Rada Regulacji Działalności Kosmicznej. Zaangażowała ona londyńską firmę Access Partnership, która już przedstawiła rekomendacje, jednak ostateczny mechanizm, według Dawn, nie został jeszcze ukończony.
Czytaj nas na Telegram i Sends
